Politica 89.8
Ο Κοσμάς Τσιλιανίδης σε μια συνέντευξη – ποτάμο επαναλαμβάνει το αιώνιο δέσιμο του με τον ΟΦΗ, το πως έγινε η μεταγραφή του αλλά και για το προσωπικό του παράπονο απέναντι στην αγάπη της ομάδας.
Ο προπονητής (πλέον) “Τσίλια” καθώς είναι πλέον στο τεχνικό team της Athens Kallithea ως άμεσος συνεργάτης του Βαγγέλη Μόρα μίλησε στους LegoBalls για την περίοδο της ζωής του που βρέθηκε στον ΟΦΗ, που μεταξύ άλλων είχε και τον σοβαρό τραυματίσμό του που είχε ως αποτέλεσμα να κρεμάσει τα παπούτσια του σε μικρή ηλικία.
Σε μια συνέντευξη – “ποταμό” ο Κοσμάς Τσιλιανίδης περιγράφει τους λόγους που τον έχουν κάνει πλέον ένα κομμάτι της ιστορίας του ΟΦΗ, περιγράφει με συγκλονιστικό τρόπο την δύσκολη περίοδο, μετά τον τραυματισμό του, αλλά και πως μέσω της παρουσίας του στην ομάδα μπήκε μέσα του το “μικρόβιο” της προπονητικής.
Αναλυτικά όσα είπε ο Κοσμάς Τσιλιανίδης για τον ΟΦΗ:
Για το πως προέκυψε η μεταγραφή του στον ΟΦΗ το 2019:“Πάω στον ΟΦΗ δίχως να έχει κλείσει ακόμα ο νέος προπονητής. Την προηγούμενη σεζόν ήταν οι Ίσις, Βέρα και έφυγαν λόγω των διπλωμάτων τους. Εγώ έχω υπογράψει στον ΟΦΗ, δεν ξέρουμε ποιος είναι προπονητής και ξεκινάει η προετοιμασία και ο μόνος που μας περιμένει είναι ο Γιάννης Σαμαράς και ο Εύθυμης Κυπριανού, στην συνέχεια ήρθε ο Γιώργος Σίμος με το επιτελείο του. Καταλυτικό ρόλο στην μεταγραφή μου έπαιξε ο κύριος Γιάννης, κάναμε μαζί ραντεβού στην Αθήνα, μου ανέλυσε το πλάνο της ομάδας, με επικεφαλής τον Big Mike. Το feeling μου, μου έλεγε ότι θέλω να πάω στον ΟΦΗ γιατί με όσα μου είπε ο κύριος Γιάννης θα είχα μεγάλα περιθώρια βελτίωσης και όντως είχα. Και ο ΟΦΗ ήταν μια ομάδα που μου έβαλε το λιθαράκι της προπονητικής και από τότε ξεκίνησα ως ποδοσφαιριστής ν’ αναλύω το παιχνίδι, να ψάχνομαι και να κάνω προσωπική ανάλυση αντιπάλου, να προετοιμάζομαι. Μιλούσα μόνο ποδοσφαιρικά μετά τους αγώνες με τον κύριο Γιάννη, τακτικά και για το άθλημα. Η ομάδα ακόμα στηνόταν, δεν είναι όπως τώρα, είχαμε τότε αρκετές δυσκολίες στην καθημερινότητα μας όμως το κλίμα ήταν άκρως ποδοσφαιρικό, υπήρχε τεράστια ηρεμία στην ομάδα και τεράστια θέληση να βελτιωθεί ο ποδοσφαιριστής και στην συνέχεια όλη η ομάδα, συνολικά”.
Για την εκπληκτική πρώτη σεζόν: “Δεν είναι τυχαίο πως είχαμε αυτήν την χρονιά. Το κλίμα ήταν τρομερό, υπήρχαν πολλοί Έλληνες, κάποιοι που ήταν ξένοι που έκαναν την διαφορά και οι οποίοι αργότερα έγιναν Έλληνες όπως ο Νέιρα και ο Μεγιάδο, κάτι που δεν είναι τυχαίο. Θεωρώ πως λόγω του κλίματος και της δουλειάς που γινόταν, πήγε υπέροχα η χρονιά”.
