Politica 89.8
Η συζήτηση για το νέο γήπεδο του ΟΦΗ έχει πλέον περάσει σε ένα πολύ πιο δύσκολο επίπεδο. Η περιοχή -αν και με ανορθόδοξο τρόπο-δείχνει να έχει επιλεγεί και η τοποθεσία Κορώνη Μαγαρά βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο του σχεδιασμού. Γράφει ο Χρήστος Κώνστας στο Politica.gr
Δήμος Ηρακλείου, Περιφέρεια Κρήτης, ΠΑΕ και Ερασιτέχνης ΟΦΗ συμφωνούν στην ανάγκη να προχωρήσει το project και ο Δήμαρχος Ηρακλείου Αλέξης Καλοκαιρινός έχει συνδέσει ευθέως τη νέα έδρα με ένα μοντέλο διπλής ανάπλασης, ώστε από τη μία να δημιουργηθεί νέος αθλητικός πόλος στην Κορώνη Μαγαρά και από την άλλη να απελευθερωθεί χώρος στα πυκνοδομημένα Καμίνια.
Μάλιστα τόσο στο Κυριακάτικο μήνυμα του,όσο και στο Δημοτικό Συμβούλιο της περασμένης Δευτέρας ο κ.Καλοκαιρινός σημείωσε μεταξύ άλλων “…Όλοι συμφωνούν με τη χωροθέτηση που έχουμε προτείνει στην περιοχή Κορώνη Μαγαρά και είμαστε έτοιμοι και πρόθυμοι να ενώσουμε δυνάμεις και να διεκδικήσουμε από την Πολιτεία αυτό που δικαιούται ο ΟΦΗ, το Ηράκλειο, η Κρήτη. Δεν θα είναι μια εύκολη ή γρήγορη διαδικασία, υπάρχουν πολλά ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Απαιτείται σωστός σχεδιασμός, μεθοδικότητα και επιμονή…”
Γίνεται σαφές οτι από εδώ και πέρα όμως αρχίζουν τα πραγματικά δύσκολα.
Ποιος θα έχει τη γη; Σε ποιον θα ανήκει το νέο γήπεδο; Ποιος θα πληρώσει για την κατασκευή του; Ποιος θα έχει την εμπορική εκμετάλλευση; Και τι ακριβώς θα συμβεί με το σημερινό «Θεόδωρος Βαρδινογιάννης»;
Για να απαντηθούν αυτά τα ερωτήματα έχει μεγάλη αξία να δούμε όχι ένα, αλλά δύο διαφορετικά ελληνικά μοντέλα.Το νέο γήπεδο του Παναθηναϊκού στον Βοτανικό και την OPAP Arena της ΑΕΚ.
Και τα δύο διαθέτουν δημόσια συμμετοχή.Όμως είναι δομημένα με εντελώς διαφορετική φιλοσοφία.Και κάπου ανάμεσα σε αυτά τα δύο μοντέλα πιθανότατα βρίσκεται και η μεγάλη επιλογή που θα κληθούν να κάνουν για τον ΟΦΗ.
Βοτανικός: Το γήπεδο πληρώνεται δημόσια, αλλά παραμένει δημόσιο
Η περίπτωση του Παναθηναϊκού είναι ίσως η πιο ενδιαφέρουσα για τον ΟΦΗ, επειδή εντάσσεται επίσης σε μία Διπλή Ανάπλαση.Στον Βοτανικό όμως πρέπει να ξεκαθαριστεί κάτι από την αρχή:
Το νέο ποδοσφαιρικό γήπεδο δεν θα ανήκει ούτε στην ΠΑΕ Παναθηναϊκός ούτε στον Ερασιτέχνη Παναθηναϊκό. Ιδιοκτήτης του είναι ο Δήμος Αθηναίων. Οι συμβάσεις της Διπλής Ανάπλασης χαρακτηρίζουν ρητά τον Δήμο ως ιδιοκτήτη του γηπέδου.
Αυτό είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο έχει στηθεί ολόκληρο το μοντέλο.Δημοτική γη, δημοτικό γήπεδο, δημόσια χρηματοδότηση.Ο Παναθηναϊκός δεν παίρνει κυριότητα. Παίρνει όμως πολύ ισχυρά και μακροχρόνια δικαιώματα.
99 χρόνια στον Ερασιτέχνη
Ο Δήμος Αθηναίων παραχωρεί στον Ερασιτέχνη Παναθηναϊκό Αθλητικό Όμιλο τη χρήση του νέου ποδοσφαιρικού γηπέδου για 99 χρόνια.
Ο Ερασιτέχνης επομένως αποκτά ουσιαστικά ένα «σπίτι» σχεδόν ενός αιώνα. Όχι όμως την κυριότητα της περιουσίας. Και αυτή η διάκριση έχει τεράστια σημασία. Γιατί το Δημόσιο χρηματοδοτεί μία υποδομή η οποία παραμένει δημόσια περιουσία, ενώ ο σύλλογος κατοχυρώνεται με ένα εξαιρετικά μακροχρόνιο δικαίωμα χρήσης.
Η ΠΑΕ παίρνει τη χρήση και την εμπορική αξιοποίηση αλλά πληρώνει γι’ αυτήν
Εδώ βρίσκεται μία ακόμη πολύ σημαντική λεπτομέρεια του μοντέλου.Η ΠΑΕ Παναθηναϊκός δεν αποκτά δωρεάν ένα δημόσιο γήπεδο για να το εκμεταλλεύεται.
Η συμφωνία μεταξύ ΠΑΕ και Ερασιτέχνη προβλέπει ότι για την εκχώρηση των δικαιωμάτων χρήσης των αθλητικών εγκαταστάσεων και λειτουργιών του γηπέδου η ΠΑΕ θα καταβάλλει στον Παναθηναϊκό Αθλητικό Όμιλο ,δηλαδή στον Ερασιτέχνη, 500.000 ευρώ ετησίως.
Το ποσό παραμένει σταθερό για τα πρώτα πέντε χρόνια και στη συνέχεια αυξάνεται κατά 5% ανά πενταετία.
Προβλέπονται επίσης πρόσθετα οικονομικά δικαιώματα για τον Ερασιτέχνη, μεταξύ των οποίων ποσοστό επί εισιτηρίων και διαφημιστικών εσόδων, καθώς και ειδικές προβλέψεις που συνδέονται με κάρτες μέλους και φιλάθλου.
Άρα ο Ερασιτέχνης δεν αποκτά την κυριότητα του γηπέδου, αποκτά όμως κάτι οικονομικά εξαιρετικά σημαντικό:99 χρόνια κατοχυρωμένης χρήσης και μία μόνιμη πηγή εσόδων από την ποδοσφαιρική λειτουργία του.
Και ο Δήμος εισπράττει από την ΠΑΕ
Υπάρχει όμως και δεύτερη οικονομική σχέση.
Ο Δήμος Αθηναίων, ως ιδιοκτήτης του γηπέδου, παραχωρεί στην ΠΑΕ τις εμπορικές χρήσεις,- σουίτες, καντίνες, μπουτίκ και άλλους χώρους-, καθώς και το δικαίωμα ονοματοδοσίας.
Και η ΠΑΕ πληρώνει ξεχωριστό οικονομικό αντάλλαγμα για αυτά.
Το ελάχιστο εγγυημένο ετήσιο έσοδο του Δήμου από τις λοιπές εμπορικές χρήσεις είναι 270.000 ευρώ, με ετήσια αναπροσαρμογή.
Μαζί με τα προβλεπόμενα έσοδα από τις σουίτες, το συνολικό ελάχιστο εγγυημένο έσοδο για Δήμο Αθηναίων και Ελληνικό Δημόσιο έχει υπολογιστεί σε 415.000 ευρώ ετησίως.
Άρα το πραγματικό σχήμα του Βοτανικού είναι πολύ πιο σύνθετο από το «το κράτος πληρώνει και ο Παναθηναϊκός παίρνει το γήπεδο».
Στην πραγματικότητα συμβαίνει το εξής:
Ο Δήμος έχει την ιδιοκτησία.
Ο Ερασιτέχνης έχει την 99ετή αθλητική χρήση.
Η ΠΑΕ πληρώνει τον Ερασιτέχνη για την ποδοσφαιρική χρήση.
Η ΠΑΕ πληρώνει τον Δήμο για την εμπορική εκμετάλλευση.
Και αυτή η αρχιτεκτονική έχει τεράστια σημασία για τη συζήτηση του ΟΦΗ.
Διότι ένα αντίστοιχο μοντέλο στου Κορώνη Μαγαρά θα μπορούσε να σημαίνει ότι ο Δήμος Ηρακλείου διατηρεί την κυριότητα, ο Ερασιτέχνης κατοχυρώνεται για δεκαετίες και η ΠΑΕ ΟΦΗ αποκτά την ποδοσφαιρική και εμπορική χρήση καταβάλλοντας αντίστοιχο αντάλλαγμα.
Με άλλα λόγια, η δημόσια κυριότητα δεν αποκλείει ούτε την επιχειρηματική εκμετάλλευση από την ΠΑΕ, ούτε τη δημιουργία σταθερών εσόδων για τον Ερασιτέχνη.
Και ποιος πληρώνει το γήπεδο του Παναθηναϊκού;
Το ίδιο το ποδοσφαιρικό γήπεδο στον Βοτανικό έχει δημοπρατηθεί από τον Δήμο Αθηναίων με προϋπολογισμό περίπου 120 εκατομμύρια ευρώ. Η χρηματοδοτική δομή του έργου στηρίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου σε δημόσιους πόρους.
Άρα εδώ έχουμε μία περίπτωση κατά την οποία το βασικό ποδοσφαιρικό γήπεδο χρηματοδοτείται ουσιαστικά από το Δημόσιο. Η κρίσιμη λεπτομέρεια όμως είναι μία: το δημόσιο χρήμα δημιουργεί δημόσια περιουσία.
Δεν κατασκευάζεται με δεκάδες εκατομμύρια δημόσιου χρήματος ένα γήπεδο το οποίο στη συνέχεια περνά κατά κυριότητα στην ΠΑΕ.
Οι εγκαταστάσεις του Ερασιτέχνη είναι άλλο έργο
Στον Βοτανικό υπάρχει ακόμη μία ενδιαφέρουσα διάκριση.Οι ξεχωριστές εγκαταστάσεις του Ερασιτέχνη Παναθηναϊκού δεν χρηματοδοτούνται από το ίδιο πακέτο του ποδοσφαιρικού γηπέδου.
Τη χρηματοδότηση και κατασκευή τους έχει αναλάβει η ΑΕΠ Ελαιώνα Α.Ε., μέσω του ξεχωριστού χρηματοδοτικού σχήματος που έχει συμφωνηθεί.
Άρα ακόμη και στον Βοτανικό έχουμε διαφορετικές πηγές χρηματοδότησης για διαφορετικά κομμάτια της συνολικής επένδυσης.
Τι δίνει ο Παναθηναϊκός για όλα αυτά;
Εδώ βρίσκεται η πραγματική έννοια της Διπλής Ανάπλασης.Ο Παναθηναϊκός δεν αποκτά όλα τα παραπάνω χωρίς αντάλλαγμα.
Μόνο αφού ολοκληρωθούν και αδειοδοτηθούν το νέο ποδοσφαιρικό γήπεδο και οι εγκαταστάσεις του Ερασιτέχνη, παραδίδεται η σημερινή έδρα στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας.
Ο ίδιος ο πρόεδρος του Ερασιτέχνη έχει υπογραμμίσει ότι πρώτα παραλαμβάνονται όλες οι νέες εγκαταστάσεις ολοκληρωμένες και με άδεια λειτουργίας και μόνο τότε παραδίδεται η Λεωφόρος.
