«Ο επίμονος Ρόι Κάρολ»

Eπιμέλεια:Μανώλης Σαρρής

O καλός συνάδελφος Μάνος Κασσωτάκης και συντάκτης της ιστοσελίδας «englishfootball.gr» γράφει στο Gentikoule για τον Ρόι Κάρολ που αν «θυμηθεί τις εμφανίσεις του στην Δανία είναι ικανός να κάνει την διαφορά στην Ελλάδα».

H πορεία του Roy Carroll στο ποδόσφαιρο μόνο εύκολη δεν ήταν, καθώς ο Βορειοϊρλανδός goalkeeper συνάντησε έντονο ανταγωνισμό τόσο στους συλλόγους από τους οποίους πέρασε, όσο και στην εθνική ομάδα της χώρας του.

Γνωστός κυρίως από το πέρασμά του στη Manchester Utd, όπου ήταν μεταξύ των πρωταγωνιστών στο …γκολ που δε μέτρησε ποτέ, ο 34χρονος τερματοφύλακας είχε αρκετά σκαμπανεβάσματα στην πολυτάραχη καριέρα του.

Ο Roy Carroll ξεκίνησε στη Hull το Σεπτέμβριο του 1995 όπου κατάφερε να καθιερωθεί, όμως δύο χρόνια μετά τα πολλά οικονομικά προβλήματα του συλλόγου ανάγκασαν τους “τίγρεις” να τον πουλήσουν.

Τον απέκτησε η Wigan τον Απρίλιο του 1997 πληρώνοντας μάλιστα το ποσό –ρεκόρ τότε για το σύλλογο- των 350.000 λιρών Αγγλίας. Παρότι άργησε να καθιερωθεί στους Latics, αναδείχθηκε καλύτερος goalkeeper στη Second Division τη σεζόν 1999-2000 από τους συναδέλφους του, βοηθώντας τη Wigan να μείνει 26 συνεχόμενα ματς αήττητη.

Την επόμενη σεζόν κράτησε την εστία του απαραβίαστη σε 13 ματς, βοηθώντας την ομάδα να φτάσει τα play-off για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.

Οι εμφανίσεις του είχαν ήδη αρχίσει να τραβούν την προσοχή των ομάδων της Premier League για να καταλήξει στην πρωταθλήτρια Αγγλίας, Manchester United, τον Ιούλιο του 2001.

Ο ανταγωνισμός ήταν σκληρός, με το Fabien Barthez να υπερασπίζεται τα δοκάρια των Red Devils, ο Carroll πάντως αναδείχθηκε πρωταθλητής με τη United το 2003. Την επόμενη σεζόν ο Barthez πήγε στη Marseille, όμως οι Red Devils απέκτησαν τον Tim Howard κι ο Carroll συνέχιζε να παλεύει για τη φανέλα με το Νο 1 στο Old Trafford.

Σε ένα ματς με την Tottenham αιφνιδιάστηκε από μια βολίδα του Pedro Mendes, για να διώξει τη μπάλα, αφού αυτή είχε περάσει τη γραμμή. Ούτε ο διαιτητής, ούτε οι επόπτες μπόρεσαν να το αντιληφθούν και το …γκολ που δεν μέτρησε ποτέ ήταν γεγονός, με το λάθος να στοιχειώνει το Boρειοϊρλανδό goalkeeper, που έμεινε στον πάγκο για μερικά παιχνίδια, για να ακολουθήσει ένα νέο λάθος που οδήγησε σε ήττα από την AC Milan με 1-0.

Το συμβόλαιο του Carroll με τη United έληξε το Μάιο του 2005, όμως ο Βορειοϊρλανδός αρνήθηκε να ανανεώσει αφού δεν πήρε εγγυήσεις ότι θα ήταν βασικός στους Red Devils. Επόμενος σταθμός η West Ham. Το ξεκίνημα στα “αφυριά” ήταν εξαιρετικό, όμως ένας τραυματισμός στην πλάτη, οδήγησε σε εγχείρηση κι ο Carroll έχασε το υπόλοιπο της σεζόν. Ο Shaka Hislop αποδείχθηκε ιδανικός αντικαταστάτης κι η επόμενη σεζόν ήταν η πλέον πολυτάραχη για τον Carroll.

Η περίοδος 2006-07 ήταν η πιο δύσκολη, καθώς ο τζόγος και το αλκοόλ προστέθηκαν στα προβλήματα του Roy Carroll, ενώ ο ερχομός του Robert Green, ήταν ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο.

