Ποδόσφαιρο

Αποκαλυπτικός Λίλο: “Όταν λένε ότι θα ξεφουσκώσουμε, γελάμε – Είχα πρόταση ανανέωσης από τον Παναθηναϊκό αλλά μέσω του ΟΦΗ ήθελα το επόμενο βήμα στην καριέρα μου”

17/11, 17:24 - Eπιμέλεια: Gentikoule.gr

Ο τερματοφύλακας του ΟΦΗ σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη μίλησε για την δικαίωση της απόφαση του να έρθει στην Κρήτη, την ευγνωμοσύνη του στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρο τον οργανισμό των Κυπελλούχων Ελλάδας.

Ο τερματοφύλακας του ΟΦΗ Κλίντμαν Λίλο φιλοξενήθηκε στην εκπομπή «Στρογγυλή Θεά» του Crete2day, σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης. 

Ο 23χρονος γκολκίπερ μίλησε για τις μεγάλες προκλήσεις της αγωνιστικής περιόδου, την ευρωπαϊκή παρουσία του ΟΦΗ, τους στόχους σε πρωτάθλημα και Κύπελλο, αλλά και για την προσωπική του διαδρομή από τον Απόλλωνα Σμύρνης και τον Παναθηναϊκό μέχρι την έλευση του στην ομάδα της Κρήτης.

– Πώς είναι τα πράγματα στην ομάδα; Είναι έτοιμη για την επιστροφή στις αγωνιστικές υποχρεώσεις;

«Εντάξει, δόξα τω Θεώ, είμαστε πάρα πολύ καλά. Μέχρι τώρα έχει κλείσει πάρα πολύ καλά η χρονιά. Είμαστε μέσα στους στόχους που θέλουμε, οπότε είμαστε σε καλό δρόμο».

– Η διακοπή του πρωταθλήματος βοήθησε στην «αποσυμπίεση»;

«Σαφώς. Είναι χρήσιμη. Είναι πολλά τα παιχνίδια μέχρι τώρα, αλλά αυτό δεν σημαίνει κάτι. Ποδόσφαιρο παίζουμε. Δεν υπάρχει πίεση ούτε κούραση. Κάνουμε αυτό που αγαπάμε από μικρά παιδιά. Είναι τιμή μας που παίζουμε τόσους αγώνες, στην Ευρώπη και στο πρωτάθλημα».

– Πώς αντιμετωπίζετε τη μεγάλη πρόκληση που έχει μπροστά του φέτος ο ΟΦΗ σε Ελλάδα και Ευρώπη; Το ερώτημα που βρίσκεται στα χείλη όλων είναι αν θα μπορέσει η ομάδα να κρατήσει τρία καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη.

«Εννοείται ότι μπορούμε. Δεν υπάρχει η λέξη «δεν μπορώ» στο ποδόσφαιρο. Χρειάζεται πίστη και δουλειά. Πιστεύω ότι ο στόχος μας είναι να είμαστε ανταγωνιστικοί και στις τρεις διοργανώσεις. Η Ευρώπη είναι μια μεγάλη διοργάνωση και είναι η πρώτη φορά που ο ΟΦΗ βρίσκεται σε αυτόν τον κύκλο παιχνιδιών. Το πρωτάθλημα είναι επίσης πολύ σημαντικό, γιατί θέλουμε και του χρόνου να ζήσουμε ανάλογες βραδιές με αυτές που ζούμε φέτος, αλλά και ακόμη περισσότερες. Το Κύπελλο είναι επίσης σημαντικό, καθώς είμαστε κυπελλούχοι και οι ευθύνες είναι ακόμη μεγαλύτερες. Θέλουμε να συνεχίσουμε με τον ίδιο τρόπο».

– Η διαχείριση των συναισθημάτων και των διαφορετικών αγωνιστικών καταστάσεων είναι δύσκολη;

«Καταρχάς, είναι όμορφο, γιατί όταν παίζεις πολλούς αγώνες, δηλαδή ανά τρεις ημέρες, αυτό είναι κάτι που θέλει κάθε ποδοσφαιριστής. Είμαστε τυχεροί και ευλογημένοι που ζούμε τέτοιες στιγμές. Κοιτάμε κάθε αγώνα σαν τελικό. Κάθε αγώνας είναι σημαντικός και θέλουμε να κερδίζουμε. Είμαστε πραγματικά χαρούμενοι που από τον έναν αγώνα περνάμε στον επόμενο».

– Η μετάβαση από ένα ευρωπαϊκό παιχνίδι στις εγχώριες υποχρεώσεις, μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, δεν δημιουργεί δυσκολίες;

«Γίνεται πολύ καλή διαχείριση. Δεν είναι μόνο το αθλητικό κομμάτι, αλλά και η δουλειά όλου του staff, του medical staff. Έχουμε ό,τι χρειαζόμαστε για την αποκατάστασή μας και για τους αγώνες. Γίνεται πάρα πολύ καλή δουλειά στην ομάδα. Παίξαμε με τη Μακάμπι, κερδίσαμε και χαρήκαμε εκείνη τη στιγμή, αλλά το αφήσαμε στο παρελθόν. Για να έχει μια νίκη αξία, πρέπει να κερδίσουμε και τον επόμενο αγώνα».

– Άρα δεν υπάρχει κάποιος αγώνας που να ξεχωρίζετε ή να επιλέγετε ως πιο σημαντικό;

«Όχι. Κοιτάμε κάθε αγώνα ξεχωριστά. Όλοι οι αγώνες είναι σημαντικοί. Κάθε αγώνας είναι τελικός και σε κάθε αγώνα θέλουμε να κερδίζουμε. Η νίκη είναι αυτή που μετράει. Ο στόχος μας είναι να είμαστε συγκεντρωμένοι σε κάθε παιχνίδι».

– Είπες στην αρχή ότι δεν υπάρχει πίεση. Δεν αισθάνεστε πίεση με τόσες σημαντικές υποχρεώσεις;

«Πίεση πάντα υπάρχει στο ποδόσφαιρο, αλλά είναι η καλή πίεση. Έχουμε σημαντικούς αγώνες μπροστά μας και θέλουμε να κερδίζουμε. Η πίεση που υπάρχει στο ποδόσφαιρο είναι διαφορετική από αυτή που βιώνουν άλλοι άνθρωποι καθημερινά στη ζωή τους. Εμείς παίζουμε ποδόσφαιρο. Κάνουμε αυτό που αγαπάμε από μικρά παιδιά. Είναι, λοιπόν, μια «καλή» πίεση».

– Έχετε καταλάβει τη λαχτάρα του κόσμου να υπάρξει συνέχεια στις επιτυχίες που έχουν ξεκινήσει από την περσινή περίοδο;

«Εννοείται. Το βλέπουμε ακόμη και στον δρόμο. Από πέρσι, όταν μας βλέπουν, μας λένε «σας ευχαριστούμε πολύ», «συγχαρητήρια για όσα έχετε κάνει, συνεχίστε». Όταν βλέπεις τον κόσμο χαρούμενο, είναι μεγάλη χαρά, γιατί ο κόσμος του ΟΦΗ έχει περάσει δύσκολα και πιστεύω ότι αξίζει τα καλύτερα».

-Ο ΟΦΗ έχει αποδείξει ότι δικαίως βρίσκεται στο Europa League και έχει ήδη πετύχει σημαντικές νίκες. Πόσο κοντά πιστεύεις ότι βρίσκεται στην πρόκριση στην επόμενη φάση;

«Ο στόχος από την αρχή, από τη στιγμή που μπήκαμε στο Europa League, είναι να περάσουμε στην επόμενη φάση. Πιστεύω ότι είμαστε κοντά. Κοιτάμε κάθε αγώνα. Έχουμε ακόμη τέσσερις αγώνες, σημαντικούς και δύσκολους, αλλά για τα δύσκολα είμαστε. Η ομάδα μεγαλώνει μετά από κάθε νίκη στην Ευρώπη και γενικά μεγαλώνει ο ΟΦΗ. Πιστεύουμε πάρα πολύ ότι θα είμαστε στην επόμενη φάση. Αυτός είναι ο στόχος μας από την αρχή».

– Αρκετός κόσμος αντιμετώπιζε με δυσπιστία την είσοδο του ΟΦΗ στο Europa League. Κάποιοι θα ήταν ικανοποιημένοι με μια αξιοπρεπή παρουσία, αλλά δυσκολεύονταν να μιλήσουν για πρόκριση. Εσύ λες ότι ο στόχος ήταν εξαρχής η πρόκριση. Από πού αντλήσατε αυτή τη σιγουριά;

«Κάθε ποδοσφαιριστής θέλει να παίζει στη μεγαλύτερη διοργάνωση. Από τη στιγμή που είχαμε τη δυνατότητα να παίξουμε στο Europa League, αυτός ήταν ο στόχος μας. Δεν υπήρχε κάποιος στόχος για το Conference League. Ο προπονητής μας, μάς το πέρασε αυτό από την προετοιμασία. Ο πρώτος στόχος ήταν το Super Cup και μετά να περάσουμε στο Europa League. Όλοι αυτό θέλαμε».

– Η κλήρωση έφερε απέναντί σας ομάδες με μεγαλύτερη εμπειρία στην Ευρώπη. Εσείς, όμως, είχατε την πίστη ότι μπορείτε να τα καταφέρετε.

«Πάντα υπάρχει πίστη. Πάντα θέλουμε να κάνουμε το καλύτερο και να κερδίσουμε. Ναι μεν παίζουμε με μεγάλες ομάδες που έχουν δείξει εδώ και χρόνια την παρουσία τους στην Ευρώπη, αλλά στο γήπεδο φαίνονται όλα. Είναι έντεκα αυτοί και έντεκα εμείς. Δεν υπάρχει κάποια μεγάλη διαφορά. Έχουμε δείξει σε όλους τι μπορούμε να κάνουμε και πιστεύω ότι έχουμε να δείξουμε ακόμη περισσότερα».

– Είναι και θέμα χαρακτήρα, πέρα από τις αγωνιστικές ικανότητες. Ο προπονητής έχει περάσει από πέρσι το μήνυμα ότι όσο πιο ψηλά βάζεις τον πήχη τόσο περισσότερα μπορείς να καταφέρεις.

«Ακριβώς. Γι’ αυτό και από πέρσι καταφέραμε πολλά πράγματα. Φέτος πιστεύω ότι έχουμε να κάνουμε και να δείξουμε ακόμη περισσότερα».

– Υπάρχουν τέσσερα παιχνίδια που απομένουν στη League Phase. Υπάρχει κάποιο που «κυκλώνετε» περισσότερο ή κάποιο που θεωρείτε πιο προσιτό;

«Όχι. Κάθε παιχνίδι το κοιτάμε ξεχωριστά. Δεν υπάρχει ότι θα βάλουμε περισσότερο στόχο σε αυτό ή στο άλλο. Κάθε ματς είναι σημαντικό και στόχος είναι το θετικό αποτέλεσμα. Ακόμη και αν παίζουμε με μια πολύ μεγάλη ομάδα, όπως η Μπενφίκα, δεν θεωρούμε ότι είναι ένα παιχνίδι χαμένο. Το ποδόσφαιρο κρύβει πολλές εκπλήξεις. Όλα είναι πιθανά. Πιστεύω ότι θα έχουμε πολύ καλή και θετική παρουσία, αλλά αυτό είναι ακόμη μακριά. Στόχος είναι να κοιτάμε κάθε ματς ξεχωριστά, σαν τελικό. Τα καλύτερα έρχονται».

– Ο ΟΦΗ υλοποιεί τη μία υπέρβαση μετά την άλλη εδώ και περίπου  έναν χρόνο. Η φετινή ομάδα δείχνει «μέταλλο» και ψυχικά αποθέματα

«Πιστεύω ότι γίνεται καλή δουλειά από όλους τους τομείς. Είμαστε προετοιμασμένοι για όλα. Σαφώς θα υπάρχουν καλές και όχι τόσο καλές ημέρες, αλλά ο στόχος είναι να είμαστε προσηλωμένοι και ενωμένοι, όπως είμαστε μέχρι τώρα. Πιστεύω ότι θα τα βγάλουμε πέρα παντού».

– Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για εσένα στη φετινή περίοδο, σε αυτή την τριπλή προσπάθεια του ΟΦΗ σε πρωτάθλημα, Κύπελλο και Ευρώπη;

«Το Κύπελλο είναι σημαντικό, επειδή είμαστε κυπελλούχοι και πρέπει να είμαστε εξίσου ανταγωνιστικοί και φέτος. Η Ευρώπη είναι μια μεγάλη διοργάνωση και είναι η πρώτη φορά που η ομάδα βρίσκεται εκεί. Πιστεύω, όμως, ότι το νούμερο ένα είναι το πρωτάθλημα, διότι θέλουμε να τερματίσουμε όσο πιο ψηλά γίνεται, για να ζήσουμε και του χρόνου, πρώτα ο Θεός, μεγάλες στιγμές όπως αυτές που ζούμε φέτος».

– Υπάρχει κάποιος διαχωρισμός στις διοργανώσεις;

«Εννοείται ότι σε κάθε αγώνα και σε κάθε διοργάνωση πρέπει να δίνουμε τον καλύτερό μας εαυτό. Αλλά, όπως είπα και πριν, πρώτος στόχος είναι το πρωτάθλημα, ώστε να ανανεώσει η ομάδα την ευρωπαϊκή της παρουσία την επόμενη περίοδο. Θέλουμε η φετινή χρονιά να μην είναι το φινάλε, αλλά η αρχή της συνέχειας».

– Η φετινή χρονιά έχει ήδη ξεκινήσει με έναν τίτλο, καθώς ο ΟΦΗ κατέκτησε το Super Cup.

«Η αλήθεια είναι ότι το πρώτο Κύπελλο με τον Ολυμπιακό, δυστυχώς, το χάσαμε. Το δεύτερο το πήραμε. Και στο Super Cup λέγαμε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να μην το πάρουμε. Όλοι το πιστεύαμε. Δεν υπήρχε αμφιβολία. Ήμασταν σίγουροι ότι το Κύπελλο θα μείνει στην Κρήτη».

– Έπαιξε ρόλο το γεγονός ότι ο τελικός έγινε στο Παγκρήτιο, μπροστά στον κόσμο σας;

«Και αυτό έπαιξε ρόλο, επειδή παίζαμε μπροστά στον κόσμο μας στην Κρήτη. Αλλά και σαν τίτλο το θέλαμε πάρα πολύ. Θέλαμε να κάνουμε δύο στα δύο εκείνη τη χρονιά και, δόξα τω Θεώ, το κάναμε».

– Μετά άρχισε η ευρωπαϊκή περιπέτεια. Δύο νίκες με την ΤΣΣΚΑ Σόφιας και η πρόκριση στο Europa League. Ένας ακόμη στόχος της φετινής χρονιάς, μάλιστα με εμφατικό τρόπο.

«Δόξα τω Θεώ, και αυτό πήγε πάρα πολύ καλά. Όταν έγινε η κλήρωση ήμασταν όλοι χαρούμενοι, γιατί παίζαμε με μια καλή ομάδα, που έχει δείξει εδώ και χρόνια στη Βουλγαρία ποια είναι. Ήμασταν, όμως, συγκεντρωμένοι στο πλάνο του προπονητή. Πιστεύαμε πάρα πολύ και θέλαμε πάρα πολύ να παίξουμε στο Europa League. Κάθε παίκτης θέλει να παίζει στην καλύτερη διοργάνωση. Θέλαμε πάρα πολύ την πρόκριση».

– Ο ΟΦΗ έχει επίσης εξαιρετική παρουσία στο πρωτάθλημα. Πιστεύεις ότι έχει τις αντοχές για να κυνηγήσει κάτι περισσότερο από μια έξοδο στην Ευρώπη;

«Εννοείται. Πολλές φορές ακούμε ότι ο ΟΦΗ δεν θα αντέξει, ότι κάποια στιγμή θα ξεφουσκώσει. Εμείς, σαν παίκτες, σαν staff και σαν οργανισμός, δεν το πιστεύουμε αυτό. Θέλουμε πάντα το καλύτερο. Όταν η ομάδα πηγαίνει καλά, όπως λέει και ο προπονητής μας, ο στόχος πρέπει να είναι ακόμη μεγαλύτερος. Δεν έχουμε να αποδείξουμε κάτι σε κανέναν, αλλά ο στόχος μας είναι πάντα το καλύτερο. Όσο πιο ψηλά, τόσο καλύτερα για όλους μας. Πιστεύω μπορούμε να φτάσουμε ακόμη και στο πρώτο γκρουπ των play-off».

– Όταν ακούτε ότι ο ΟΦΗ κάποια στιγμή θα «ξεφουσκώσει», πώς λειτουργεί αυτό μέσα στην ομάδα;

«Δεν ασχολούμαστε καθόλου. Πολλές φορές, όταν το ακούς, γελάς, γιατί ξέρεις σαν ομάδα τι μπορείς να καταφέρεις. Είναι ωραίο μερικές φορές να τα λένε αυτά, γιατί μας πεισμώνουν».

– Ο ΟΦΗ έχει πλέον μεγαλύτερη προβολή. Οι αντίπαλοι τον αντιμετωπίζουν με μεγαλύτερη προσοχή, τον μελετούν και τον θεωρούν μια ομάδα που πρέπει να νικήσουν. Είναι πιο δύσκολα τα πράγματα φέτος;

«Δεν θα το έλεγα. Εννοείται ότι όταν καταφέρνεις πράγματα, όλοι θέλουν να σε κερδίσουν. Γι’ αυτό υπάρχουν και μεγαλύτερες ευθύνες προς εμάς. Όταν μια ομάδα μεγαλώνει, μεγαλώνουν και οι ευθύνες. Πιστεύω, όμως, ότι σε αυτό το κομμάτι είμαστε πολύ καλά. Δουλεύουμε καθημερινά και έχουμε να δείξουμε πολλά πράγματα ακόμη».

– Στο Κύπελλο, η ήττα από τη Λάρισα έκανε πιο δύσκολη τη συνέχεια στην προσπάθεια για τρίτη συνεχόμενη χρονιά διάκρισης. Πώς το βλέπεις;

«Σαφώς είναι μια ήττα που μας έχει αφήσει μια πίκρα. Μπήκαμε σε ένα άλλο μονοπάτι, λίγο πιο δύσκολο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο αγωνιζόμαστε. Όπως παίξαμε πέρσι, έτσι θα παίξουμε και φέτος. Σε κάθε αγώνα θα δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό. Θα θέλαμε να ήμασταν σε καλύτερη θέση, αλλά αυτό έγινε και πέρασε. Ανήκει στο παρελθόν. Κοιτάμε μπροστά. Για τα δύσκολα είμαστε».