Για το τι είναι αυτό που τον έχει κάνει να έχει δεθεί τόσο πολύ με τον ΟΦΗ: “Δεν ξέρω, δεν έχω βρει την απάντηση τι είναι αυτό που με έχει κάνει να δεθώ τόσο πολύ με τον ΟΦΗ. Σίγουρα έπαιξε ρόλο η πρώτη χρονιά και από εκεί και πέρα ξεκινάει ένας Γολγοθάς για μένα. Πιστεύω πως αυτό το δέσιμο είναι ότι έμεινα 4 χρόνια στην ομάδα, τα 2,5 αντιμετώπιζα προβλήματα με τους τραυματισμούς και η στήριξη του κόσμου, καθημερινά, ήταν πολύ δυνατή. Ενώ έφυγα, μέσα μου με πικρία, γιατί δεν έδωσα αυτά που ήθελα και ο κόσμος μου έδωσε πολλά περισσότερα από ότι έδωσα εγώ στην ομάδα και αυτό είναι κάτι που με συγκινεί. Εκεί βίωσα κάτι πραγματικά διαφορετικά, έμπαινα στο γήπεδο και ο κόσμος με στήριζε. Και με έναν γόνατο που έπαιζα και με πόνους, έδωσα και την ψυχή μου για τον ΟΦΗ και ο κόσμος το αντιλαμβανόταν αυτό”.
Για τον σοβαρό τραυματισμό του τον Μάη του 2020:“Στην πρώτη καραντίνα, εμείς σταματήσαμε για δύο μήνες και ξεκινάμε να παίξουμε μόνο τα play offs. Γυρίσαμε και δύο μέρες πριν την πρεμιέρα με τον Άρη, έπαθα χιαστό στην προπόνηση. Μετά ξεκινάω την αποκατασταση μου, είχα δύσκολη είναι αλήθεια με πόνους, αλλά στους 7 μήνες μπήκα με την ομάδα να προπονούμαι και ξεκίνησα σιγά – σιγά να πονάω. Στην αρχή δεν έλεγα τίποτα, υπέθεσα ότι ήταν φυσιολογικό όμως συνέχισα να πονάω και δεν μπορούσα άλλο, το πόδι μου ήταν “τούμπανο” μετά τους αγώνες. Έναν χρόνο μετά, γιατί πήγα στο Βέλγιο να κάνω χειρουργείο, έψαχνα να δω γιατί πονάω και αυτοί οι 10 μήνες ήταν η αρχή για τα σκοτάδια. Δεν ήξερα τι συμβαίνει, πήγαινα από τον έναν γιατρό στον άλλον. Ποτέ δεν τα παράτησα, πήγα στο Βέλγιο και χειρουργηθηκα, μετά από 15 μήνες ήμουν πιο διψασμένος από ποτέ. Όμως και μετά το σώμα μου έβγαζε διάφορα προβλήματα τα οποία μέχρι τον χιαστό, δεν είχα χάσει παιχνίδι από τραυματισμό, εκτός από μια φορά που έμεινα για προληπτικούς λόγους από τον Σίμο και από τα νεύρα μου μάλωσα μαζί του”.
Για το τι νιώθει για τον ΟΦΗ: “Στον ΟΦΗ βρήκα την Ιθάκη μου, από την πρώτη στιγμή και αυτό φάνηκε μέσα στο γήπεδο. Ο κόσμος συνήθως μένει στα αποτελέσματα, στην δική μου περίπτωση, ναι μεν έκανα μια πρώτη, τρομερή σεζόν και ο κόσμος του ΟΦΗ είδε πράγματα από εμένα αλλά από εκεί και πέρα, είχα μια τρομερή στήριξη και ακόμα και το λέω και τώρα, το σπίτι μου είναι ο ΟΦΗ και θα ήθελα να βρίσκομαι εκεί”.
