Politica 89.8
Γράφει ο Μανώλης Σαρρής στο blog του στο Gentikoule.
Όλη η εικόνα του ΟΦΗ από όταν άλλαξαν τα πλάνα και ο σχεδιασμός εν μέσω της χρονιάς, είναι το πρώτο, σκληρό, δεκάλεπτο του αγώνα με τον Πανσερραϊκό: Ένα χαμένο πέναλτι, μια επέμβαση του Λίλο και τέσσερα κόρνερ για τους Σερραίους.
Και μέσα σε όλα ένα χαμένο κοντρόλ της μπάλας από τα πόδια του Μπόρχα.
Δέκα λεπτά τρόμου που δείχνουν και την εύθραστη ψυχολογία του group, τον “φόβο” στο λάθος που θα στοιχήσει. Αυτά τα πρώτα 10 λεπτά του αγώνα του Σαββάτου είναι ότι φοβόμαστε να δούμε από τον ΟΦΗ, ότι έχουμε δει και μην τυχόν και το δούμε στο μέλλον.
Ο ΟΦΗ δεν είναι η πρώτη ομάδα στον κόσμο που αν στραβώσει η χρονιά στο ξεκίνημα της, δύσκολα δεν την παίρνει από κάτω. Έχει συμβεί, το βλέπουμε στην Ιταλία με την Φιορεντίνα που πέρυσι βγήκε Ευρώπη και φέτος είναι τελευταία, το ίδιο ψυχολογικό πρόβλημα έχει και ο Παναθηναϊκός που χθες θα μπορούσε να κερδίζει 3-0 τον Βόλο και μόλις έγινε το 2-1, η ομάδα του Φεράντο φαινόταν ως Μπαρτσελόνα στην Λεωφόρο.
Ο καθένας από εμάς, δύσκολα δίνει σημασία στα παραπάνω και ακόμα δυσκολότερα μπορεί να μπει στα παπούτσια του γκρουπ. Και αυτήν την στιγμή ο ΟΦΗ έχει ένα εύθραστο ψυχολογικά γκρουπ που πρέπει να πάρει ανάσες για να βγει από αυτήν την άβολη θέση που έχει μπει. Δεν έχει νόημα να γράψω για ακόμα μια φορά γιατί έφτασε ως εδώ, τα έχω γράψει, τα έχουν γράψει δεκάδες και τα έχουν αναλύσει ακόμα περισσότερο.
Σημασία έχει τι γίνεται από εδώ και στο εξής και πως ο ΟΦΗ θα καταφέρει να βγάλει στο γήπεδο την ποιότητα που δεδομένα έχει. Γιατί εκτός από τις μεταγραφικές του ανάγκες, αν εκείνοι που βρίσκονται τώρα στο ρόστερ και έχουν βασικά κλειδιά της ομάδας, δεν συνέλθουν ακόμα και ο Μέσι να έρθει στο Ηράκλειο, δεν θα στρώσει αυτό το πράγμα.
Αυτός είναι και ο λόγος που είδαμε έναν διαφορετικό ΟΦΗ, στο δεύτερο ημίχρονο όταν πλέον το σκορ είχε γίνει 3-0 και ο Πανσερραϊκός είχε πετάξει λευκή πετσέτα στο Παγκρήτιο. Γιατί το 3-0 δεν γυρνούσε, οπότε και ωραίες συνεργασίες είδαμε και σωστή κυκλοφορία της μπάλας και δημιουργία φάσεων υπήρξε.
Η ανηφόρα που τραβάει ο ΟΦΗ από το ξεκίνημα της χρονιάς δεν έχει τελειώσει ακόμα και στην παρούσα φάση και ο Κόντης τραβάει κανάλι αλλά και οι παίκτες. Ότι προσπαθούν μέσα στο γήπεδο, κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει όπως και ότι η πίεση που υπάρχει για βαθμούς παραμένει μεγάλη και δεν θα φύγει σύντομα.
Μόνο όταν ξεκινήσει να παίρνει διαδοχικές νίκες, έστω και με μισό μηδέν, έστω και με μια τελική στην εστία, θα λυθούν τα πόδια των παικτών του ΟΦΗ. Και μετά θα έρθει και το καλό ποδόσφαιρο και το κυριαρχικό που θέλει ο Κόντης που βάζει όσο περισσότερο μπορεί τις δικές του πινελιές στο παιχνίδι της ομάδας. Για να ελαφρύνει και ο ίδιος και να διώξει και εκείνος την πίεση από πάνω του αφού μετά από 40 μέρες, δεν θα τον δεις να χαμογελάει παρά μόνο σπάνια.
Είναι ωραίο να πιστεύει κανείς ότι αυτή τη στιγμή η ομάδα μας έχει ποιότητα που την κρύβει το άγχος , όμως η αλήθεια είναι διαφορετική..περιμένουμε με αγωνία ακόμα μια δύο καλές μεταγραφές μήπως η ομάδα αποκτήσει πραγματική ποιότητα, είτε με άγχος είτε χωρίς άγχος.
Το πρόβλημα του ΟΦΗ λύνεται ΜΟΝΟ με καλές, ποιοτικές, και επί της ουσίας, μεταγραφές. Όλα τα υπόλοιπα είναι για απλή καθημερινή κατανάλωση και ανακύκλωση. Τι είχαμε, τι λέγαμε, ξανά μανά τα ίδια παντελάκη μου τα ίδια παντελή μου και μετά πάλι βρισκόμαστε στον ίδιο παρονομαστή. Ξυπνάτε!!!