Οι παλιές αθλητικές εγκαταστάσεις απομακρύνονται και η περιοχή μετατρέπεται κυρίως σε μεγάλο χώρο πρασίνου και αναψυχής, ενώ παραμένει συγκεκριμένο ιστορικό αποτύπωμα του Παναθηναϊκού.
Η λογική είναι ξεκάθαρη:παραδίδεται η παλιά έδρα και εξασφαλίζεται η νέα για 99 χρόνια.
Και η ΑΕΚ; Εντελώς διαφορετική περίπτωση
Το νέο γήπεδο της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια ακολούθησε διαφορετικό δρόμο. Εκεί δεν έχουμε το μοντέλο: «Δήμος ιδιοκτήτης-δημόσιο χρήμα -99ετής χρήση».
Έχουμε ένα πολύ περισσότερο μεικτό μοντέλο ανάπτυξης, με εταιρικό φορέα, σημαντικά ιδιωτικά κεφάλαια και παράλληλα πολύ σημαντική δημόσια συμμετοχή.
Η Περιφέρεια Αττικής χρηματοδότησε με 35 εκατομμύρια ευρώ συγκεκριμένα τμήματα της κατασκευής, ηλεκτρομηχανολογικό εξοπλισμό και κρίσιμες συνοδές υποδομές.
Άρα ούτε η ΑΕΚ αποτελεί παράδειγμα ενός γηπέδου που «χτίστηκε μόνο με ιδιωτικά χρήματα». Αλλά επίσης δεν αποτελεί μοντέλο πλήρους κρατικής χρηματοδότησης του βασικού γηπέδου.
Η πραγματικότητα είναι μικτή: Ιδιωτική συμμετοχή στον βασικό κορμό του project και σημαντική δημόσια συμμετοχή σε συγκεκριμένες κατασκευές και συνοδές υποδομές.
Βοτανικός και ΑΕΚ: Οι δύο διαφορετικοί δρόμοι
Εδώ βρίσκεται όλη η ουσία για τον ΟΦΗ.
Το πρώτο μοντέλο είναι αυτό του Βοτανικού:
-Δημόσια γη.
-Δημόσια κυριότητα.
-Δημόσια χρηματοδότηση του βασικού γηπέδου.
-99ετής παραχώρηση χρήσης στον Ερασιτέχνη.
-Χρήση και εμπορική αξιοποίηση από την ΠΑΕ έναντι οικονομικών ανταλλαγμάτων.
Το δεύτερο είναι το μοντέλο της ΑΕΚ:
-Διαφορετική ιδιοκτησιακή βάση.
-Εταιρικό σχήμα ανάπτυξης.
-Ισχυρή ιδιωτική συμμετοχή.
-Παράλληλη δημόσια χρηματοδότηση συγκεκριμένων έργων και υποδομών.
Δεν είναι δύο παραλλαγές του ίδιου πράγματος. Είναι δύο διαφορετικές φιλοσοφίες.
Η απάντηση Βρούτση από τις… Σέρρες
Μια εξέλιξη της περασμένης Παρασκευής έρχεται να προσθέσει ίσως το σημαντικότερο κομμάτι του παζλ.
Ο Αναπληρωτής Υπουργός Αθλητισμού Γιάννης Βρούτσης βρέθηκε στις Σέρρες και ρωτήθηκε αν το κράτος μπορεί να βοηθήσει τον Πανσερραϊκό να κατασκευάσει νέο γήπεδο, από τη στιγμή που έχει εξασφαλιστεί έκταση.
Η ερώτηση ήταν ευθεία: «Ο Πανσερραϊκός βρήκε χώρο για να κάνει γήπεδο. Μπορεί να τον στηρίξει το κράτος να κάνει το γήπεδο;»
Και η απάντηση του Βρούτση ήταν ακόμη πιο ευθεία: «Αν είναι ιδιωτικό, πουθενά στην Ελλάδα δεν μπορεί να χρηματοδοτήσει το κράτος ιδιωτικό γήπεδο. Δεν μπορούμε να χρηματοδοτήσουμε πουθενά ιδιωτική έκταση.Τελεία. Παύλα. Παράγραφος.
