ΑΕΛ: Οι ομάδες ανήκουν στο λαό τους;

Eπιμέλεια:Σπύρος Αλεξάκης

Νομικά αφού είναι εταιρίες ανήκουν στον πρόεδρο τους ή στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρίας σωστότερα. Ηθικά όμως ο κόσμος είναι η ομάδα. Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης

 

Ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό,όπως είχε πει και ο κ.Βουλγαράκης κάποτε;
Εξαρτάται για τι μιλάμε.Αν το παράδειγμα μας είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα,τα πράγματα είναι λίγο μπερδεμένα.

Καταρχήν πρέπει να δούμε τι είναι οι ομάδες.
Είναι οι μέτοχοι,τα διοικητικά τους συμβούλια και οι ποδοσφαιριστές;
Ή ο λαός τους;
Αν έχουν λαό  γιατί στην Ελλάδα έχουμε γεμίσει ομάδες των 100 οπαδών.

Νομικά φυσικά και η κάθε ΠΑΕ ανήκει στους μετόχους της.
Το μεγαλομέτοχο πρωτίστως και τους υπόλοιπους που συμπληρώνουν τη σύνθεση των μετόχων κατά δεύτερο λόγο.
Ηθικά όμως μια ομάδα είναι ο λαός της.
Οι οπαδοί της που την πονάνε και την ακολουθούν παντού,που δίνουν τον οβολό τους για να πάρουν ένα εισιτήριο,που είναι εκεί σε όλες τις εποχές ενώ αλλάζουν οι παίχτες,οι προπονητές και οι διοικήσεις.

Δεν μπορούμε να βγάζουμε έξω από την εξίσωση τον κόσμο.
Και το επιχείρημα ότι «εταιρία είναι κάνει ό,τι θέλει ο ιδιοκτήτης της και αν θέλει πηγαίνει στο γήπεδο ο οπαδός» δεν στέκει.Γιατί η ποδοσφαιρική ομάδα δεν είναι σούπερ μάρκετ.
Αν σ’αρέσει η φέτα να πας να την αγοράσεις και αν δε σου αρέσει το μπρόκολο να πας μετά από του διπλανού να το πάρεις από εκείνον.
Ομάδα υποστηρίζεις μία και μοναδική,πηγαίνεις στο γήπεδο της και μόνο σ’αυτό και δεν είσαι ακριβώς «πελάτης» για να διαλέξεις πού σε συμφέρει να πας να φωνάξεις αυτή την Κυριακή και την επόμενη να πας στο δίπλα γήπεδο.

Αυτός είναι εξάλλου και ο λόγος που οι περισσότεροι ιδιοκτήτες ομάδων μπαίνουν στο ποδόσφαιρο διατεθειμένοι (όχι όλοι βέβαια αλλά αρκετοί) να βάλουν χρήμα.Κάτι που δε γίνεται σε καμία άλλη μορφή επιχειρηματικότητας.
Στο ποδόσφαιρο το κάνουν γιατί φυσικά υπάρχει η δημοφιλία.
Εσύ μπαίνεις στο χώρο για να σε μάθει ο κόσμος,δεν μπαίνεις για να βγάλεις χρήμα.Τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε να ήταν.
Και αυτό συμβαίνει γιατί ο «πελάτης» του ποδοσφαιρικού θεάματος δεν είναι πελάτης σούπερ μάρκετ.
Ποια εφημερίδα ασχολείται με τον ιδιοκτήτη του α σούπερ μάρκετ ή της β αντιπροσωπείας αυτοκινήτων;
Με τον ιδιοκτήτη ομάδας ποδοσφαίρου ασχολούνται όλοι και όλοι θα ήθελαν να γίνουν ιδιοκτήτες γιαυτόν ακριβώς το λόγο.

Το επιχείρημα λοιπόν ότι «μαγαζί μου είναι η ομάδα και της βάζω φωτιά και την καίω» δεν στέκει.
Νομικά έχει βάση δηλαδή,ηθικά όμως όχι.
Δεν είσαι ιδιοκτήτης καταστήματος ρούχων.Έχεις ποδοσφαιρική ομάδα,μια συλλογικότητα μεγάλη ή μικρή ανάλογα με τον κόσμο που έχει,που όμως εκπροσωπεί έναν λαό.

Η ιστορία με τους οπαδούς της ΑΕΛ που έχουν κηρύξει πόλεμο στη διοίκηση τους μου θύμισε τα δικά μας εδώ στον ΟΦΗ πριν από 10-20 χρόνια.
Παρότι υπάρχει μια διαφορά σημαντική.
Στη δική μας περίπτωση το πρόβλημα δεν ήταν ένας ιδιοκτήτης που δεν μας άρεσε αλλά ένας ιδιοκτήτης που είχε και άλλη ομάδα στην κατοχή του.Αυτό ήταν πιο βαρύ από το να έχεις έναν πρόεδρο που δεν είναι αυτός που θα ήθελες ενδεχομένως.

Σε κάθε περίπτωση είναι δικαίωμα της κάθε συλλογικότητας να αγωνίζεται για αυτό που εκείνη θεωρεί σωστό μέσα βέβαια στα πλαίσια που ορίζει ο νόμος.Να απέχει από το γήπεδο ή να ανεβάζει πανό και να βγάζει ανακοινώσεις.
Γνωρίζοντας όμως εκ των προτέρων ότι ο όποιος αγώνας θα έχει και τις παράπλευρες συνέπειες,που κατά πάσα πιθανότητα θα πέσουν πάνω στο αγωνιστικό κομμάτι της ομάδας.Σαν τον ΟΦΗ που το 2009 υποβιβάστηκε λόγω του πολέμου που είχε κηρύξει τότε ο κόσμος του στη διοίκηση.

Καλή τύχη.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *