Ατρόμητος-ΑΕΚ 1-0

Eπιμέλεια:Gentikoule.gr

Κακή και κουρασμένη η «Ένωση», φωνάζει για χέρι στη φάση του γκολ, αλλά θα μπορούσε να το έχει δεχθεί νωρίτερα, αν δινόταν καθαρό πέναλτι στον Σκόνδρα.

Πώς έπαιξε

Την ενδεκάδα που αναμενόταν βάσει απουσιών (Δέλλας, Βάργκας, Λεονάρντο, Καφές, Λαγός, Γκούντγιονσεν) και όσων είχε δείξει στις τελευταίες προπονήσεις, παρέταξε ο Νίκος Κωστένογλου.

Ο τεχνικός της ΑΕΚ, λοιπόν, επανέφερε τον Λυμπερόπουλο στο αρχικό σχήμα (αντί του Σιαλμά) και διατήρησε σ’ αυτό (σε ρόλο αριστερού χαφ) τον Κλωναρίδη.

Έτσι, το 4-2-3-1 διαμορφώθηκε ως εξής: Κάτω από τα δοκάρια ο Αραμπατζής και στην άμυνα -από αριστερά προς τα δεξιά- οι Καράμπελας, Κάλα, Μανωλάς και Κοντοές. Στα χαφ βρέθηκαν οι Μάκος-Γεωργέας, στην τριάδα μπροστά τους οι Κλωναρίδης (αριστερά), Κάρλος (επιτελικός), Μπέλεκ (δεξιά) και προωθημένος ο Λυμπερόπουλος.

Εσύ παίξε. Όχι, εσύ παίξε…

Το «φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό το Γιάννη» (χωρίς κανένας απ’ τους δυο να δικαιολογεί τον τίτλου του «θεριού») αποθέωσαν στο πρώτο μέρος οι ομάδες. Η ατολμία του Ατρομήτου (παρά το δυνατό ξεκίνημα) διασταυρώθηκε με την αδυναμία της «Ένωσης» να συνδυαστεί -ή έστω να «εκβιάσει» φάσεις με το εξαιρετικό πρέσινγκ των προηγούμενων ματς. Αποτέλεσμα; Μια στυγερή δολοφονία του αθλήματος…

Το περίεργο (κατ’ άλλους εύλογο) είναι πως η ΑΕΚ τουλάχιστον, χρειάστηκε ν’ αποχωρήσει -ξανά ως τραυματίας- ο Λυμπερόπουλος για να βελτιωθεί κάπως. Όχι για να φτιάξει ευκαιρίες. Αυτές εξακολουθούσαν να μοιάζουν σχεδόν… ανέφικτες για τις δυο ομάδες. Αλλά για να πιέσει ψηλά με τον κινητικότερο Σιαλμά και να ισορροπήσει την εδαφική υπεροχή που χωρίς αποτέλεσμα διατηρούσε μέχρι τότε ο Ατρόμητος.

Σφακ-attack!

Κι εκεί που το ματς διεκδικούσε τον τίτλο του πιο νερόβραστου της χρονιάς, η «σούπα» έγινε… φουρτούνα! Αρκούσε ένα ανεξήγητο μαρκάρισμα του Σιαλμά στη γωνία της περιοχής στον Σκόνδρα και μια επίσης ανεξήγητη υπόδειξη του βοηθού -με την οποία το καθαρό πέναλτι μετατράπηκε σε φάουλ- για να γίνει το παιχνίδι «κόλαση». Και αρκούσε ένας κεραυνός του Σφακιανάκη (μετά τις αποβολές Δώνη και Δημητριάδη και με υποψία χεριού του Μήτρογλου στο ξεκίνημα της φάσης) για να μετατραπεί ο Ατρόμητος σε «αφεντικό».

Κάπου εκεί θυμήθηκε (ή μάλλον αναγκάστηκε) η ΑΕΚ ν’ αποχωριστεί την αναίτια επιφυλακτικότητά της. Το προσπάθησε ο Κωστένογλου, ρίχνοντας τον Γκερέιρο στο ματς (αντί του κουρασμένου Μάκου) και προσδοκώντας σε μια έστω κάθετη μπαλιά. Το πάλευε συγκινητικά ο Μπέλεκ, βγάζοντας δυο εξαιρετικές τέτοιες που σπατάλησε αβασάνιστα ο Σιαλμάς. Και δεν μπόρεσε κανένας να το καταφέρει στο τέλος -που βρήκε τον Ατρόμητο δίκαιο νικητή για πρώτη φορά απ’ το 1973!