Ο Απόλλων και οι άλλοι μικροί

Eπιμέλεια:Σπύρος Αλεξάκης

Σε λίγες ώρες παίζουμε με τον Απόλλωνα Σμύρνης που κάποτε ονομάζονταν «Αθηνών» και έχει έδρα το προάστιο της Ριζούπολης.Τους μικρούς της Αθήνας όλοι τους συμπαθούμε χωρίς να υπολογίσουμε ότι μια ζωή τους βρίσκουμε μπροστά μας σε ό,τι κάνουμε. Γράφει ο Σπύρος Αλεξάκης

 

Ποιος δεν συμπαθεί τον Απόλλωνα;
Τον Εθνικό,τον Πανιώνιο,τον Ηλυσιακό,τον Αθηναϊκό,τον Φωστήρα;
Ποιος φίλαθλος ανά την Ελλάδα δεν βλέπει με διαφορετικό μάτι τους «μικρούς» της Αθήνας απ’ότι βλέπει τους τρεις του παλιού ΠΟΚ;
Τον Ολυμπιακό,τον Παναθηναϊκό και την ΑΕΚ;

Όλοι συμπαθούμε τους μικρούς.Κακώς όμως.
Γιατί αν το καλοσκεφτείς ο Γάβρος και οι άλλοι «μεγάλοι» εκπροσωπούν και έναν λαό ο καθένας.
Μπορεί να έχουν χρησιμοποιήσει διαφόρους τρόπους για να φέρουν επιτυχίες,πρωταθλήματα,κύπελλα και τα σχετικά αλλά τουλάχιστον έχουν κόσμο.Πολύ κόσμο.

Οι λεγόμενοι «μικροί της Αθήνας» ποιον εκπροσωπούν και πρέπει να τους βρίσκουμε συνέχεια μπροστά μας;
Θεωρητικά είναι οι εκπρόσωποι των συνοικιών της πρωτεύουσας αλλά στην πραγματικότητα είναι ομάδες-σφραγίδες που φυτρώνουν και μαραίνονται ανάλογα με το τι παίζεται στο παρασκήνιο του ποδοσφαίρου μας,ποιος είναι πίσω τους και ποιος είναι ο χάρτης του ελληνικού ποδοσφαίρου τη συγκεκριμένη στιγμή.

Παράδειγμα ο ιστορικός Απόλλωνας Αθηνών,που τελευταία έγινε «Σμύρνης» μήπως και συγκινηθούν τίποτα απόγονοι των Σμυρνιών προσφύγων και κόψει κανένα εισιτήριο στο άδειο γήπεδο της Ριζούπολης.
Ομάδα με παρελθόν,δε λέω,που το απέκτησε σε μια εποχή που το εκτός Αθηνών ποδόσφαιρο ήταν στην σκιά και το πρωτάθλημα παιζόταν μεταξύ των σωματείων της Αθήνας,του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης.

Από την άλλη στη σύγχρονη εποχή του επαγγελματισμού τον Απόλλωνα τον θυμόμαστε όλοι να είναι ένα κλασική ομάδα του άρματος του Παναθηναϊκού.Τόσο κλασική που για τον ΟΦΗ το ματς στη Ριζούπολη ήταν πάντα η εκτός έδρας νίκη που έκανε ακόμη και όταν δεν είχε ομάδα.
Παρόλα αυτά στην ποδοσφαιρική διάλεκτο όλης της χώρας ο «τσάτσος» ήταν ο ΟΦΗ ενώ ομάδες σαν τον Απόλλωνα ή τον Αθηναϊκό ήταν και παραμένουν συμπαθητικές,αγνές και αμόλυντες.

Φωστήρες,Εθνικοί,Ακράτητοι,Θρασύβουλοι,Πανιώνιοι,Ατρόμητοι και άλλοι πολλοί…

Ομάδες γειτονιάς που μια ζωή τις βρίσκαμε μπροστά μας είτε πηγαίναμε για Ευρώπη,είτε για παραμονή ή άνοδο από τη χαμηλότερη κατηγορία.
Ο ΟΦΗ με λαό και εκείνοι τρεις κι ο κούκος αλλά συνήθως έμενε στην απ’έξω ο ΟΦΗ…

Αύριο δεν υπάρχει άλλο αποτέλεσμα εκτός από τη νίκη.

Ένα σχόλιο

  1. Φανέλα με αγκυλωτό σταυρό? Προδότες με στάμπα! Γκεσταμπίτες τρισάθλιοι πρέπει να βρήκαν ήδη τη θέση τους στο Μελιγαλά.

    ΚΙ ΑΛΛΟ ΓΚΟΛ….

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *