Politica 89.8
Γράφει ο Μανώλης Σαρρής στο blog του στο Gentikoule.
Έγραφα χθες το μεσημέρι πως είχαμε περιέργεια αν θα βλέπαμε επιτέλους μια κανονική ομάδα που θα τελείωνε το παιχνίδι με 11 παίκτες, που θα έβγαζε αντίδραση μετά το “#πιοκάτωδενπάειμεΚηφισιά” και τελικά έβγαλε.
Το συζητούσα και στο Podcast με το Νίκο πως οι μεγάλες ομάδες ξέρουν να βγάζουν αντίδραση (και τελικά δεν είναι μόνο “πέντε οι ομάδες που μπορούν ν’ αντιδράσουν” (όπως έλεγαν σε ΜΜΕ του Άρη) και υπενθύμιζα το 4Χ4 του ΟΦΗ μετά την ήττα από τον ΠΑΟΚ.
Να λοιπόν που ο ΟΦΗ έπραξε σε ένα ουδέτερο γήπεδο, με 600-700 ηρωικούς οπαδούς που έβγαλαν τα λαρύγγια τους για 93 λεπτά, τον ισοπέδωσε τον Άρη που όλοι το είχαν δεδομένο πως θα έκανε παρέλαση στην Τρίπολη.
Έλα όμως που δεν έκανε… παρέλαση αλλά τελικά είδαμε το τρίμπαλο (για 3η συνεχόμενη χρονιά τρώει τριάρα από τον ΟΦΗ) και τους παίκτες του Χιμένεθ να μην κάνουν ούτε μια σοβαρή ευκαιρία σε 93 λεπτά αγώνα.
Εν τέλει αυτοί ζούσαν στο δικό τους συννεφάκι, πάλι εδώ η απόδειξη στην συζήτηση με το Νίκο επειδή είχαν κάνει 4 νίκες με 1-0, εκ των οποίων οι δύο στο 93′-94′ και η μια με παίκτη παραπάνω) θεωρούσαν ότι είναι πολύ καλύτερη ομάδα από τον ΟΦΗ.
Έλα όμως που δεν ήταν (και προσώρας δεν είναι-μπορεί να είναι σε 2 μήνες) καλύτερη ομάδα από τον ΟΦΗ.
Το 3-0 ήρθε απολύτως φυσιολογικά και φάνηκε από το πρώτο δεκάλεπτο όταν τα τάκλιν έδιναν και έπαιρναν. Έχω γράψει ξανά πως οι ποδοσφαιριστές δεν είναι ρομπότ, άνθρωποι είναι και δεν θα μπορούσαν να μην επηρεαστούν από το ξεφωνητό στο Παγκρήτιο.
Ότι είδαμε στην Τρίπολη χρεώνεται 100% στους παίκτες και τον Ράσταβατς: Στην δουλειά που έγινε μεσοβδόμαδα και στην πλήρη αναστροφή της εικόνας του. Ήταν μια ομάδα compact που δεν άφησε περιθώρια να πιστέψουν στον Άρη ότι μπορούν να πάρουν έστω έναν βαθμό από τον ΟΦΗ.
Αναλογικά, για μένα ο ΟΦΗ κόντρα στον Άρη είναι καλύτερος στο δεύτερο ημίχρονο από ότι στο πρώτο. Τακτικά είναι άψογος, αντιλήφθηκε νωρίς ότι ο Άρης θα πάρει ρίσκα, έδωσε χώρο και παράλληλα με σωστές μεταβάσεις και έξυπνο παιχνίδι να μην απειληθεί. Μερίδιο επιτυχίας έχει βέβαια και ο Ράσταβατς γιατί διαχειρίστηκε σωστά και την πίεση που υπήρχε για το αποτέλεσμα αλλά και τακτικά πήρε την ταυτότητα του Χιμένεθ αφού απενεργοποίησε πλήρως όλα τα ατού του Άρη: Έκλεισε τελείως τον εγκέφαλο του Άρη (Μόντσου) που τον απέκοψε εντελώς και από την ζώνη επίδρασης του που είναι το κάθετο παιχνίδι και οι άμεσες μεταβάσεις του αλλά και τον Μορόν με διπλά μαρκαρίσματα που δεν του επέτρεψε ποτέ να γυρίσει με μέτωπο προς την εστία.
Προφανώς και αυτονόητα δεν έχουν λυθεί όλα τα προβλήματα του ΟΦΗ σε αγωνιστικό επίπεδο επειδή ήρθε μια καλή εμφάνιση και μια σημαντική, κομβική, ήττα. Όμως εδώ που έχουμε φτάσει είναι να κερδίζει η ομάδα χρόνο για να βελτιώνεται με ηρεμία που δεν την είχε μέχρι τώρα (με δική της ομάδα) και παράλληλα να παίρνει βαθμούς και νίκες.
Υ.Γ. Και ένα υστερόγραφο για την συνάντηση των Λεσχών με την ΠΑΕ ΟΦΗ μεσοβδόμαδα. Είδα ορισμένους νεκροθάφτες των social media να γράφουν με μπηχτές γιατί λέει “στήριξαν την ομάδα” στην συνάντηση τους και δεν τα διέλυσαν όλα, αφού μέσω θάψιμου ζητούσαν τα κεφάλια όλων. Όμως τελικά επειδή οι Λέσχες ξέρουν τι πρέπει να κάνουν, ξέρουν πότε στηρίζουν, ξέρουν πότε κριτικάρουν (όπως οι Ομιλοφρενείς με την ανακοίνωση τους) αντιλήφθηκαν πως εκεί που βρισκόταν ο ΟΦΗ ο μόνος δρόμος που μπορούσαμε να διαβούμε ήταν αυτός της ενότητας και όχι της διχόνοιας. Τελικά αυτοί δικαιώθηκαν γιατί μέσω της ενότητας, είδαμε και την αντίδραση που έβγαλε όλο το ποδοσφαιρικό τμήμα αλλά και το εντελώς διαφορετικό πρόσωπο που έδειξε ο ΟΦΗ κόντρα στον Άρη και σε σύγκριση με τον αγώνα του Παγκρητίου.
