Politica 89.8
Όταν τα ΜΜΕ της Αθήνας αποθεώνουν τον Χανιώτη τερματοφύλακα, καταλαβαίνεις γιατί ο ΟΦΗ έκανε κάτι, πολύ καλά. Γράφει ο Μανώλης Σαρρής στο blog του στο Gentikoule.
Καταλαβαίνει κάποιος ότι ο ΟΦΗ έφτασε τον Ολυμπιακό στα όρια του όταν αναδεικνύεται η μεγάλη προσφορά του Κωνσταντή Τζολάκη στην κατάκτηση του Super Cup. Ο απίθανός αυτός τερματοφύλακας που είναι ο κορυφαίος Έλληνας παίκτης στην θέση του ήταν εκείνος που έκοψε τα φτερά του ΟΦΗ τόσο στο πρώτο ημίχρονο, όσο και στο δεύτερο αλλά και στην παράταση.
Και εύκολα μπορεί να αντιληφθεί ο καθένας από εμάς πως όταν mvp του Ολυμπιακού είναι ο Τζολάκης (και όχι ο Καλογερόπουλος που μπήκε στο παιχνίδι από σπόντα και κέρδισε ένα πέναλτι και πέτυχε ένα γκολ εκμεταλλευόμενος το λάθος του Χριστογεώργου) ότι ο ΟΦΗ θα είχε ακόμα μεγαλύτερη τύχη στο παιχνίδι.
Πράγματι ο ΟΦΗ έχασε μεγάλη ευκαιρία το Σάββατο για να κατακτήσει το τρόπαιο κόντρα στον Ολυμπιακό αλλά και βάσει της δυναμικής των δύο ομάδων, η παρουσία του ήταν στιβαρή, ορθολογική και σίγουρα θαρραλέα στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα. Όμως σε κάποιες φάσεις οι λάθος αποφάσεις που πήραν οι παίκτες του ή η βιασύνη να τελειώσουν τις φάσεις, έκρινε την αναμέτρηση.
Ο ΟΦΗ έβγαλε φάσεις στον Ολυμπιακό και έμεινε στο παιχνίδι για 100 λεπτά επειδή γνώριζε πολύ καλά τι ήθελε μέσα στο γήπεδο, πως να το πετύχει και είναι αλήθεια πως εκείνος είχε τις πιο κραυγαλέες φάσεις στο παιχνίδι και όχι οι Πειραιώτες.
Γιατί ναι μεν ο Ολυμπιακός έχει περισσότερες τελικές αλλά ο Χριστογεώργος κάνει μόλις μια δύσκολη επέμβαση σε όλο το παιχνίδι ενώ ο Τζολάκης λέει όχι στον Σαλσίδο στο πρώτο ημίχρονο, λέει όχι στον Φούντα στο δεύτερο, λέει όχι στον Ισέκα στην παράταση.
Όταν ο ΟΦΗ καταφέρνει για 100 λεπτά να κλειδώσει τον Ολυμπιακό και να μην τον αφήσει ούτε άμεσες μεταβάσεις να κάνει, ούτε επανακτήσεις της μπάλας, τότε κάτι έκανε πολύ καλά. Επειδή υπάρχει το μέτρο σύγκρισης με τον τελικό του κυπέλλου, γίνεται αντιληπτό πως η εικόνα του ΟΦΗ είναι η μέρα με τη νύχτα και όλοι νιώθουμε πληγωμένοι γιατί η εικόνα του σε έκανε να το πιστέψεις, ότι μπορούσες να το πάρεις το Super Cup.
Και ο Χρήστος Κόντης καθοδήγησε μαεστρικά τον ΟΦΗ, η αλλαγή του Νους με τον Χατζηθεοδωρίδη και η μετατόπιση του Αποστολάκη αριστερά όχι μόνο δεν μπέρδεψε την 11αδα αλλά την έκανε ακόμα καλύτερη αλλά στο τέλος μετράει η ποιότητα και η τύχη. Ο ΟΦΗ δεν την είχε, ο Ολυμπιακός την άτυχε και κάπως κρίθηκε το ματς.
Και ένα υστερόγραφο: Όλοι είδαν, όλοι κατάλαβαν, οι τυφλοί είδαν και οι μουγγοί μίλησαν πως στην Κρήτη δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Ούτε δεύτερα σπίτια, ούτε εξοχικά. Στα λόγια πολλοί γράφουν Ομηρικά έπη αλλά στην πράξη, ούτε δίστιχο μπορούν να συνθέσουν, άντε να… ακούσουν κανένα μυστικό.
Έχουν περάσει οι εποχές που μπορούσαμε να νικήσουμε τον ΟΣΦΠ..ο ΟΦΗ της δεκαετίας του 90, θα είχε ρίξει 4 τεμάχια στον χτεσινό Ολυμπιακό..ο ΟΦΗ των τελευταίων 10 χρόνων όμως, είναι δυστυχώς μια μικρομεσαία ομάδα που αντί να μεγαλώνει, μικραίνει και πάει..κάναμε 4 τελικές στο γήπεδο μας και αξιζαμε κάτι παραπάνω;στο ποδόσφαιρο για να βάλεις ένα γκολ, θέλει συνήθως 7-8 τελικές, πόσο μάλλον εναντίον μεγάλης ομάδας…αυτα
Μιχάλη καλησπέρα μιας και ζεις με τις αναμνήσεις των περασμένων δεκαετιών, καμία ομάδα της δεκαετίας του 90, όχι μόνο ο ΟΦΗ αλλά και πολλές άλλες, θα μπορούσαν να κερδίσουν καμία τωρινή. Αυτά.