Politica 89.8
Ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του ΟΦΗ και νυν τεχνικός του Παναιτωλικού εξιστορεί το πως έφυγε από το Ηράκλειο για το Βέλγιο το 1999.
Μέσω του athletestories.gr ο Γιάννης Αναστασίου αναφέρεται στην μεταγραφή του από τον ΟΦΗ στην Άντερλεχτ τον Ιανουάριο του 1999 και παράλληλα το πως προέκυψε το ενδιαφέρον των Βέλγων προς το πρόσωπο του.
Όπως περιγράφει ο ίδιος:
Η σχέση αυτή λοιπόν με την Ολλανδία και το Βέλγιο ξεκίνησε πολλά χρόνια πριν.
Τον δικό μου δρόμο αλλά και άλλων Ελλήνων ποδοσφαιριστών γι’ αυτές τις χώρες άνοιξε ο Νίκος Μαχλάς.
Πηγαίνοντας από τον ΟΦΗ στη Βιτέσε, με τη μεσολάβηση του Σόρεν Λέρμπι, του παλιού Δανού ποδοσφαιριστή, ο οποίος ήταν ο μάνατζέρ του, και έχοντας μια πολύ θετική παρουσία εκεί, ουσιαστικά άνοιξε τον δρόμο για τους υπολοίπους.
Ένας Ολλανδός σκάουτερ, ο Πίτερ Ρέσελ, εργαζόταν για λογαριασμό της Άντερλεχτ. Πολλές φορές μετά τα παιχνίδια της ομάδας στις Βρυξέλες, πήγαινε σε ένα ελληνικό εστιατόριο, ο ιδιοκτήτης του οποίου ήταν ο άνθρωπος που τους είχε μιλήσει για πρώτη φορά για τον Μαχλά.
Ο Ρέσελ ήταν επίσης πολύ καλός φίλος με τον Γκέραρντ, ο οποίος εκείνα τα χρόνια είχε ριζώσει στον ΟΦΗ.
Όταν λοιπόν ολοκληρώθηκε η μεταγραφή του Μαχλά, τον είχαν ρωτήσει αν υπάρχει και κάτι άλλο ενδιαφέρον στην ομάδα του ΟΦΗ.
Ο Γκέραρντ τούς είχε απαντήσει θετικά και τους είχε μίλησε για δύο παίκτες. Για μένα και τον Μανώλη Δερμιτζάκη, ο οποίος όμως τραυματίστηκε στο γόνατο και έμεινε αρκετό καιρό εκτός γηπέδων.
Η συζήτηση έμεινε εκεί και αρχικά δεν προχώρησε, όμως λίγους μήνες μετά, τον Δεκέμβριο, η Άντερλεχτ έψαχνε για επιθετικό.
Είχε αποκτήσει νωρίτερα τον Χρήστο Κωστή, ο οποίος όμως ήταν τραυματίας και δεν είχε παίξει. Προσπαθούσε να επανέλθει.
Τέλη Νοεμβρίου λοιπόν έρχεται ο Ρέσελ με έναν μάνατζερ, τον Φώτη Μούκα, στην Κρήτη και κάνουν μια κουβέντα με τον Γκέραρντ. Μετά μίλησαν μαζί μου για το πώς έβλεπα το ενδεχόμενο να πάρω μεταγραφή στην Άντερλεχτ.
Η πρόταση αυτή ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσα να φανταστώ εκείνη την περίοδο. Από μικρό παιδί παρακολουθούσα ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο και τώρα είχα την ευκαιρία να παίξω σε μια ομάδα με όνομα μεγάλο όπως η Άντερλεχτ, στην οποία μάλιστα έπαιζε ο Έντσο Σίφο, ένα από τα ποδοσφαιρικά ινδάλματά μου, όταν ήμουν νεότερος.
Ωστόσο, η ολοκλήρωση της μεταγραφής δεν ήταν αποκλειστικά στο χέρι μου. Είχα συμβόλαιο με τον ΟΦΗ και έπρεπε και η ομάδα να δώσει τη συγκατάθεσή της.
Τις επόμενες μέρες, αρχές Δεκεμβρίου, έχουμε ένα παιχνίδι στην Αθήνα με τον Πανιώνιο. Στο γήπεδο έχει έρθει άνθρωπος της Άντερλεχτ για να με δει και να συντάξει ένα scouting report που αφορούσε στην απόδοσή μου και τα χαρακτηριστικά μου.
Στο παιχνίδι σκοράρω, προηγούμαστε, αλλά λίγο πριν από το ημίχρονο έσβησαν τα φώτα. Το ματς διεκόπη.
Συναντηθήκαμε μετά το παιχνίδι και μου είπε «μην ανησυχείς. Αυτά που ήθελα να δω τα είδα».
Αυτό που τους άρεσε πιο πολύ σε μένα, στο παιχνίδι μου, ήταν η τεχνική μου ως επιθετικός και το λεγόμενο «link play», δηλαδή το ότι μπορούσα να συνδέσω τις γραμμές της ομάδας μέσα στο παιχνίδι, να συμβάλω στις συνεργασίες.
Μπορούσα επίσης να δω τους κενούς χώρους, ώστε να εκμεταλλευτεί η ομάδα τα τρεξίματα και την ποιότητα κάποιων παικτών στο ανοικτό γήπεδο. Επίσης, τους άρεσε πολύ ότι ήμουν καλός στο ψηλό παιχνίδι, αλλά παράλληλα μπορούσα να παίξω και με τη μπάλα κάτω.
Έτσι, τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους. Έγινε η πρόταση στον ΟΦΗ, η διοίκηση την αποδέχθηκε και στις 28 Δεκεμβρίου του 1998 μετακόμισα στις Βρυξέλλες.
