Το ημερολόγιο ζωής του Γιάννη Κοιλιάρα: 2015 – 2018

Eπιμέλεια:Μανώλης Σαρρής

Ο Γιάννης Κοιλιάρας μιλάει στο Gentikoule για την δύσκολη τριετία που πέρασε ο ΟΦΗ. Από τα γήπεδα που δεν χωρούσαν να αλλάξουν, στα λάθη του 2016 και στην αλλαγή νοοτροπίας με την έλευση του Παπαδόπουλου.

Αποτελεί έναν από τους ελάχιστους παίκτες που διασώθηκαν αυτήν την μαύρη τριετία και συνεχίζει να βρίσκεται στο ρόστερ από την πρώτη ημέρα των «πέτρινων χρόνων”. Στην τέταρτη χρονιά του στον ΟΦΗ, ένας εκ των αρχηγών πλέον ο Γιάννης Κοιλιάρας μιλάει στο Gentikoule σε μια εντελώς διαφορετική, από τα συνηθισμένα, συνέντευξη.

Προτιμήσαμε σε αυτήν την συνέντευξη, αντί ερώτησης – απάντησης, να αφήσουμε τον Γιάννη Κοιλιάρα να δώσει μόνος του τις απαντήσεις καταγράφοντας σε ένα «άτυπο ημερολόγιο” όλα όσα έζησε την τελευταία τριετία στον ΟΦΗ.

«Είναι τελείως διαφορετικό, είναι μια νέα χρονιά. Πέρασα και από τις τρεις κατηγορίες, όταν ήρθα στον ΟΦΗ είχαμε στόχο να επιστρέψουμε γρήγορα στην Σούπερ Λιγκ. Όλα τα παιδιά που ξεκινήσαμε από τότε είμαστε υπερήφανοι που καταφέραμε να βοηθήσουμε ώστε ο ΟΦΗ να επιστρέψει εκεί που ανήκει” λέει αρχικά ο αριστερός μπακ του ΟΦΗ για την σεζόν που θα τον ξαναβρεί στην Σούπερ Λιγκ και συνεχίζει: «Ως Κρητικοί ξέρουμε ένα παραπάνω το τι σημαίνει ΟΦΗ. Αυτή η τριετία δεν ήταν καθόλου εύκολη. Δεν μας χαρίστηκε κανένας, ο στόχος ήταν πολύ δύσκολος για να επιτευχθεί. Στην πορεία αυτής της τριετίας παρουσιάστηκαν πολλά προβλήματα και καθημερινά εμπόδια όμως τα ξεπεράσαμε και ο ΟΦΗ επέστρεψε”.

Ας τον αφήσουμε όμως να τα πει μόνος του…

2015 – 2016

Ήταν η πρώτη δική μου χρονιά στην ομάδα αλλά και του ΟΦΗ σε αυτήν την κατηγορία. Αυτό που μου έχει μείνει είναι ότι η ομάδα έπρεπε να παίζει την μια Κυριακή σε γήπεδα με πλαστικό τάπητα και σε αποδυτήρια που δεν χωρούσαμε καν να αλλάξουμε και μετά την επόμενη αγωνιζόμασταν στο «Γεντί Κουλέ”. Κάποια παιδιά έπρεπε να προσαρμοστούν σε αυτές τις ειδικές συνθήκες και μου έχει μείνει το come back στον δεύτερο γύρο με τις 2 ισοπαλίες στα τελευταία 15 παιχνίδια.

2016 – 2017

Από την αρχή της χρονιάς έγιναν αρκετά λάθη. Δυστυχώς, χάσαμε αρκετούς βαθμούς μέσα στο Ηράκλειο με αποτέλεσμα να μείνουμε πίσω από την αρχή του πρωταθλήματος και να μην μπορέσουμε ποτέ να αντιστρέψουμε την κατάσταση.

