Politica 89.8
Ο Γιάννης Πετράκης μίλησε σε διαδικτυακή εκπομπή τονίζοντας πως “ο ΟΦΗ είναι μέσα στην καρδιά μου” και παράλληλα αναφέρθηκε στις μνήμες του ως παιδί από το “Γεντί Κουλέ”.
Ο Κρητικός προπονητής μίλησε στην εκπομπή Lego Balls και είπε αρχικά για το ντεμπούτο του στην Super League ως προπονητής, στον πάγκο του ΟΦΗ, σε ηλικία 52 χρονών και εκείνο το αξέχαστο παιχνίδι, το 2013 με τον Ατρόμητο: “Ήταν τόσο μεγάλη η φλόγα που είχα, αλήθεια είναι πως δεν σκεφτόμουν τίποτα. Παίζουμε στην Τρίπολη και καμία φορά συμβαίνουν γεγονότα που δεν έχουν μπορείς να ξέρεις τι παίζουν. Με ισοπαλία, σωζόμαστε σίγουρα, με ήττα θέλουμε συνδυασμό αποτελεσμάτων και χάνουμε στις καθυστερήσεις. Την προηγούμενη αγωνιστική κυνηγάμε το σκορ στο παιχνίδι με τον Ατρόμητο, είχα έναν παίκτη τον Σαρ που είχε πάθει εξάρθρωση ωμοπλάτης και στο ημίχρονο μου λέει ο Στεφανουδάκης ότι πρέπει να βγει. Του το λέω και μου απαντάει “εγώ έμαθα από τον πατέρα μου πως δεν τα παρατάμε ποτέ”. Και έπαιξε και έβαλε το γκολ που ισοφαρίσαμε και με βγαλμένο αγκώνα. Για μένα, παρά την ηλικία μου, ήταν ένα μάθημα. Ήθελα πολύ να μείνω στον ΟΦΗ όμως υπήρχαν άλλες αποφάσεις. Ο ΟΦΗ είναι στην καρδιά μου για πάντα. Μακάρι να ήταν περισσότερο, αλλά αυτό είναι κάτι που δεν το ορίζεις ποτέ εσύ”.
Για την παρουσία του Γκέραρντ στον ΟΦΗ: “Δεν συνεργάστηκα μαζί του αλλά να’ ναι καλά εκεί που είναι παρότι δεν τον είχα ποτέ προπονητή, κάθε παιχνίδι που έπαιζε ο ΟΦΗ στο Ηράκλειο, είτε χάναμε – είτε κερδίζαμε ερχόταν στο γραφείο μου, πάντα με μια καλή κουβέντα και μια καλή συμβουλή. Αυτό που μου έκανε εντύπωση γιατί παρατηρώντας, στο ποδόσφαιρο και στην ζωή, αυτούς που έχουν επιτυχία ή αποτυχία. Είχα μελετήσει πολλά πράγματα από τον Ευγένιο και πολλές συζητήσεις που καθοδηγούσε σαν δάσκαλος. Πήγαινα στο Βαρδινογιάννειο, με το που με έβλεπε – εγώ προπονητής στην Δ’ Εθνική – μου φώναζε “έλα μέσα”.
Για την επιστροφή του στο Ηράκλειο ως αντίπαλος τόνισε “ευχαριστώ γιατί αυτό δεν ισχύει μόνο στον ΟΦΗ, όπου πέρασα συνέβη. Είναι μοναδικές στιγμές”.
Για το όταν ήταν παιδί: “Δύο πράγματα είχα στο μυαλό μου, να παίξω ποδόσφαιρο και να περάσω στην γυμναστική ακαδημία. Μεγαλώνοντας στο Πέραμα, που να πηγαίναμε στο Ηράκλειο; Πήγαινα σε παιχνίδια του ΟΦΗ με έναν θείο μου που ήταν μανάβης, έβγαιναν τα φρέσκα ρεβύθια τα οποία στην Κρήτη εμείς τα τρώμε ωμά. Πηγαίναμε μαζί και τα πουλούσαμε έξω από το γήπεδο του ΟΦΗ, θυμάμαι τον εαυτό μου 13-14 χρονών στην θύρα 7 και τα πουλούσα, το γήπεδο ήταν ξερό και μέσα μου επειδή είχα μεγάλη αγάπη και φλόγα, ευχόμουν να μπω στο γήπεδο και να το πατήσω, μιλάμε για την περίοδο 1970 – 1975″.
Για την φάση fair play με τον Τσιριμώκο: “Ήταν πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα και να περάσει ως μήνυμα στα ελληνικά γήπεδα. Δεν πιανόταν, πίστεψα πως ήταν γκολ και το έπιασε ο Σαργκάνης όμως το σπουδαίο ήταν η χειρονομία του Θαλή να πάει και να αγκαλιάσει τον Σαργκάνη και να τον συγχαρεί. Τότε δεν υπήρχε παραδοχή για τον αντίπαλο. Μέσα σε αυτήν την φάση υπήρχα και εγώ λίγο που είχα βγάλει την σέντρα για τον Θαλή”.
Για το Νίκο Νιόπλια: “Ήμουν συμπαίκτης και με τον αδερφό του, τον Ζήση και τότε εκείνος είπε στον Παντελή Μυριοκεφαλιτάκη ότι είναι ο αδερφός του που παίζει ποδόσφαιρο, τον είδε ο συγχωρεμένος ο Λες Σάνον, τον είδε και τον πήραμε στον ΟΦΗ και τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Ο Νίκος φαινόταν πως είχε όλα τα προαπαιτούμενα, αυτά τα στοιχεία που όλοι γνωρίζουμε. Ο Σάνον με πήρε στον ΟΦΗ, έπαιζε τότε στον Εργοτέλη”.
Για τον μεγαλύτερο Κρητικό ποδοσφαιριστή: “Είναι δύσκολη ερώτηση, δεν μου είναι εύκολο να απαντήσω γιατί δεν είναι μόνο μια εποχή αλλά αποτελεί μια συνέχεια”.
