Το πάθημα που πρέπει να γίνει μάθημα από τον τελικό του Κυπέλλου και ένα ματς που δεν πρέπει να χαθεί.
Όταν 8-9 μήνες πριν, την άνοιξη του 2025, ο ΟΦΗ και ο κόσμος του προετοιμάζονταν για τον τελικό του ΟΑΚΑ, όλοι (και ορθώς) το αντιμετωπίζαμε σαν μια γιορτή. Ίσως, τα 35 χρόνια που είχε να πάει ο ΟΦΗ σε έναν τελικό ήταν πολλά και όλοι το χαρήκαμε ή ανυπομονούσαμε να το ζήσουμε παραπάνω από το κανονικό.
Και κάπως έτσι, μέσα σε μια χρονιά, ο ΟΦΗ θα διεκδικήσει έναν τίτλο για δεύτερη φορά μέσα σε επτά μήνες και αυτή η ευκαιρία δεν πρέπει να χαθεί. Κανείς δεν παραγνωρίζει την αξία του αντιπάλου και την δυναμική που έχει, ποδοσφαιρικά, ο Ολυμπιακός όμως πρέπει ν’ αντιληφθούμε όλοι μας και κυρίως εκείνοι που θα μπουν να παίξουν στο Παγκρήτιο Στάδιο πως δεν πρόκειται για μια γιορτή αλλά για μια ποδοσφαιρική μάχη!
Ένα παιχνίδι που στα 100 του χρόνια, ο ΟΦΗ δεν θα έχει ξανά – πιθανότατα – την ευκαιρία να διεκδικήσει έναν τίτλο μέσα στην πόλη του, μέσα στο Ηράκλειο. Και η αναμέτρηση της 3ης Ιανουαρίου θα πρέπει να μείνει στην ιστορία. Είναι ένα παιχνίδι που κρίνει έναν τίτλο και εκεί τελειώνει η συζήτηση.
Δεν πάμε σε γιορτή, δεν πάμε σε ένα 90λεπτο για να μείνουν στο τέλος, να θυμόμαστε, τις όμορφες εικόνες και τις ωραίες φωτογραφίες.
Ο ΟΦΗ πάει στον τελικό του Super Cup για να το πάρει και όχι απλά για να γίνει μέρος μιας γιορτής.