Politica 89.8
Δύο βραδιές-ορόσημο για τη λυράρισσα που έπαιξε μπροστά σε 22.000 φιλάθλους μετά την επετειακή της συναυλία στην Αθήνα
Από ένα κατάμεστο Κύτταρο Live Club μέχρι τον τελικό Κυπέλλου Ελλάδας και τη μεγάλη γιορτή του ΟΦΗ στο Πανθεσσαλικό Στάδιο, η Γεωργία Νταγάκη έζησε μέσα σε μόλις δύο ημέρες στιγμές που συμπύκνωσαν μια ολόκληρη διαδρομή 20 χρόνων.
Η σπουδαία Κρητικιά λυράρισσα, μία από τις πιο ξεχωριστές παρουσίες της σύγχρονης ελληνικής μουσικής σκηνής, βρέθηκε αρχικά στη σκηνή του Κυττάρου παρουσιάζοντας την επετειακή παράσταση «Από την Κρήτη ως το Άπειρο», γιορτάζοντας δύο δεκαετίες καλλιτεχνικής πορείας. Ένα μουσικό ταξίδι που δεν ήταν απλώς μια συναυλία, αλλά μια βαθιά προσωπική επιστροφή στις στιγμές, στις συνεργασίες και στις μάχες που τη διαμόρφωσαν.
Με την κρητική λύρα στα χέρια της, ένα όργανο που θεωρείται σχεδόν αποκλειστικά ανδρική υπόθεση, η Γεωργία Νταγάκη κατάφερε όχι μόνο να σπάσει στερεότυπα, αλλά και να δημιουργήσει τη δική της ξεχωριστή μουσική ταυτότητα, φέρνοντας τη λύρα έξω από τα στενά όρια της παράδοσης και συστήνοντάς τη σε νέους ήχους, από το rock και την pop μέχρι την ηλεκτρονική μουσική και τις avant-garde επιρροές.
Η ίδια, μέσα από την ανάρτησή της μετά τον τελικό, θυμήθηκε ακριβώς αυτή τη διαδρομή: τα πρώτα της βήματα πριν από 20 χρόνια, τις δυσκολίες, τα ερωτήματα και τις αμφισβητήσεις που συνάντησε.
«Γιατί ένα κορίτσι να παίζει κρητική λύρα; Γιατί μια γυναίκα να παίζει κρητική λύρα με αυτόν τον τρόπο; Γιατί γιατί γιατί…», έγραψε χαρακτηριστικά, μιλώντας ανοιχτά για τα στερεότυπα και τις παθογένειες που χρειάστηκε να αντιμετωπίσει.
Και σαν να ήρθε η ίδια η ζωή να της δώσει την πιο δυνατή απάντηση, λίγες ώρες μετά το κατάμεστο και «μυσταγωγικό», όπως το χαρακτήρισε, Κύτταρο, βρέθηκε στον τελικό Κυπέλλου Ελλάδας, κρατώντας ξανά τη λύρα της αυτή τη φορά μπροστά σε 22.000 θεατές, εκπροσωπώντας τον ΟΦΗ και ολόκληρη την Κρήτη.
Η στιγμή είχε ξεχωριστό βάρος. Ο ΟΦΗ επέστρεφε σε έναν μεγάλο τελικό και η παρουσία της εκεί δεν ήταν απλώς μουσική. Ήταν συμβολική. Ήταν η εικόνα μιας σύγχρονης Κρήτης που κουβαλά την παράδοσή της με περηφάνια και χωρίς περιορισμούς.
Η ίδια μίλησε με συγκίνηση για αυτή τη σύνδεση, τονίζοντας πόσο όμορφο είναι να ταυτίζεται το πρόσωπό της με την εικόνα της Κρήτης και πόσο σημαντικό ήταν να συμμετέχει σε έναν τελικό που γιορτάστηκε χωρίς τη σκιά της βίας, μόνο με πάθος, πολιτισμό και συναίσθημα.
Η χαρά για τον ΟΦΗ ήταν τεράστια. Η κατάκτηση του Κυπέλλου μετά από 29 χρόνια έδωσε ακόμη μεγαλύτερη ένταση σε αυτές τις στιγμές, με τη λύρα της να γίνεται κομμάτι αυτής της συλλογικής μνήμης και γιορτής για τους φίλους της ομάδας.
Μέσα σε δύο βράδια, η Γεωργία Νταγάκη δεν γιόρτασε μόνο τη δική της πορεία. Επιβεβαίωσε πως η τέχνη, η παράδοση και η προσωπική επιμονή μπορούν να συναντηθούν με τον αθλητισμό, την ταυτότητα και τη συλλογική συγκίνηση.
Και το πιο δυνατό σημείο της ανάρτησής της ήρθε στο τέλος, εκεί όπου η προσωπική της ιστορία έγινε μήνυμα προς όλες τις γυναίκες:
«Κορίτσια, κοπέλες, γυναίκες, μη σας πείσει ποτέ κανείς για το πού μπορούμε να φτάσουμε».
Ίσως τελικά αυτό να είναι και το πραγματικό της ταξίδι «Από την Κρήτη ως το Άπειρο»: όχι μόνο η μουσική διαδρομή μιας σπουδαίας λυράρισσας, αλλά η απόδειξη πως όταν κάποιος ακολουθεί τον δικό του δρόμο, η μοίρα βρίσκει πάντα τον τρόπο να τον δικαιώσει.
