Politica 89.8
Αυθεντικός, ειλικρινής, μιλώντας με ψυχή και καρδιά για τον αγαπημένο του ΟΦΗ, ο Μύρων Σηφάκης μίλησε για το κύπελλο του 1987 και του 2026 και τονίζει με νόημα ότι “ο ΟΦΗ είναι το καμάρι της Κρήτης και εκπροσωπεί τις αξίες των Κρητικών, σε όλο τον κόσμο”.
To εμβληματικό πρόσωπο της κατάκτησης του Κυπέλλου Ελλάδας το 1987, ο Μύρωνας Σηφάκης μίλησε στην ιστοσελίδα “gatoss” και με κατάθεση ψυχής αναφέρεται στον άθλο του Βόλου κάνοντας λόγο για “εκκίνηση αναγέννησης για τον ΟΦΗ”.
Αναλυτικά όσα είπε:
– Πώς είδατε τη φετινή πορεία του ΟΦΗ μέχρι την κατάκτηση του Κυπέλλου; Σας θύμισε σε κάτι από το 1987;
«Ήταν πραγματικά μια συγκλονιστική πορεία και σαφώς φέτος ήταν μεγαλύτερος ο δείκτης δυσκολίας σε σχέση με το 1987».
– Παρακολουθώντας τον φετινό τελικό, σας ξύπνησαν μνήμες από τη δική σας βραδιά-ορόσημο;
«Υπήρχαν κοινά σημεία: ισοπαλία στην κανονική διάρκεια, νίκη στο τέλος με αγχωτικό τρόπο. Βέβαια το 1987 εμείς το πήραμε στα πέναλτι»
– Πιστεύετε ότι η φετινή ομάδα είχε το ίδιο «μέταλλο» με εκείνη του ’87;
«Ναι, είχε το ίδιο «μέταλλο» νικητή. Επίσης είχε και πολύ καλό προπονητή, τον Χρήστο Κόντη».
– Πόσο σημαντικό είναι για έναν σύλλογο σαν τον ΟΦΗ να επιστρέφει στους τίτλους μετά από τόσα χρόνια;
«Με μία λέξη: «αναγέννηση». Υπάρχουν σίγουρα και πολλαπλά οφέλη σε όλα τα επίπεδα, όπως νέοι φίλαθλοι, επιστροφή στην Ευρώπη, οικονομική ενίσχυση και δυνατότητα για ακόμη καλύτερους παίκτες».
– Το 2015 ο ΟΦΗ έφτασε μέχρι τη Γ’ Εθνική. Πώς θα χαρακτηρίζατε αυτή την επιστροφή στην κορυφή;
«Επιστροφή από τα τάρταρα, ή ακόμη καλύτερα, από το σκοτάδι… στο φως».
– Αν ήσασταν στη θέση του φετινού τερματοφύλακα στον τελικό, τι θα είχατε στο μυαλό σας πριν μπείτε στο γήπεδο;
«Να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό, για να κερδίσει η ομάδα μου».
– Βλέπετε ομοιότητες στη διαχείριση της πίεσης ανάμεσα στη δική σας γενιά και τη φετινή;
«Ναι, βλέπω πολλές. Η διαχείριση της πίεσης είναι καθοριστική. Ο χαρακτήρας, η προσωπικότητα, το πάθος και η πίστη στον εαυτό σου και στην ομάδα σου είναι αυτά που κρίνουν τέτοια παιχνίδια. Η φετινή ομάδα έχει όλο το… πακέτο».
– Πριν από 39 χρόνια κατακτήσατε το τρόπαιο με προπονητή τον Ευγένιο Γκέραρντ. Πώς τον θυμάστε ως προπονητή και ως άνθρωπο;
«Ο Ευγένιος Γκέραρντ ήταν ένας σπουδαίος προπονητής και ένας σπουδαίος άνθρωπος. Ήταν ο «πατέρας» μας, ο φίλος μας, ο δάσκαλός μας. Ένας ηγέτης που μπορούσε να εμπνεύσει τους πάντες.
Η σχέση μου μαζί του ήταν εξαιρετική, τόσο ως ποδοσφαιριστής όσο και αργότερα ως προπονητής. Θυμάμαι όταν ξεκίνησα την προπονητική, που κάθε Τετάρτη παίζαμε φιλικό Άγιος Νικόλαος-ΟΦΗ. Ήταν μια σχέση ζωής και τον ευγνωμονώ για όλα».
– Υπήρξε κάποια στιγμή στον φετινό τελικό που είπατε «αυτό είναι, το παίρνει ο ΟΦΗ»;
«Υπήρχαν πολλές εναλλαγές συναισθημάτων. Θα σου πω με εντιμότητα πως όταν ο ΠΑΟΚ προηγήθηκε, πίστεψα ότι θα χαθεί. Τότε κατάλαβα ότι χρειαζόταν ένα ποδοσφαιρικό θαύμα. Και τελικά έγινε, με πρωταγωνιστή τον Σενγκέλια και εκτελεστή τον Ισέκα».
– Θεωρείτε ότι αυτό το κύπελλο μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για μια νέα «χρυσή εποχή» για τον σύλλογο;
«Ναι, πιστεύω ότι είναι η αρχή μιας νέας «πλατινένιας» εποχής για τον ΟΦΗ».
– Σε μια τέτοια επιτυχία, ποιοι παίκτες κάνουν τη διαφορά πέρα από τα προφανή; Υπήρξαν «αφανείς ήρωες»;
«Όλοι οι παίκτες είχαν καθοριστικό ρόλο. Αν πρέπει να ξεχωρίσω έναν «αφανή ήρωα», χωρίς να μειώσω φυσικά του υπόλοιπους ποδοσφαιριστές, αυτός είναι ο Σενγκέλια».
– Πόσο καθοριστικός ήταν ο ρόλος του Χρήστου Κόντη στη φετινή πορεία;
«Ο καθοριστικότερος όλων. Χωρίς τον Χρήστο Κόντη αυτό το «ποδοσφαιρικό θαύμα» δεν θα είχε συμβεί. Τον ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής μου».
– Πόσο σημαντική είναι για την Κρήτη αυτή η επιτυχία;
«Είναι τόσο σημαντική όσο το οξυγόνο που αναπνέουμε. Ο ΟΦΗ είναι το καμάρι της Κρήτης και εκπροσωπεί τις αξίες των Κρητικών, σε όλο τον κόσμο».
– Αν μπορούσατε να μιλήσετε στους παίκτες πριν τον τελικό, τι θα τους λέγατε;
«Ότι έχουν ραντεβού με την ιστορία και πρέπει να είναι παρόντες».
– Πιστεύετε ότι αυτή η ομάδα μπορεί να γράψει τη δική της ιστορία, όπως γράψατε εσείς το 1987;
«Αυτή η ομάδα έχει ήδη γράψει ιστορία. Και αν συνεχίσει έτσι, δεν θα έχει ταβάνι. Εμείς το ’87 βάλαμε τις βάσεις, αλλά αυτή η ομάδα μπορεί να πάει ακόμη πιο ψηλά».