Για την απόφαση του να σταματήσει το ποδόσφαιρο: “Είναι μια περίοδος που έδινα καθημερινά μάχη με τον εαυτό μου. Εμένα δυστυχώς με οδήγησε σε μια δύσκολη απόφαση, να σταματήσω το ποδόσφαιρο όμως κέρδισα πολλά πράγματα προσωπικά, πάτησα καλύτερα στα πόδια μου, έγινα πιο δυνατός, αντιλήφθηκα ποιοι είναι οι πραγματικοί μου φίλοι και εκείνοι που μου στάθηκαν. Όταν καταφέρνεις να το ξεπεράσεις και να βγεις στο φως πάλι, κάνεις τότε τον απολογισμό σου και το συμπέρασμα σου είναι θετικό”.
Για την απόφαση του να ξυρίσει το κεφάλι του: “Ήταν μια χάλια περίοδος, είχα ξεπεράσει προσωπικές δυσκολίες και μέσω αυτής έψαχνα πάντα και ακόμα και τώρα, ψάχνω τρόπους ταπείνωσης ώστε να καταλάβουμε πως αυτά που περνάμε δεν είναι τα πιο δύσκολα πράγματα στην ζωή αλλά δυσκολότερα. Έναν χρόνο πριν, σκεφτόμουν να κάνω κάτι που να το πω στον εαυτό μου και πήρα την απόφαση να το εκμυστηρευτώ σε δικούς μου ανθρώπους.
Δεν ήθελα να πάρει ιδιαίτερη προβολή αυτή η πράξη γιατί μετά ίσως γυρνούσε μπούμεραγκ και να λένε ότι το έκανα για προβολή. Το έκανα λοιπόν, μπήκα στην αποστολή και φορούσα έναν σκούφο, δεν το γνώριζε κανένας από τους συμπαίκτες μου, όπως και ο κόσμος δεν ήξερε τίποτα. Εκεί κατάλαβα, μετά το τέλος του αγώνα, ότι η αρνητική σκέψη που είχα, μου απέδειξε πως ήταν ένα προσωπικό βλακώδες συμπέρασμα. Ήταν ένα πραγματικό μήνυμα που ευαισθητοποίησε κόσμο, έλαβα τρομερά μηνύματα, γύρισα σπίτι, τα διάβαζα και έκλαψα. Ήταν η δεύτερη φορά στην ζωή μου που έκλαψα. Το ποδόσφαιρο σου δίνει αυτόν τον δρόμο και καλό είναι να χρησιμοποιείται μέσω τέτοιων μηνυμάτων.
Διαβάστε επίσης: Σπουδαίος Τσιλιανίδης: Ξύρισε το κεφάλι του σε συμπαράσταση των καρκινοπαθών!
Είχα και φίλη που αντιμετώπιζε πρόβλημα υγείας και για μένα τι ήταν, κάποιες τρίχες που ξαναβγαίνουν. Προσωπικά δεν συγκρίνεται τίποτα με την υγεία. Τότε ο Μανώλης Βογιατζάκης βγήκε μπροστά για μένα, ασπίδα, επειδή δεν έκανα δηλώσεις και δεν ήθελα καθόλου εκείνο το διάστημα”.
Για το ποια είναι η καλύτερη περίοδο, ποδοσφαιρικά, της καριέρας του: “Βάσει αριθμών η χρονιά μου στον ΟΦΗ ήταν η καλύτερη και μακρυά από τους αριθμούς ήταν το πιο ώριμο ποδόσφαιρο που έπαιξα. Παλιότερα έπαιζα επιθετικός, πάντα ήθελα να παίζω πίσω από τον φορ. Τώρα με βάση τα χαρακτηριστικά που είχα, δεν ήμουν δεκάρι, τότε παίζαμε πολύ με “δεκάρια”, όχι όπως τώρα. Τον καλύτερο μου χρόνο στον ΟΦΗ τον έκανα ως δεξί εξτρέμ. Θα με βόλευε καλύτερα να παίζω στα αριστερά και να συγκλίνω με το δεξί πόδι”.
Για το που θα ήθελε να κλείσει την καριέρα του: “Ιδανικά θα ήθελα να τελειώσω μέσα στο γήπεδο, σε μια ομάδα που με αγαπούν, στον ΟΦΗ ή και στον Ηρακλή. Και στον τελικό με τον Ολυμπιακό και στον φετινό ΠΑΟΚ έλεγα πως θα ήθελα να βρίσκομαι εκεί“.