Υπάρχουν κι άλλες περιοχές της χώρας μας με τα αντίστοιχα προβλήματα και με ομάδες οι οποίες έχουν δικές τους αθλητικές εγκαταστάσεις. Δεν μπορεί, δεν νομιμοποιείται το κράτος να χρηματοδοτήσει τέτοιες εγκαταστάσεις».
Τυπικά η απάντηση αφορούσε τον Πανσερραϊκό. Ουσιαστικά όμως ακούγεται μέχρι του… Κορώνη Μαγαρά. Γιατί βάζει με τον πιο καθαρό τρόπο στο τραπέζι τη σημερινή κυβερνητική θέση: αν η έκταση και το γήπεδο είναι ιδιωτικά, το κράτος δεν χρηματοδοτεί την κατασκευή τους.
Και αυτό σημαίνει ότι το ιδιοκτησιακό δεν είναι μία λεπτομέρεια που θα λυθεί στο τέλος. Μπορεί να είναι η προϋπόθεση που θα ανοίξει ή θα κλείσει εξαρχής την πόρτα της κρατικής χρηματοδότησης.
Η δήλωση Βρούτση δεν διαγράφει το προηγούμενο της ΑΕΚ
Το παράδειγμα της ΑΕΚ αποδεικνύει ότι έχουν υπάρξει σημαντικοί δημόσιοι πόροι σε ένα διαφορετικό ιδιοκτησιακό και χρηματοδοτικό μοντέλο. Επομένως η δήλωση Βρούτση δεν μπορεί να μετατραπεί σε ιστορικό ισχυρισμό ότι «ποτέ στην Ελλάδα δεν δόθηκε δημόσιο χρήμα σε τέτοιο project».
Έχει όμως τεράστια βαρύτητα ως η σημερινή κυβερνητική θέση. Και επομένως το κρίσιμο ερώτημα για τον ΟΦΗ γίνεται πλέον πολύ συγκεκριμένο:
Ποιο ιδιοκτησιακό μοντέλο θεωρεί σήμερα η κυβέρνηση επιλέξιμο για άμεση κρατική χρηματοδότηση του ίδιου του γηπέδου;
Αν εφαρμοστεί ακριβώς η γραμμή που διατύπωσε ο Βρούτσης στις Σέρρες, τότε το μοντέλο του Βοτανικού αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Γιατί εκεί η σχέση είναι καθαρή: δημόσιο χρήμα-δημόσια περιουσία-μακροχρόνια χρήση από τον σύλλογο.
Και ο ΟΦΗ σήμερα πού βρίσκεται;
Ο ΟΦΗ βρίσκεται ακόμη πριν από αυτό το σταυροδρόμι. Υπάρχει καταρχήν πολιτική συμφωνία για του Κορώνη Μαγαρά, παρότι αυτή η συμφωνία δεν έχει έρθει μέχρι σήμερα στο Δημοτικό Συμβούλιο Ηρακλείου ,καθώς έχει τον τελικό λόγο.
Υπάρχει η πρόθεση για Διπλή Ανάπλαση. Υπάρχει η εκτίμηση ότι για τον βασικό πυρήνα του γηπέδου χρειάζονται περίπου 35 στρέμματα.
Όπως παρουσιάσαμε πρόσφατα (ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ), ο Δήμος διαθέτει σήμερα περίπου 12-15 στρέμματα, επομένως για τον βασικό χώρο λείπουν περισσότερα από 20.Υπάρχει εκτίμηση 8-10 εκατ. ευρώ για τις απαλλοτριώσεις.Και υπάρχει μία πρώτη τάξη μεγέθους 40–50 εκατ. ευρώ για το ίδιο το γήπεδο, πριν από όλες τις πρόσθετες υποδομές.
