Politica 89.8
Η αισιοδοξία που πηγάζει από τον κόσμο, έρχεται απευθείας από την είκονα του ίδιου του ΟΦΗ. Γράφει ο Μανώλης Σαρρής στο blog του στο Gentikoule.
Φτάσαμε πλέον στις 72 ώρες πριν τον μεγάλο αγώνα του Σαββάτου και ο ΟΦΗ καλείται να διεκδικήσει κάτι που το διεκδικεί για δεύτερη σερί χρονιά αλλά κυρίως σε διαφορετικές συνθήκες σε σχέση με τον περσινό αγώνα του ΟΑΚΑ.
Πλέον γίνεται αντιληπτό πως μετά από 85 μέρες αδημονίας, φτάσαμε στην πηγή. Εδώ που έφτασε πλέον η κατάσταση, δεν κοιτάζουμε πίσω και δεν μπορούμε να κοιτάξουμε πίσω.
Τα λόγια στέρεψαν και οι λέξεις τελείωσαν.
90 λεπτά; 120 λεπτά; Πέναλτι; Ότι χρειαστεί για να πάρει ο ΟΦΗ το Κύπελλο.
Αρχικά ξεκινώντας από τα του ΟΦΗ, ο φετινός ΟΦΗ σε σύγκριση με τον περσινό έχει μεγάλη διαφορά και μοναδικές ομοιότητες τα πρόσωπα του ρόστερ του. Ως ομάδα είναι καλύτερος από τον περσινό ΟΦΗ που πήγε στο ΟΑΚΑ, είναι πιο γεμάτος από πλευράς ρόστερ, παίζει σε φουλ ρυθμό και φουλ ένταση και παράλληλα δείχνει πως δεν θα πάει στον Βόλο για να μην κοιτάξει στα μάτια τον αντίπαλο του.
Η τεράστια διαφορά του φετινού με τον περσινό ΟΦΗ είναι ότι αυτή η ομάδα, η φετινή και πιο πλήρης είναι αλλά και έχει πλέον, μιας και η πλειοψηφία των παικτών του είναι από πέρυσι, το know how της παρουσίας σε ένα τέτοιο παιχνίδι. Αν πέρυσι ο ΟΦΗ πήγε σε έναν τελικό μετά από 38 χρόνια, στον 39ο χρόνο από το έπος του ’87, δεν μοιάζει τίποτα με τον Μάη του 2025.
Ακόμα και το γήπεδο, δεν είναι ένα αχανές ΟΑΚΑ με 60.000 κόσμο που θα σε κάνει να… διστάσεις και ούτε το 50-50 στις εξέδρες δημιουργεί συνθήκες έλλειψης πλεονεκτήματος για τον κόσμο του ΟΦΗ ως προς το πως το βλέπει το ποδοσφαιρικό τμήμα.
8.000 αυτοί, 8.000 εμείς και πάμε από την αρχή.
Ακόμα και ο αντίπαλος του ΟΦΗ, σε σύγκριση με το πέρυσι δεν είναι της ίδιας δυναμικής. Αγωνιστικά, ο ΠΑΟΚ του διαστήματος Οκτώβρης – Γενάρης ήταν η καλύτερη ομάδα της Ελλάδας.
Ο τωρινός ΠΑΟΚ δεν είναι καλά και ρε φίλε γιατί να το κρύβουμε πως ο τωρινός ΟΦΗ υποχρεώνει τους ουδέτερους να μιλάνε για έναν τελικό 50-50;
Ο ΟΦΗ έφτασε στον τελικό με την αξία του, με το σπαθί του, από το δύσκολο μονοπάτι (και όχι όπως έλεγαν διάφοροι φελλοί του διαδικτύου που την έχουν δει και παρουσιαστές) ότι πέρυσι δεν απέκλεισε ομάδες ίδιας δυναμικής.
Ως γνωστόν, τους τελικούς δεν τους παίζεις αλλά τους κερδίζεις. Και ο ΟΦΗ θα τον κερδίσει τον τελικό, εφόσον παρουσιαστεί όλος ως ομάδα: Από την κορυφή έως και τα νύχια. Όπως το έχει κάνει από τον περασμένο Γενάρη, ακόμα και όταν φάνηκε να ζορίζεται κάπου αγωνιστικά και ψυχολογικά, είτε μετά τις ήττες από τον Παναθηναϊκό ή από εκείνη με τον Ολυμπιακό.
Το ξεπέρασε γιατί ήταν πραγματική ομάδα, τα αποδυτήρια της “ατσάλινα” και οι σκοτούρες έμειναν έξω από αυτά.
Και τώρα θα το δείξουν στον Βόλο. Ότι είναι μια ομάδα που δεν κοιτάζει πίσω παρά μόνο μπροστά. Θα διεκδικήσει τις πιθανότητες της, δίχως μεγάλα λόγια παρά πίστη για τον στόχο: Να κατακτήσει το Κύπελλο.
Και όταν το κάνει αυτό και με Έλληνες διαιτητές, τότε θα το ξανασυζητήσουμε.
Είμαστε σε καλύτερη κατάσταση απ’ τον ΠΑΟΚ και θα το πάρουμε,εκτός αν μας σφάξει η διαιτησία για να συνεχιστούν τα πλέι οφ 5-8 και να μη γίνει ρεζίλι η διοργανώτρια του πρωταθλήματος.