– Ένα από τα σημαντικά στοιχεία της φετινής χρονιάς είναι ότι η ομάδα δεν αφήνει τα αρνητικά αποτελέσματα να την επηρεάζουν.

«Πιστεύω ότι αν μένεις σε αυτό που έγινε στο παρελθόν, μένεις και εσύ πίσω. Δεν εξελίσσεσαι. Κάθε μέρα είναι μια καινούργια μέρα, στην οποία μπορούμε να βελτιώσουμε και να διορθώσουμε πράγματα, ώστε να είμαστε ανταγωνιστικοί παντού

 Δεν έχει νόημα να σκέφτεσαι γιατί πήγε κάτι έτσι ή γιατί στράβωσε. Το παρελθόν κανένας δεν μπορεί να το αλλάξει. Αυτό που μπορείς να αλλάξεις είναι το μέλλον».

– Η ψυχολογία παίζει σπουδαίο ρόλο στο ποδόσφαιρο και ιδιαίτερα στη θέση του τερματοφύλακα. Εσύ καταφέρνεις να μένεις ανεπηρέαστος από τις συναισθηματικές αναταράξεις στη διάρκεια ενός παιχνιδιού;

«Η αλήθεια είναι ότι προσπαθώ να κοιτάω κάθε φάση ξεχωριστά. Να είμαι συγκεντρωμένος στο παιχνίδι. Είτε κάνεις κάτι πολύ καλό είτε κάνεις ένα λάθος, αυτό έγινε και δεν μπορείς να το αλλάξεις. Αυτό που μπορείς να αλλάξεις είναι η επόμενη φάση. Αν μείνεις στο λάθος και το σκέφτεσαι, θα χάσεις και τη ροή του παιχνιδιού και αυτό θα είναι αρνητικό για εμένα. Είτε συμβεί κάτι καλό είτε κάτι αρνητικό, πρέπει να κοιτάξεις την επόμενη φάση».

– Πες μας την ιστορία σου. Πώς ξεκίνησες το ποδόσφαιρο και πώς έφτασες μέχρι τον ΟΦΗ;

«Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα, στα Πατήσια. Κοντά μας ήταν ο Απόλλων Σμύρνης, ο Απόλλων Αθηνών. Εκεί ξεκίνησα ουσιαστικά τα πρώτα μου ποδοσφαιρικά βήματα, επειδή μέναμε κοντά στο γήπεδο. Η Ριζούπολη ήταν πέντε λεπτά από το σπίτι μου και με πήγε ο πατέρας μου εκεί όταν ήμουν περίπου επτά ή οκτώ χρονών.

Δεν ξεκίνησα ως τερματοφύλακας. Ξεκίνησα σαν παίκτης και, όταν είσαι μικρός, παίζεις παντού. Κάπως έτσι ξεκίνησα».

– Πώς προέκυψε η απόφαση να γίνεις τερματοφύλακας;

«Την πρώτη χρονιά που ήμουν στον Απόλλωνα, έτυχε να έχω και τον ξάδερφό μου, που ήταν μεγαλύτερος ηλικιακά, με τον ίδιο προπονητή. Πήγαινα πολλές φορές να τον παρακολουθήσω και έμπαινα και στα αποδυτήρια.

Μια μέρα δεν συμπλήρωναν ενδεκάδα και έλειπε ο τερματοφύλακας. Εγώ ήμουν μικρότερος από τα υπόλοιπα παιδιά. Ο προπονητής ρώτησε ποιος θα μπει τερματοφύλακας και σήκωσα το χέρι μου. Ήμουν περίπου οκτώ χρονών, ενώ ο ξάδερφός μου ήταν έντεκα ή δώδεκα.

Ο προπονητής, ο Θανάσης Αθανασόπουλος, μου είπε: «Πού θα μπεις εσύ; Θα τα φας όλα!». Τελικά μπήκα επειδή δεν συμπλήρωναν ομάδα και πήγα πάρα πολύ καλά.

Από εκείνη την ημέρα άρχισαν να μου λένε να γίνω τερματοφύλακας. Εγώ, όμως, δεν ήθελα. Δεν μου άρεσε η θέση.

Με παρακαλούσαν για μία-δύο εβδομάδες, αλλά δεν έβγαζαν άκρη μαζί μου. Έτσι, πήγαν και μίλησαν στον πατέρα μου. Εκείνος πάντα μου έλεγε ότι η επιλογή είναι δική μου. Θα μου έλεγε τη γνώμη του, θα την άκουγα, αλλά η απόφαση θα ήταν δική μου.

Μου είχε πει τότε ότι και ο ίδιος, όταν ήταν μικρός, έπαιζε τερματοφύλακας. Επειδή, όμως, μεγάλωσε στην Αλβανία και υπήρχαν δυσκολίες, δεν είχε τη δυνατότητα να προχωρήσει σε υψηλότερο επίπεδο. Μου είπε ότι θα ήθελε να με δει να παίζω τερματοφύλακας. Αυτό με έπεισε. Την επόμενη ημέρα πήγα και είπα στους ανθρώπους της ακαδημίας ότι αποφάσισα να γίνω τερματοφύλακας».

– Πόσο έμεινες στον Απόλλωνα και πώς ήρθε η μεταγραφή στον Παναθηναϊκό;

«Έμεινα στον Απόλλωνα μέχρι τα 15 μου. Μετά ήρθε ο Παναθηναϊκός. Μια μέρα τηλεφώνησαν στον πατέρα μου και με κάλεσαν στο Κορωπί για δοκιμαστικά. Έτσι πήγα στον Παναθηναϊκό, όταν ήμουν 15 προς 16 ετών. Έμεινα εκεί μέχρι τα 22 μου, μέχρι το περασμένο καλοκαίρι».

– Πώς ήταν η πορεία σου στον Παναθηναϊκό;

«Ξεκίνησα από τις ακαδημίες, από την Κ16, την Κ17 και την Κ19. Με την Κ19 πήραμε το πρωτάθλημα, μετά από πολλά χρόνια. Την επόμενη χρονιά παίξαμε και στο Youth League.

Όταν τελείωσε αυτό το κομμάτι, ανέβηκα στη Β’ ομάδα για μία χρονιά.