Η αναζήτηση θέσης στη βασική ενδεκάδα τον οδήγησε στην έξοδο, για να υπογράψει στους Rangers τον Ιούλιο του 2007. Ήταν όμως αδύνατο να συναγωνιστεί τον Allan McGregor κάτω από τα δοκάρια κι έφυγε ένα χρόνο μετά, έχοντας μόλις μία συμμετοχή κι αυτή σε παιχνίδι για το League Cup.

Η μεταγραφή του στη Derby County ήταν περιπετειώδης καθώς οι Rangers τον παραχωρούσαν μόνο ως δανεικό, ψάχνοντας για δεύτερο goalkeeper, για να υπογράψει τελικά στα “κριάρια” την τελευταία στιγμή. Η επιστροφή στην Premier League δεν ήταν η καλύτερη δυνατή, καθώς η Derby υποβιβάστηκε.

Την επόμενη σεζόν ο Carroll ήταν βασικός, όμως μετά την αποβολή του σε ένα ματς με τη Norwich, έχασε τη θέση του και περιορίστηκε μόνο σε παιχνίδια κυπέλλων. Ο ερχομός του Nigel Clough σήμανε και το τέλος της καριέρας του στα “κριάρια” αφού δεν ήταν στα πλάνα του νέου προπονητή.

Αυτή τη φορά ο Carroll άφησε τη Βρετανία και πήγε στη Δανία, υπογράφοντας τριετές συμβόλαιο με την Odense BK. Έπαιξε από την πρώτη μέρα για να αναδειχθεί καλύτερος goalkeeper του Δανέζικου πρωταθλήματος, σε ψηφοφορία μεταξύ των τερματοφυλάκων παρακαλώ.

Δυστυχώς για τον Carroll έπρεπε να επιστρέψει στο Νησί για να είναι κοντά στην οικογένεια του και πήρε την ελευθέρας του από το σύλλογο της Δανίας ψάχνοντας για ομάδα.

Δοκιμάστηκε από τη Sheffield United, σε ένα ματς όπου δέχθηκε δύο γκολ μέσα σε 10 λεπτά και μία κόκκινη κάρτα, για να πάει τον επόμενο μήνα στη Barnet ως παίκτης-coach. Αποχώρησε όμως διαμαρτυρόμενος για τον ερχομό του πρώην προπονητή της Βορείου Ιρλανδίας, Lawrie Sanchez.

Έχοντας 19 συμμετοχές με την εθνική ομάδα της χώρας του, ο Carroll δεν κατάφερε ποτέ να πάρει τη θέση του Maik Taylor, με την αναζήτηση συλλόγου να συνεχίζεται.

Μετά τις Sheffileld Utd και Barnet, ο Βορειοϊρλανδός φάνηκε να είναι κοντά στην Preston. Δοκιμάστηκε σε ένα νικηφόρο φιλικό με 7-1 κόντρα στην Kental Town κι ενώ όλα έδειχναν ότι θα υπογράψει, οι Lilywhites απέκτησαν τον Iain Turner.

Η αναζήτηση συνεχίστηκε για να καταλήξει στην Κρήτη και τον Ο.Φ.Η. Η ομάδα του Ηρακλείου δίνει ξανά στον Carroll τη δυνατότητα για ποδόσφαιρο πρώτης κατηγορίας κι ο Βορειοϊρλανδός δε φαίνεται διατεθειμένος να την αφήσει να πάει χαμένη. Είναι ένα στοίχημα, όχι μόνο για τον Κρητικό σύλλογο, αλλά και για τον ίδιο τον Carrοll που θέλει να δείξει ότι του ανήκει η θέση κάτω από τα δοκάρια.

Ο άνθρωπος που τιμήθηκε με το βραβείο ανθρωπιστικής προσφοράς από τον Ερυθρό Σταυρό, για τον καλοσύνη που έδειξε σε ένα παιδί με λευχαιμία, αρκεί να θυμηθεί τις εμφανίσεις του στο πρωτάθλημα της Δανίας και θα μπορέσει να κάνει σίγουρα τη διαφορά κάτω από τα δοκάρια.

Αν τα καταφέρει θα ωφελήσει όχι μόνο το σύλλογό του αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό δείχνοντας σε πολλούς αμφισβητίες ότι η καριέρα του δεν έχει ακόμα τελειώσει.