Politica 89.8
Γκολ στα 27 δευτερόλεπτα, λάθος στο λάθος στην πρώτη αποβολή, λάθος στην διαχείριση μετά και κάπως έτσι φτάσαμε εδώ. Γράφει ο Μανώλης Σαρρής στο blog του στο Gentikoule.
Δεν ξέρω αν ήταν “μαγεμένος” ο ΟΦΗ όπως είπε ο δημοσιογράφος της Nova ρωτώντας τον Ράσταβατς μετά το τέλος του αγώνα, που μάλλον ο ίδιος επηρεασμένος από την μαγεία της γραφικής Λιβαδειάς βρήκε την ευκαιρία να το ρίξει στα “μάγια” για ότι συνέβη στο γήπεδο.
Προφανώς υπάρχουν παιχνίδια τα οποία στραβώνουν από νωρίς και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα απολύτως. Έχει συμβεί στον ΟΦΗ, έχει συμβεί πολλάκις σε πολλές ομάδες και θα ξανασυμβεί.
Όμως αυτό που συνέβη στην Λιβαδειά και δεν πρέπει να συμβεί ποτέ ξανά είναι η “θολούρα” με την οποία εμφανίστηκε ο ΟΦΗ από το ξεκίνημα μέχρι και το τέλος.
Και ξεκινάμε.
Πρώτη φάση του αγώνα ο Μπόρχα Γκονθάλεθ εντελώς αμαρκάριστος από την δεξιά πλευρά και ενώ ο Λεβαδειακός είναι ψηλά, επιχειρεί μια εύκολη παράλληλη πάσα, κλέψιμο και πάρτο το γκολ από τον Λαγιούς. Μηδέν συγκέντρωση που σε επίπεδο Super League 1 πληρώνεται και μάλιστα ακριβά.
Και πάνω που παίρνει στον ΟΦΗ ένα δεκάλεπτο για να συνέλθει και μετά το 10ο λεπτό το καταφέρνει, ανακτά μέτρα στο γήπεδο, παρουσιάζει καλύτερο πρόσωπο από τους γηπεδούχους, κυκλοφορεί την μπάλα με ηρεμία έρχεται το δεύτερο χτύπημα.
Σε μια εύκολη φάση που δεν έδειχνε ότι θα συμβεί το κακό, Λαμπρόπουλος και Χριστογεώργος τρακάρουν, ο πρώτος δεν βρίσκει μπάλα, ο άλλος την βρίσκει με το χέρι εντελώς αψυχολόγητα έξω από την περιοχή του, πάρε την κόκκινη και η σεμνή τελετή λαμβάνει τέλος από νωρίς.
Προφανώς και άλλες ομάδες έχουν μείνει με 10 παίκτες και έχω μεγάλη περιέργεια να δω τι θα γινόταν στο δεύτερο ημίχρονο και τι εικόνα θα παρουσίαζε ο ΟΦΗ έστω με αριθμητικό μειονέκτημα αλλά ήρθε ο Τιάγκο Νους στα πρώτα λεπτά να διώξει κάθε ενδιαφέρον για την αναμέτρηση. Και αν η δεύτερη κίτρινη που τρώει, οκ του φεύγει το κοντρόλ, τον χτυπάει κατά λάθος (που σωστά αποβάλλεται από τον Βεργέτη), η πρώτη κάρτα είναι εντελώς αδικαιολόγητη. Δεν έχει κανένα λόγο να κλωτσήσει την μπάλα, όσα νεύρα και αν έχει την πληρώνει η ομάδα και μετά αυτός και επειδή και πέρυσι είδαμε τέτοια περιστατικά, θα πρέπει ο ΟΦΗ να πάρει τα μέτρα του (αν δεν τα έχει πάρει ήδη και δεν το γνωρίζουμε).
Ούτε ο Ράσταβατς όμως βρέθηκε σε καλή μέρα και εκείνος συνέβαλε στην εικόνα του ΟΦΗ. Αρχικά θεωρώ πως είναι λάθος η αλλαγή του Ράκονιατς μετά την αποβολή του Χριστογεώργου με τον Μαυροβούνιο μέχρι εκείνο το σημείο να τον αισθάνεται η άμυνα του Λεβαδειακού, να κρατάει μπάλα με το κορμί του και να βοηθάει κάπως στον έλεγχο του παιχνιδιού. Από την στιγμή που ήταν δεδομένο πως ο ΟΦΗ θα οπισθοχωρούσε και να προστατεύσει την άμυνα του και ο Λεβαδειακός θα πίεζε με στημένα, ίσως η παρουσία του Ράκονιατς να ήταν πιο σημαντική.
Όπως επίσης και στην περίπτωση του Τιάγκο Νους από την στιγμή που τον ξέρει από πέρυσι (Νους) ότι δεν πρόκειται και για τον πιο ψύχραιμο ποδοσφαιριστή του κόσμου, έχει νεύρα για 45 λεπτά, θα μπορούσε να τον προφυλάξει και να τον βγάλει στο ημίχρονο. Ο Νους δεν βγήκε αλλαγή και βγήκε με κόκκινη δίχως να προλάβει να παίξει καλά – καλά 2-3 λεπτά στο δεύτερο 45λεπτο.
Αντιλαμβάνομαι και τον εκνευρισμό και την πίκρα του κόσμου γιατί όταν τρως τέσσερα γκολ από τον Λεβαδειακό, είναι το σκορ βαρύ και ασήκωτο αλλά θεωρώ πως αν ο ΟΦΗ έπαιζε με 11 παίκτες και ερχόταν το ίδιο αποτέλεσμα, ο εκνευρισμός (και δικαιολογημένα) θα ήταν μεγαλύτερος.
Όμως με την όση ψυχραιμία με διακρίνει τέτοια ώρα μετά από τέτοιο αποτέλεσμα, ποδοσφαιρικά όταν παίζεις με 10 παίκτες για 70 λεπτά και με 9 για 50 δεν μπορείς να έχεις ούτε απαιτήσεις, αλλά ούτε και προσδοκίες.
Εκεί που θα συμφωνήσω με τον Ράσταβατς, γιατί την ζήσαμε την λούπα τον περασμένο Φλεβάρη όταν ήρθε η σφαλιάρα από τον ΠΑΟΚ, είναι πως τα αποτελέσματα αποτελούν γιατρειά και πλέον ο ΟΦΗ έχει μπροστά του τρία παιχνίδια (Athens Kallithea, Κηφισιά, Άρη) που καλείται να τα πάρει όλα για να μην έχουμε κρίσεις από τον Σεπτέμβρη κιόλας.