2017 – 2018

Αυτή η χρονιά θα μου μείνει αξέχαστη. Ήταν η πιο δύσκολη στην καριέρα μου ως ποδοσφαιριστής. Ξεκινήσαμε στην αρχή με προβλήματα αλλά ήταν μια χρονιά, πολύ έντονη σε συναισθήματα. Δείξαμε ότι είχαμε μεγάλα ψυχικά αποθέματα και ότι ήμασταν μια οικογένεια. Ο κόσμος μας στήριξε μέχρι τέλους και καταφέραμε να πετύχουμε τον στόχο της ανόδου. Ο προπονητής μας ήταν έξυπνος, φέρθηκε σωστά στην δημιουργία της ομάδας και καταφέραμε να πετύχουμε την άνοδο.

Ο δύσκολος Γενάρης

Δεν σκεφτόμασταν και πολλά. Ειδικά την παραμονή του αγώνα με τον ΑΟΧ/Κισσαμικό, αυτό που θέλαμε ήταν να κατέβουμε να παίξουμε γιατί μετά δεν γνωρίζαμε τι ξημέρωνε στην ομάδα. Εκείνο το διάστημα έπαιξαν όλα σημαντικό ρόλο: Τα παιδιά που ήταν στην ομάδα, ο προπονητής, οι άνθρωποι γύρω από αυτήν. Ήμασταν μια οικογένεια και αν δεν κερδίζαμε εκείνο το παιχνίδι, η πορεία μας μπορεί να ήταν διαφορετική.

Η επόμενη ημέρα του 3-0

Μετά το παιχνίδι, σκεφτόμασταν όλοι και αποφασίσαμε πως συνεχίζουμε μέχρι τέλους. Όταν ήρθαν οι συνεχόμενες νίκες και με μεγάλη ευκολία μάλιστα, πιστέψαμε ότι αφήνουμε πίσω τα προβλήματα που αντιμετωπίζαμε. Παίζαμε με πάθος, δύναμη ψυχή και καλό ποδόσφαιρο. Σιγά – σιγά παίρναμε δύναμη από τα αποτελέσματα και τον κόσμο. Αρνιόμασταν να χάσουμε. Ακόμα και τα παιδιά που ήρθαν τον Γενάρη, πίστεψαν στην ομάδα. Μετά τη νίκη στην Πάτρα, μπορέσαμε να το χαρούμε όσο έπρεπε.

Τα μυστικά των αποδυτηρίων

Έγιναν πολλά μέσα στα αποδυτήρια. Άλλα έχουν ειπωθεί και τα γνωρίζει ο κόσμος και άλλα που έχουν μείνει μεταξύ μας. Όλα τα παιδιά, έπαιξαν τον ρόλο τους και ήταν ιδιαίτερα σημαντικός. Αυτός ήταν και ο λόγος που ο ΑΟΧ/Κισσαμικός δεν περίμενε να μας βρει έτοιμους τόσο πνευματικά.

Το δικό του ημερολόγιο

Τα θυμάμαι όλα από την πρώτη ημέρα μου στην ομάδα. Τις παραμονές του αγώνα με τον ΑΟΧ/Κισσαμικό όταν ήρθε ο κόσμος στο «Βαρδινογιάννειο”, υπήρχε μεγάλη συγκίνηση και επικρατούσε ένα βαρύ συναίσθημα. Όμως όλοι μαζί ήμασταν μια παρέα και μια γροθιά και το μόνο που είπαμε, στα αποδυτήρια του αγώνα με τον ΑΟΧ/Κισσαμικό ότι πάμε να βγούμε έξω και να δείξουμε ποιοι είμαστε.

Η αγάπη για τον ΟΦΗ

Όταν αγαπάς μια ομάδα και είσαι αληθινός, τότε όλα σου βγαίνουν αυθόρμητα. Είχαμε περάσει δύσκολα, τα περισσότερα παιδιά είχαν πολλά στο κεφάλι τους, ήταν δύσκολο να βγεις έξω και να παίξεις. Όμως κάθε μέρα παίρναμε δύναμη και από κάτι. Ο ένας έπαιρνε στήριξη από τον άλλον και έτσι συνεχίζαμε.

Η πίστη για την άνοδο

Μετά τις συνεχόμενες νίκες, πιστεύαμε ότι δεν χάνεται η άνοδος. Όμως δεν ήταν αυτός ο μοναδικός στόχος αλλά και η κατάκτηση του πρωταθλήματος. Δεν γίνεται να είσαι στον ΟΦΗ και να τρέχεις μόνο για την δεύτερη θέση. Ειδικά από την στιγμή που μπορέσαμε και εξασφαλίσαμε μια μεγάλη διαφορά από τον τρίτο. Δεν αρμόζει στον ΟΦΗ να κοιτάζει την δεύτερη θέση, ειδικά σε αυτήν την κατηγορία.

