Πέρυσι ήταν η πρώτη του χρονιά στην Ευρώπη, δικαιολογούνταν σε μεγάλο βαθμό αλλά τα νεύρα του δεν αφήνουν το Νους να βγάλει στο γήπεδο αυτά που θέλει και μπορεί.
Πρόκειται για παικταρά, κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει. Ουδείς μπορεί να πει μια κακή κουβέντα για το σπάνιο ταλέντο του “κοντού” που είναι από τους παίκτες που ήρθαν και άφησαν το στίγμα τους από την πρώτη αγωνιστική περίοδο.
Την περασμένη χρονιά θύμισε σε πολύ τον Νέιρα σε ότι έχει να κάνει με τις κάρτες, στα πρώτα χρόνια του στον ΟΦΗ που έπαιρνε κίτρινες για ψύλλου πήδημα. Με τα χρόνια, ο Νέιρα ωρίμασε, σταμάτησε αυτήν την κακή συνήθεια.
Και αν για τον Τιάγκο Νους η περσινή χρονιά, ήταν η πρώτη μακρυά από το σπίτι του και πρώτη στην Ευρώπη και (εν μέρει) δικαιολογείται, φέτος δεν υπάρχει καμία δικαιολογία. Είναι παικταράς, κανείς δεν λέει το αντίθετο, ήδη έβαλε μια γκολάρα κόντρα στον ΠΑΟΚ και μπορεί να βάλει ακόμα περισσότερα μέσα στην χρονιά.
Όμως όσο ταλαιπωρεί ο ίδιος την ομάδα (αλλά και τον εαυτό του) με αυτήν την αγωνιστική απειθαρχία, που στον ΟΦΗ προσπαθούν να βάλουν φρένο και καλώς κάνουν, τόσο ο ίδιος θα αδικεί τον εαυτό του και ποτέ μα ποτέ παρότι είναι στην καλύτερη ποδοσφαιρικά ηλικία δεν θα μπορέσει να κάνει το βήμα παραπάνω στην καριέρα του. Τώρα που είναι νωρίς πρέπει και ο ίδιος να δει αλλιώς το πράγμα γιατί και καλός παίκτης είναι και αδιάφορος δεν εμφανίζεται και το πάθος του ξεχειλίζει αλλά με συμπεριφορές όπως χθες που κλωτσούσε την μπάλα άνευ λόγου και αιτίας, δεν θα κοιτάξει ποτέ μπροστά.