Ο Ερασιτέχνης ΟΦΗ έχει επίσης εκφράσει καθαρά τη θέση ότι επιθυμεί το νέο γήπεδο να ανήκει στον ίδιο, ενώ η εμπορική αξιοποίηση θα μπορούσε να περάσει σε ξεχωριστό εταιρικό σχήμα με συμμετοχή της ΠΑΕ ή του επενδυτή.
Και εδώ ακριβώς γεννιέται η μεγάλη αντίφαση που πρέπει να λυθεί.
Αν ο Ερασιτέχνης θέλει την κυριότητα, ποιος θα πληρώσει;
Η θέση του Ερασιτέχνη έχει τη δική της λογική .Το σημερινό «Θεόδωρος Βαρδινογιάννης» είναι το ιστορικό σπίτι του συλλόγου. Επομένως η λογική είναι: αν παραχωρούμε ένα γήπεδο στη Διπλή Ανάπλαση, θέλουμε να αποκτήσουμε ένα άλλο.
Όμως η δήλωση Βρούτση βάζει απέναντι σε αυτήν τη θέση ένα πολύ σκληρό χρηματοδοτικό ερώτημα: Αν το νέο γήπεδο περιέλθει κατά κυριότητα στον Ερασιτέχνη, θα θεωρείται για την κυβέρνηση ιδιωτική αθλητική εγκατάσταση; Και αν ναι, τότε μπορεί το κράτος να πληρώσει την κατασκευή του;
Με βάση τη δημόσια τοποθέτηση του αρμόδιου υπουργού, η απάντηση που δίνει σήμερα η κυβέρνηση είναι αρνητική. Και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο νέο δεδομένο ολόκληρης της συζήτησης.
Αν ζητάμε Βοτανικό στη χρηματοδότηση, πρέπει να δούμε και τον Βοτανικό στην ιδιοκτησία
Δεν μπορεί κανείς να επικαλείται τον Βοτανικό μόνο ως παράδειγμα για το πόσα χρήματα μπορεί να δώσει το κράτος. Πρέπει να εξετάζει και το υπόλοιπο μοντέλο.
Στον Βοτανικό το κράτος και οι δημόσιοι φορείς χρηματοδοτούν το γήπεδο, αλλά το γήπεδο δεν γίνεται περιουσία του Παναθηναϊκού. Παραμένει δημοτικό.
Ο Ερασιτέχνης παίρνει 99 χρόνια χρήση και μάλιστα δεν μένει οικονομικά «ξεκρέμαστος» επειδή δεν έχει την κυριότητα. Αντίθετα, εξασφαλίζει από την ΠΑΕ 500.000 ευρώ κάθε χρόνο, με προβλεπόμενη αναπροσαρμογή, συν πρόσθετα οικονομικά δικαιώματα.
Η ΠΑΕ από την άλλη αποκτά το γήπεδο για την ποδοσφαιρική της δραστηριότητα και σημαντικά εμπορικά δικαιώματα, αλλά πληρώνει τόσο τον Ερασιτέχνη όσο και τον Δήμο.
Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό ως πιθανό προηγούμενο για τον ΟΦΗ.
Ένα αντίστοιχο μοντέλο θα μπορούσε να σημαίνει: η γη να ανήκει στον Δήμο Ηρακλείου,
το νέο γήπεδο να παραμείνει δημοτική περιουσία, ο Ερασιτέχνης ΟΦΗ να λάβει εξαιρετικά μακροχρόνια χρήση, ακόμη και 99 ετών, η ΠΑΕ να αποκτήσει μέσω συμβάσεων την ποδοσφαιρική και εμπορική αξιοποίηση και ο Ερασιτέχνης να εξασφαλίσει σταθερό ετήσιο οικονομικό αντάλλαγμα από την ΠΑΕ.
Με απλά λόγια: Δημόσιο στην ιδιοκτησία-ΟΦΗ στη χρήση-ΠΑΕ στην εμπορική αξιοποίηση με αντάλλαγμα.