Είχα συνεργαστεί και με τον κύριο Γιοβάνοβιτς. Αυτός όμως που ουσιαστικά με καθιέρωσε στην πρώτη ομάδα ήταν ο ΦατίχΤερίμ.

Μετά το Youth League υπέγραψα το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιο».

– Πώς προέκυψε η επιλογή του ΟΦΗ;

«Στον Παναθηναϊκό υπήρχε το σκεπτικό να ανανεώσω. Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους ανθρώπους του Παναθηναϊκού, γιατί από την ακαδημία μέχρι την πρώτη ομάδα μού φέρθηκαν άψογα. Με βοήθησαν πάρα πολύ να εξελιχθώ σε όλα και τους είμαι ευγνώμων.

Μετά ήρθε το θέμα του επόμενου βήματος, για να βρω μια ομάδα στην οποία θα μπορούσα να πάρω περισσότερο χρόνο συμμετοχής.

Υπήρχε τότε κάτι για το εξωτερικό, αλλά στη συνέχεια προέκυψε ο ΟΦΗ.

Πιστεύω ότι ήταν η καλύτερη επιλογή και μέχρι τώρα έχει εξελιχθεί σε πάρα πολύ καλή επιλογή. Δόξα τω Θεώ, όλα πάνε καλά».

– Έπαιξε ρόλο στην απόφασή σου το γεγονός ότι ο ΟΦΗ έχει αναδείξει νέους ποδοσφαιριστές, όπως ο Μανδάς, και μπορεί να αποτελέσει εφαλτήριο για την καριέρα ενός νέου παίκτη;

«Ήταν μεγάλο κριτήριο ο Μανδάς. Γενικά, ο ΟΦΗ έχει δείξει ότι στηρίζει πάρα πολύ τους νέους παίκτες, ακόμη και αυτούς που προέρχονται από την ακαδημία. Πιστεύω ότι πλέον είναι πόλος έλξης για πολλούς ποδοσφαιριστές, γιατί δείχνει ότι κάνει πάρα πολύ καλή δουλειά και έχει αναδείξει πολλούς παίκτες.

Με τους ανθρώπους με τους οποίους μίλησα πριν υπογράψουμε, τον κύριο Λυσάνδρου και τον κύριο Τσαμπούρη, πείστηκα και ήρθα στην ομάδα».

– Το ντεμπούτο σου με τη φανέλα του ΟΦΗ στη Super League έγινε σε μια δύσκολη στιγμή για την ομάδα. Ήταν το παιχνίδι με τον Λεβαδειακό, τον Σεπτέμβριο του 2025. Ο Χριστογεώργος αποβλήθηκε και πέρασες στο παιχνίδι, με το τελικό αποτέλεσμα να είναι 4-0. Δεν ήταν το ιδανικό ντεμπούτο.

«Δεν είχα σκεφτεί ότι θα εξελίσσονταν έτσι ο πρώτος μου αγώνας. Αλλά έγινε. Ήταν γενικά μια δύσκολη περίοδος για την ομάδα. Δεν ήμουν χαρούμενος, φυσικά, αλλά περασμένα ξεχασμένα. Η χρονιά στη συνέχεια εξελίχθηκε με τον καλύτερο τρόπο».

– Η πρώτη σου εμφάνιση ως βασικός ήρθε απέναντι στην ΑΕΚ, στο Παγκρήτιο, σε ένα παιχνίδι με πολύ κόσμο. Παρά την ήττα του ΟΦΗ με 1-0, έκανες εξαιρετική εμφάνιση. Πώς θυμάσαι εκείνο το παιχνίδι;

«Ήταν μια ωραία στιγμή, πώς μπορείς να χαρείς με ένα παιχνίδι που έχασε η ομάδα;

Θέλω να ευχαριστήσω τον κύριο Κόντη και τον κύριο Χιώτη, που μου έδωσαν την ευκαιρία να κάνω ντεμπούτο σε ένα τέτοιο παιχνίδι. Με τον κ. Κόντη γνωριζόμασταν από τον Παναθηναϊκό. Ήταν μια καλή ατομική απόδοση, αλλά δεν μπορώ να πω ότι ήμουν χαρούμενος, αφού χάσαμε. Αν είχαμε πάρει ένα θετικό αποτέλεσμα, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά.

Σίγουρα, όμως, μου έδωσε πολλά πράγματα».

– Μίλησε μου για τον Χρήστο Κόντη

«Ο κύριος Γιοβάνοβιτς με γνωρίζει από πολύ μικρό, από τότε που ήμουν 17-18 χρονών. Πιστεύω ότι έχει καταφέρει πάρα πολλά πράγματα από τότε που ήρθε στην ομάδα. Ήθελε να αλλάξει τα πάντα προς το καλύτερο και η πορεία του δείχνει τι προπονητής είναι. Πιστεύω ότι έχει ακόμη πολλά να δώσει στην ομάδα και σε εμάς τους ποδοσφαιριστές.

Το ίδιο ισχύει και για τον προπονητή, τον κύριο Κόντη, αλλά και για όλο το staff. Ο Διονύσης Χιώτης μάς έχει στηρίξει πάρα πολύ και μας έχει δείξει τεράστια εμπιστοσύνη. Είμαστε τυχεροί που έχουμε τέτοιους ανθρώπους δίπλα μας. Θέλουν πάντα να βάζουν τον πήχη ψηλότερα».

– Πόσο εύκολα «γύρισε ο διακόπτης»,  μετά τις δύσκολες στιγμές και ήρθαν οι επιτυχίες που ακολούθησαν;

«Μετά το παιχνίδι της Φιλαδέλφειας για το πρωτάθλημα και το παιχνίδι του Super Cup με τον Ολυμπιακό αποκτήσαμε την εμπιστοσύνη ότι μπορούμε να κάνουμε μεγάλα πράγματα. Αυτό μας έδωσε μεγάλη ώθηση. Μετά «γύρισε ο διακόπτης» και την συνέχεια της ιστορίας όλοι την ξέρουμε».