Ο ΟΦΗ επέστρεψε

Έχουν αλλάξει πολλά από το 2015 όταν και η ομάδα αγωνίστηκε για τελευταία φορά. Η ομάδα κάνει ένα νέο ξεκίνημα, με έναν πολύ έξυπνο προπονητή που ξέρει τι θέλει και που αγαπάει τον ΟΦΗ. Είναι σημαντικό ότι παρέμεινε ο κορμός της περσινής ομάδας, ήρθαν παιδιά που γνωρίζουν την Σούπερ Λιγκ ενώ σημαντικό ρόλο παίζει το γεγονός ότι βρίσκονται σε μια πολύ καλή ηλικία που μπορούν να προσφέρουν και τα επόμενα χρόνια.

Η φετινή Σούπερ Λιγκ

Το πρώτο πράγμα που έχω στο μυαλό μου είναι να εξασφαλίσουμε την παραμονή όσο πιο γρήγορα γίνεται και μετά να κοιτάξουμε παραπάνω. Η ομάδα επιστρέψει μετά από τρία χρόνια και πρέπει να τα κοιτάζουμε βήμα – βήμα.

Το μήνυμα του προς τον κόσμο

Ο κόσμος στήριξε την ομάδα. Μέχρι και την τελευταία στιγμή ήταν στο πλάι μας. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι βρισκομαστε σε καλό δρόμο, δουλεύουμε σωστά και τον έχουμε ανάγκη. Θέλουμε την βοήθεια του, μαζί με τον ΟΦΗ επιστρέφει και εκείνος εκεί που αξίζει. Τα παιδιά που ήρθαν στην ομάδα και δεν είχαν παίξει ξανά στο «Γεντί Κουλέ”, έλεγαν συνεχώς για το πόσο ποδοσφαιρικό γήπεδο είναι. Στόχος είναι να μην έχουμε απώλειες στο Ηράκλειο και να κάνουμε όσες περισσότερες νίκες γίνεται.

Σημαντικό για τον ΟΦΗ να θες να χτίσεις

Είναι πολύ σημαντικό για μια ομάδα να έχει στόχο να χτίσει. Έγιναν πολλά και βιαστικά λάθη στην Γ’ Εθνική και την Football League. Όμως από τον καιρό που ήρθε ο Παπαδόπουλος, άλλαξαν όλα. Είναι πολύ έξυπνος και δίνει μεγάλη βάση σε αυτήν την διαδικασία. Είναι βασικό για έναν σύλλογο ώστε να κρατάει μεγάλα κομμάτια και να μην γίνονται πολλές αλλαγές. Ναι μεν μπαίνουν οι βάσεις για να χτιστεί μια νέα ομάδα όμως υπάρχουν ήδη οι στυλοβάτες της.

Πρώτη φορά αρχηγός

Τι να πω για αυτό; Είναι τιμή μου και μόνο που το σκέφτομαι. Είναι μεγάλη μου τιμή και νιώθω περηφάνια όταν φοράω το περιβραχιόνιο του αρχηγού του ΟΦΗ. Είμαι υπερήφανος για την ομάδα και σαν αρχηγός για όλα τα παιδιά.

Η θλίψη και η αντίδραση

Είναι σοκ όταν βλέπουμε τέτοιες εικόνες. Το να φορέσουμε μαύρα περιβραχιόνια ήταν το λιγότερο που μπορούσαμε να κάνουμε ως ένδειξη πένθους απέναντι στους ανθρώπους που έχασαν τις ζωές τους. Τα παρακολουθούσαμε στην τηλεόραση και το σοκ ήταν τεράστιο για την δοκιμασία που πέρασαν τόσοι άνθρωποι. Μόνο κουράγιο και δύναμη μπορώ να ευχηθώ σε όλους τους ανθρώπους και συλλυπητήρια στα θύματα των πυρκαγιών.