Το τρίτο μοντέλο: ένα υβρίδιο
Υπάρχει όμως και μία τρίτη λύση.Να μην αντιγραφεί ούτε ο Βοτανικός ούτε η ΑΕΚ.
Ο Δήμος να διατηρήσει τη γη και ίσως το βασικό γήπεδο. Το Δημόσιο και η Περιφέρεια να χρηματοδοτήσουν απαλλοτριώσεις, δημόσιες υποδομές ή μέρος της κατασκευής.Ο Ερασιτέχνης να κατοχυρωθεί για πολλές δεκαετίες. Και η ΠΑΕ ή ο ιδιώτης επενδυτής να χρηματοδοτήσει συγκεκριμένα τμήματα του project, -εμπορικούς χώρους, σουίτες, πρόσθετες εγκαταστάσεις ή ακόμη και μέρος του βασικού γηπέδου-,αποκτώντας αντίστοιχα δικαιώματα εκμετάλλευσης.
Ένα τέτοιο μοντέλο θα μπορούσε να συνδυάζει στοιχεία τόσο του Βοτανικού όσο και της ΑΕΚ.
Όμως τότε πρέπει να απαντηθεί και το ερώτημα που μέχρι σήμερα παραμένει ανοιχτό: Πόσα χρήματα είναι διατεθειμένες να επενδύσουν η ΠΑΕ ΟΦΗ και η πλευρά Μιχάλη Μπούση;
Μέχρι σήμερα δεν έχει συμφωνηθεί δημόσια συγκεκριμένο ποσό ή ποσοστό ιδιωτικής συμμετοχής.
Και το «Γεντί Κουλέ»;
Εδώ το παράδειγμα του Βοτανικού γίνεται ξανά εξαιρετικά χρήσιμο. Η Διπλή Ανάπλαση δεν μπορεί να σημαίνει απλώς: «φεύγει ο ΟΦΗ από τα Καμίνια και κάπου αλλού χτίζεται ένα γήπεδο».
Πρέπει να υπάρξει ολοκληρωμένη συμφωνία για το τι παραχωρείται, τι κατεδαφίζεται, τι διατηρείται και τι παίρνει ως αντάλλαγμα ο Ερασιτέχνης.
Ο Ερασιτέχνης ΟΦΗ έχει ήδη διατυπώσει την επιθυμία να διατηρήσει τμήμα του σημερινού γηπέδου, στην περιοχή των Θυρών 4-5, για μουσείο και γραφεία.
Το μοντέλο του Παναθηναϊκού αποδεικνύει ότι κάτι τέτοιο δεν είναι πρωτοφανές. Στη Λεωφόρο προβλέπεται να παραμείνει ιστορικό αποτύπωμα του Παναθηναϊκού με μουσείο-εντευκτήριο και συγκεκριμένα άλλα δικαιώματα. Άρα και στο Ηράκλειο μπορεί να υπάρξει αντίστοιχη λογική.
Το κρίσιμο όμως είναι όλα αυτά να αποτυπωθούν πριν από οποιαδήποτε οριστική παραχώρηση του σημερινού γηπέδου.
Η πραγματική σειρά των αποφάσεων
Μέχρι τώρα η συζήτηση πολλές φορές ξεκινούσε από το κόστος: Πόσο θα κάνει το νέο γήπεδο; 40 εκατομμύρια; 50; 60 και πλέον μαζί με απαλλοτριώσεις και συνοδά έργα;
Μετά τη δήλωση Βρούτση όμως η σειρά αλλάζει. Το πρώτο ερώτημα δεν είναι: «Πόσα θα δώσει το κράτος;»
Το πρώτο ερώτημα είναι:«Σε ποιον θα ανήκει αυτό που ζητάμε να χρηματοδοτήσει το κράτος;»
Και αμέσως μετά: Ποιος θα έχει τη γη; Ποιος θα έχει το γήπεδο;Τι θα πάρει ο Ερασιτέχνης; Τι θα πάρει η ΠΑΕ;Τι θα παραδοθεί στα Καμίνια; Και ποια ακριβώς δημόσια υποδομή θα δημιουργηθεί στου Κορώνη Μαγαρά;
Μόνο τότε μπορεί να χτιστεί πραγματικό χρηματοδοτικό σχέδιο.