– Πάμε στον περσινό τελικό του Κυπέλλου, στο Πανθεσσαλικό. Ο ΟΦΗ προηγείται με 2-1, πλησιάζει στην κατάκτηση του τροπαίου, τραυματίζεται ο Χριστογεώργος και περνάς στο παιχνίδι λίγο πριν από το τέλος. Λίγο αργότερα γίνεται το 2-2. Πώς ένιωσες εκείνη την στιγμή;

«Όλοι οι παίκτες, ειδικά οι τερματοφύλακες, θέλουν να είναι έτοιμοι. Εκείνη τη μέρα, προσωπικά, είχα πάρα πολύ θετικά συναισθήματα. Όταν μπήκα, ήμουν πολύ ήρεμος. Ακόμη και τη στιγμή που δεχτήκαμε το γκολ, ήμουν πάρα πολύ ήρεμος. Κάτι ένιωθα μέσα μου ότι το παιχνίδι θα πάει πολύ καλά. Δεν αγχώθηκα λεπτό. Ήμουν σίγουρος και για τους συμπαίκτες μου. Ένιωθα ότι θα πάει καλά».

– Δεν είναι εύκολο να δεχτείς γκολ τόσο κοντά στη λήξη, όταν η ομάδα βρίσκεται μια ανάσα από την κατάκτηση του Κυπέλλου.

«Σίγουρα δεν είναι το καλύτερο συναίσθημα να δέχεσαι γκολ στο 90ό λεπτό, ειδικά όταν είσαι τόσο κοντά στο Κύπελλο. Αλλά, όπως είπα, είχα θετικά συναισθήματα ότι εκείνη η ημέρα θα πήγαινε πολύ καλά. Και τελικά κερδίσαμε το Κύπελλο».

– Ένας τερματοφύλακας χρειάζεται και την τύχη στο πλευρό του. Εσύ αισθάνεσαι τυχερός;

«Δεν πιστεύω στην τύχη. Πιστεύω στη δουλειά, στην αφοσίωση και στο να αγαπάς αυτό που κάνεις. Όταν δουλεύεις, όταν θυσιάζεις πολλά πράγματα και συνεχίζεις να δουλεύεις ακόμη περισσότερο στις δυσκολίες, πιστεύω ότι ο Θεός τα κοιτάζει όλα. Και όταν έρθει η στιγμή να πάρεις αυτό που αξίζεις, πιστεύω ότι θα σου το δώσει με οποιονδήποτε τρόπο».

– Μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου και τους πανηγυρισμούς, αισθάνεσαι πλέον και οπαδός του ΟΦΗ;

«Εννοείται. Όταν είσαι σε μια πόλη σαν το Ηράκλειο, που ουσιαστικά είναι μικρή πόλη και έχεις άμεση σχέση με τον κόσμο, δένεσαι με την ομάδα. Ακόμη και πριν από τον τελικό, μας σταματούσαν στον δρόμο και μας έλεγαν «σας ευχαριστούμε για όσα ζούμε αυτή τη στιγμή». Αυτή η αγάπη του κόσμου σε κάνει να δένεσαι.

Όταν μπαίνεις στις χρυσές σελίδες της ομάδας, πώς να μην την αγαπήσεις; Κερδίζεις το Κύπελλο Ελλάδας μετά από 39 χρόνια, παίρνεις  και το Super Cup και μπαίνεις στην Ευρώπη. Εννοείται ότι νιώθεις πλέον και φίλαθλος του ΟΦΗ».

– Τι σου έχει προσφέρει ο ΟΦΗ αυτόν τον ενάμιση χρόνο που βρίσκεσαι στην ομάδα;

«Πάρα πολλά πράγματα. Απίστευτα πράγματα μπορώ να πω και είμαι πάρα πολύ ευγνώμων σε όλους. Στους προπονητές μου, στον κύριο Κόντη και στον κύριο Χιώτη, που μου έδωσαν την ευκαιρία να δείξω τι μπορώ να κάνω. Πιστεύω ότι είναι ακόμη η αρχή και έχω να δείξω πολλά πράγματα.

Θέλω να ευχαριστήσω τη διοίκηση, τον πρόεδρο, τον Μιχάλη Μπούση, τον γιο του, τον κύριο Ηλία Πουρσανίδη και όλους τους ανθρώπους της ομάδας. Ο πρόεδρος με στήριξε πάρα πολύ. Και ο κύριος Ηλίας επίσης. Όταν μια ομάδα σε στηρίζει από πάνω μέχρι κάτω, νιώθεις ως ποδοσφαιριστής μεγάλη σιγουριά. Ειδικά όταν είσαι νέος τερματοφύλακας, αυτή η εμπιστοσύνη είναι το Α και το Ω για τη συνέχεια».

– Είσαι ικανοποιημένος από όσα έχεις καταφέρει μέχρι τώρα;

«Σαφώς. Αλλά πιστεύω ότι είναι ακόμη η αρχή. Έχω να δείξω περισσότερα πράγματα. Για να τα δείξεις, όμως, πρέπει να δουλεύεις σκληρά, να θυσιάζεις πολλά πράγματα και να είσαι συγκεντρωμένος στο μέλλον».

– Μέχρι πού φτάνουν οι φιλοδοξίες σου;

«Όπως λέω πάντα, ταβάνι δεν υπάρχει. Πιστεύω ότι με σκληρή δουλειά μπορείς να καταφέρεις πολλά πράγματα στο ποδόσφαιρο. Οι στόχοι και τα όνειρα είναι πολύ μεγάλα».

– Όσο πιο ψηλά γίνεται, λοιπόν;

«Όσο πιο ψηλά. Δεν υπάρχει κορυφή. Όσο πιο ψηλά γίνεται».

– Με τον ΟΦΗ έχεις κάνει και επέκταση συμβολαίου για δύο ακόμη χρόνια.

«Σαφώς. Όταν ήρθα στον ΟΦΗ, δεν περίμενα να ζήσω όλα αυτά που έζησα. Δεν θα φανταζόμουν το καλοκαίρι ότι θα έπαιρνα τόσο χρόνο συμμετοχής, ότι θα έπαιζα σε τελικό Κυπέλλου και ότι θα κατακτούσαμε το τρόπαιο. Είναι ουσιαστικά το πρώτο μου τρόπαιο και, όσο και να πούμε, όταν είναι το πρώτο σου τρόπαιο, είναι κάτι που σου μένει».

– Και μάλιστα είχες συμμετοχή σε σημαντικά παιχνίδια.

«Εννοείται. Μετά μου δόθηκε η ευκαιρία να παίξουμε και στο Europa League, με τη Λεβερκούζεν».

– Έκανες μια εξαιρετική εμφάνιση απέναντι στην Μπάγερ Λεβερκούζεν. Ήταν ίσως η κορυφαία εμφάνισή σου μέχρι τώρα;

«Από μικρό παιδί πάντα ονειρευόμουν να παίξω σε ευρωπαϊκό παιχνίδι. Ίσως να είναι και η κορυφαία στιγμή μου μέχρι τώρα. Ήταν κάτι που ονειρευόμουν από μικρός».

– Δεν υπήρχε φόβος ή κάποια επιφύλαξη απέναντι σε μια τόσο μεγάλη ομάδα;

«Όχι, η αλήθεια είναι ότι μπήκα πολύ ήρεμος και σίγουρος για τον εαυτό μου. Πραγματικά το ευχαριστήθηκα. Ο πατέρας μου ήταν στο γήπεδο και, όταν μιλήσαμε μετά, του είπα ότι θυμήθηκα εκείνη τη βραδιά που μου είχε μιλήσει και με είχε πείσει να γίνω τερματοφύλακας. Του είπα ότι, δόξα τω Θεώ, το ευχαριστήθηκα. Χάσαμε, αλλά όταν κάνεις ευρωπαϊκό ντεμπούτο απέναντι σε μια μεγάλη ομάδα, είναι κάτι πολύ όμορφο. Αν κερδίζαμε, θα ήταν ίσως η καλύτερη στιγμή της ζωής μου».

– Βλέπω ότι έχεις μεγάλη πίστη στον Θεό.

«Πιστεύω πάρα πολύ. Βαφτίστηκα και πρόσφατα, οπότε ναι, πιστεύω ότι ο Θεός είναι το Α και το Ω στη ζωή μου».

– Μίλησέ μου για τον ανταγωνισμό στη θέση του τερματοφύλακα, με τον Νίκο Χριστογεώργο και τους υπόλοιπους τερματοφύλακες της ομάδας.

«Ο ανταγωνισμός είναι πάντα υγιής και πιστεύω ότι σε κάνει καλύτερο. Τον Νίκο τον γνωρίζω από τον Παναθηναϊκό. Όταν ανέβαινα εγώ στην πρώτη ομάδα, επειδή δεν οδηγούσα και ο Νίκος οδηγούσε, πολλές φορές με πήγαινε στο προπονητικό κέντρο. Γνωριζόμαστε από τότε και έχουμε καλές σχέσεις.

Ο υγιής ανταγωνισμός σε κάνει καλύτερο. Όταν εγώ πιέζω κάποιον, ο άλλος πιέζει εμένα και αυτομάτως γινόμαστε καλύτεροι. Πρέπει να υπάρχει ανταγωνισμός, αλλά πάντα με σεβασμό. Έχουμε πάρα πολύ καλό κλίμα μεταξύ μας, μαζί και με τον προπονητή μας».

– Η θέση του τερματοφύλακα είναι ιδιαίτερη, καθώς παίζει μόνο ένας.

«Δυστυχώς έτσι είναι η θέση. Αυτή τη θέση διαλέξαμε, οπότε το γνωρίζαμε. Ο ανταγωνισμός, όμως, είναι πολύ καλό πράγμα».

– Έχεις ελληνική υπηκοότητα και δεν έχεις κληθεί ακόμη στην Εθνική Ανδρών της Αλβανίας. Αν σου γίνει μια κλήση από την Ελληνική ομάδα θα έλεγες «ναι»;

 «Αν ερχόταν κάτι τέτοιο, θα ήταν μεγάλη μου τιμή. Εδώ γεννήθηκα και μεγάλωσα. Σέβομαι και είμαι πολύ ευγνώμων για όσα έχει προσφέρει η Ελλάδα, όχι μόνο σε εμένα, αλλά και στους γονείς μου, που ήρθαν εδώ για ένα καλύτερο μέλλον, καθώς και στα αδέρφια μου. Πάντα θα είμαι ευγνώμων στην Ελλάδα.

Έχω παίξει με τις εθνικές ομάδες της Αλβανίας, στην Under 21.

Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο όμως, περισσότερο κλίνω προς την Εθνική Αλβανίας, γιατί είναι η χώρα των γονιών μου και εκεί βρίσκονται οι ρίζες μου. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει κάτι αρνητικό για την Ελλάδα. Τη σέβομαι και την αγαπάω. Αν ερχόταν κλήση από την Εθνική Ελλάδας, θα ήταν μεγάλη μου τιμή. Αλλά αυτή τη στιγμή νιώθω ότι είμαι περισσότερο κοντά στην Εθνική Αλβανίας».

– Θέλω να μου κάνεις ένα σχόλιο για τους συναδέλφους σου τους τερματοφύλακες στον ΟΦΗ.

«Ο Παναγιώτης Κατσίκας είναι εξαιρετικό παιδί. Πολύ σωστός επαγγελματίας και εξαιρετικός τερματοφύλακας»

Ο Νίκος (σ.σ. Χριστογεώργος) είναι πάρα πολύ καλός τερματοφύλακας. Φέτος έχει κάνει μια πάρα πολύ καλή χρονιά και εύχομαι να γίνει όσο πιο καλά και όσο πιο γρήγορα γίνεται. Κάνει και αυτός της πλάκες του όπως ο Παναγιώτης και πειράζει τον μικρότερο της παρέας τον Καλαφάτη ο οποίος είναι η ψυχή της τετράδας. Είναι αυτός που πειράζουμε λίγο περισσότερο. Δέχεται τις πλάκες μας, αλλά μας πειράζει κι αυτός. Είμαστε μια πολύ ωραία τετράδα.

Έχουμε πολύ καλές σχέσεις. Στην προπόνηση γελάμε και κάνουμε τη δουλειά μας, αλλά και εκτός γηπέδου βγαίνουμε όλοι μαζί, τρώμε. Είμαστε σε πολύ καλό κλίμα και πιστεύω ότι αυτό είναι πολύ σημαντικό για μια ομάδα».

– Ποιος είναι ο μεγαλύτερος τερματοφύλακας που έχεις δει;

«Μου αρέσουν πάρα πολύ ο Νόιερ και ο Μπουφόν. Αυτοί είναι δύο τερματοφύλακες που θα ξεχώριζα».