Το συμπέρασμα: Το παζλ αρχίζει να δείχνει μία κατεύθυνση
Η ΑΕΚ απέδειξε ότι υπάρχουν μεικτά μοντέλα στα οποία μπορούν να συνυπάρξουν ιδιωτικά κεφάλαια και δημόσια χρήματα.
Ωστόσο ο Βοτανικός αποδεικνύει κάτι διαφορετικό και ακόμη πιο ενδιαφέρον για την περίπτωση του ΟΦΗ: μπορεί να υπάρξει τεράστια δημόσια χρηματοδότηση χωρίς ο σύλλογος να είναι ιδιοκτήτης του γηπέδου.
Ο Δήμος κρατά την περιουσία. Ο Ερασιτέχνης εξασφαλίζει το σπίτι του για 99 χρόνια και ταυτόχρονα αποκτά σταθερά οικονομικά έσοδα από την ΠΑΕ.
Η ΠΑΕ αποκτά τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί και να εκμεταλλεύεται εμπορικά ένα σύγχρονο γήπεδο χωρίς να είναι ιδιοκτήτης του.
Και έρχεται και η δήλωση Βρούτση να προσθέσει το τρίτο κομμάτι: η σημερινή κυβέρνηση δηλώνει- βάσει νομοθεσίας- ότι δεν χρηματοδοτεί ιδιωτικό γήπεδο πάνω σε ιδιωτική έκταση.
Αν αυτή η γραμμή εφαρμοστεί και στην περίπτωση του ΟΦΗ, τότε το πεδίο των πραγματικών επιλογών στενεύει σημαντικά.
Η μεγαλύτερη δυνατή κρατική χρηματοδότηση φαίνεται να οδηγεί προς ένα μοντέλο στο οποίο γη και γήπεδο παραμένουν σε δημόσια κυριότητα.
Ο Ερασιτέχνης μπορεί να εξασφαλιστεί όχι αναγκαστικά με τίτλο ιδιοκτησίας, αλλά με μία εξαιρετικά ισχυρή παραχώρηση δεκαετιών, ακόμη και 99 ετών, συνοδευόμενη από μόνιμα οικονομικά δικαιώματα.
Η ΠΑΕ μπορεί να αποκτήσει την ποδοσφαιρική και εμπορική εκμετάλλευση καταβάλλοντας το αντίστοιχο τίμημα. Και το Δημόσιο να χρηματοδοτεί ένα περιουσιακό στοιχείο που εξακολουθεί να βρίσκεται στη δημόσια σφαίρα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η λύση έχει ήδη αποφασιστεί. Σημαίνει όμως ότι το παζλ αρχίζει πλέον να δείχνει μία πολύ συγκεκριμένη κατεύθυνση.
Και ίσως τελικά το σημαντικότερο δίλημμα για το νέο γήπεδο του ΟΦΗ να μην είναι αν χρειάζονται 50, 60 ή περισσότερα εκατομμύρια.
Να είναι αυτό:
Πρέπει ο Ερασιτέχνης να επιμείνει στην κυριότητα ή να ανταλλάξει την κυριότητα με 99 χρόνια απολύτως κατοχυρωμένης χρήσης και μόνιμα οικονομικά δικαιώματα, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για τη μεγαλύτερη δυνατή δημόσια χρηματοδότηση;
Γιατί από την απάντηση σε αυτό μπορεί να κριθούν όλα τα υπόλοιπα.
Η γη. Τα χρήματα. Οι απαλλοτριώσεις. Η συμμετοχή της ΠΑΕ και του Μιχάλη Μπούση. Το μέλλον του «Γεντί Κουλέ». Και τελικά αν το project Κορώνη Μαγαρά θα μείνει ένα σχέδιο ή θα γίνει πραγματικά το νέο σπίτι του ΟΦΗ.