– Από τους τερματοφύλακες με τους οποίους έχεις παίξει ή έχεις συναντήσει στο γήπεδο;

«Θα έλεγα τον Τζολάκη και τον Γιούρι Λοντίγκιν, με τον οποίο έχουμε συνυπάρξει στον Παναθηναϊκό. Με έχει βοηθήσει πάρα πολύ σε πολλά θέματα, αγωνιστικά και όχι μόνο. Είχαμε πολύ καλές σχέσεις. Πιστεύω ότι είναι ένας τερματοφύλακας με μεγάλη καριέρα και πολλές παραστάσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με τις ομάδες του και την Εθνική.

Επίσης, θα έλεγα τον Μπλάσβιχ της Λεβερκούζεν, που είναι εξίσου πάρα πολύ καλός τερματοφύλακας, αλλά και τον Θωμά Στρακόσα. Τον παρακολουθώ από μικρό παιδί, από τότε που έπαιζε στη Λάτσιο και στην Εθνική. Είναι εξαιρετικός τερματοφύλακας».

– Σε ποια στοιχεία του παιχνιδιού σου πιστεύεις ότι χρειάζεται να εστιάσεις περισσότερο και να δουλέψεις;

«Πιστεύω ότι όλα πρέπει να βελτιώνονται με τον ίδιο τρόπο. Αν δώσεις έμφαση κάπου και αφήσεις κάτι άλλο, τότε δεν θα υπάρχει ισορροπία. Πρέπει να βελτιώνονται όλα καθημερινά, με τους προπονητές και με τη δουλειά που κάνουμε. Όλοι οι τομείς που χρειάζεται ένας τερματοφύλακας πρέπει να βρίσκονται σε καλό επίπεδο. Πιστεύω ότι σε όλα πρέπει να υπάρχει συνεχής βελτίωση».

– Η καθημερινή δουλειά και η συνέπεια είναι τα βασικά στοιχεία;

«Σαφώς. Πιστεύω, επίσης, ότι ένας τερματοφύλακας χρειάζεται αγώνες για να φτάσει στο επίπεδο που μπορεί και να εξελιχθεί. Οι προπονήσεις είναι πολύ σημαντικές και μπορείς να βελτιώσεις πολλά πράγματα, αλλά οι παραστάσεις που παίρνεις μέσα από τους αγώνες είναι διαφορετικές. Είναι πολύ καλό να έχεις μια σειρά αγώνων, από τους οποίους μπορείς να αποκομίσεις πολλά».

– Πώς χαλαρώνεις; Ποια είναι τα χόμπι σου;

«Μου αρέσει, ειδικά τώρα που είμαι στην Κρήτη, να περπατάω με την κοπέλα μου στην παραλία. Δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο χόμπι που να πω ότι κάνω αυτό. Μου αρέσει να περπατάω, να συναντώ τους φίλους μου και να τρώμε μαζί όταν υπάρχει ρεπό.

 Πιστεύω ότι αυτά είναι τα πιο σημαντικά στη ζωή: Να έχεις υγεία και τους ανθρώπους σου πάντα δίπλα σου. Όταν έχεις ελεύθερο χρόνο και μπορείς να τον περνάς με τους δικούς σου ανθρώπους, είναι μεγάλη ευλογία».

– Κάνοντας ένα flashback στην καριέρα σου, ποια είναι μέχρι τώρα η καλύτερη και ποια η χειρότερη στιγμή σου; Έχεις, βέβαια, πολλά χρόνια μπροστά σου για να γράψεις ακόμη πολλά κεφάλαια.

«Η καλύτερη στιγμή πιστεύω ότι είναι η επιλογή που έκανα να έρθω στον ΟΦΗ. Ήρθα σε μια ομάδα που με στήριξε. Έχω παίξει τόσα παιχνίδια και έχω δείξει τι μπορώ να κάνω. Εννοείται ότι και τα δύο τρόπαια, το Κύπελλο και το Super Cup, μένουν πάντα ξεχωριστά στην καρδιά σου, ειδικά όταν είναι τα πρώτα σου τρόπαια.

Όσο για τις δυσκολίες, σαφώς υπάρχουν αρκετές. Δεν θα έλεγα κάποια συγκεκριμένη. Οι δυσκολίες, όμως, είναι για να τις περνάμε. Μένω περισσότερο στα καλά κομμάτια παρά στις δυσκολίες. Πιστεύω ότι πρέπει να τις προσπερνάς, να δουλεύεις και να γίνεσαι καλύτερος».

– Η επανέναρξη των αγωνιστικών υποχρεώσεων γίνεται την ερχόμενη Κυριακή με τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ και στη συνέχεια ακολουθεί ξανά η Ευρώπη. Μίλησέ μου για το παιχνίδι με τον πρωτοπόρο Παναθηναϊκό.

«Είναι ένα ιδιαίτερο παιχνίδι και για μένα, είναι αλήθεια. Αλλά ο στόχος είναι πάντα το θετικό αποτέλεσμα. Θέλουμε η ομάδα να ανεβαίνει αγώνα με αγώνα όσο πιο ψηλά γίνεται. Πάμε την Κυριακή για να πάρουμε ένα θετικό αποτέλεσμα και στη συνέχεια θα κοιτάξουμε και την Άντερλεχτ και ό,τι ακολουθεί. Παιχνίδι με παιχνίδι».

– Με την ευκαιρία της συνέντευξης, θέλω να στείλεις ένα μήνυμα στον φίλαθλο κόσμο του ΟΦΗ.

«Θέλω να τους πω ένα μεγάλο ευχαριστώ, γιατί είναι πάντα δίπλα μας, όπου κι αν παίζουμε, ειδικά φέτος. Ήρθαν στη Ρουμανία πάρα πολλοί φίλαθλοι, κάτι που μας χαροποιεί ιδιαίτερα.

Θέλω να τους ευχαριστήσω που, όπου μας βλέπουν, μας δίνουν συγχαρητήρια και μας έχουν αγκαλιάσει. Πιστεύω ότι ακόμη και τώρα, που η ομάδα βρίσκεται στα καλύτερά της, τα καλύτερα έρχονται, όπως λέω πάντα. Θέλω να είναι δίπλα μας και στις δυσκολίες. Και στα εύκολα και στα δύσκολα πρέπει να είμαστε μαζί»

Ακολουθήστε το Gentikoule στο Google News και στο Facebook

Σχετικά Άρθρα

Περισσότερα Video

Developed by