Politica 89.8
Γράφει ο Μανώλης Σαρρής στο blog του στο Gentikoule.
Με το που έληξε το Super Cup με την ΑΕΚ και προκρίθηκε η ΤΣΣΚΑ, έκανα στο μυαλό μου τον εξής μπακαλίστικο συλλογισμό: “Πόσο καλύτερη μπορεί να είναι η 4η της Βουλγαρίας από την πρωταθλήτρια Ελλάδας;”. Μπακαλίστικο, εντελώς αντί-ποδοσφαιρικό το πρώτο μου συμπέρασμα όμως αποδείχθηκε μέσα στο γήπεδο πως δεν ήταν καθόλου λάθος.
Οι Κυπελλούχοι Βουλγαρίας δεν τρόμαζαν ποτέ, στον επαναληπτικό της Σόφιας όταν είδαν τον χάρο με τα μάτια τους, στο 1-3 από την Μακάμπι Τελ Αβίβ, έδειξαν πως ναι, ήταν φαβορί λόγω των 11 επίσημων αγώνων που είχαν δώσει όμως δεν ήταν και ο αντίπαλος που δεν… μπορούσες να τον αποκλείσεις.
Και ο ΟΦΗ τι έκανε μέσα στο γήπεδο; Το έδειξε από το πρώτο λεπτό όταν, μετά το πεντάλεπτο, έπιασε από τον λαιμό τους Βούλγαρους και με εξαίρεση ένα δεκάλεπτο πίεσης (μετά το 2-0 του Φούντα) ήταν απόλυτα κυρίαρχος μέσα στον αγωνιστικό χώρο.
Ο Χρήστος Κόντης μετά τον τελικό του Super Cup έκανε λόγο για ένα τέλειο παιχνίδι όμως αν ήταν αυτό τέλειο, τότε κόντρα στην ΤΣΣΚΑ Σόφιας ήταν μνημειώδες! Το τακτικό πλάνο του καλύτερου Έλληνα προπονητή που εφάρμοσαν σε πλήρη σχεδιασμό οι ποδοσφαιριστές του βγήκε μέσα στο γήπεδο και μπορεί να είχε και την δόση της τύχης μαζί του αλλά πήρε μια πανάξια νίκη που του δίνει το δικαίωμα να ονειρεύεται ότι θα βρίσκεται στην league phase του Europa League.
Και όχι άδικα! Ο ΟΦΗ απέδειξε, ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ, γιατί είναι μεγάλη ομάδα, εμείς δεν το ξεχάσαμε ποτέ. Πάντα το ξέραμε, πάντα το γνωρίζαμε και πάντα ήμασταν σίγουροι. Έμελλε το κύπελλο, τον περασμένο Απρίλη, να είναι η σπίθα που άναψε την φωτιά και πλέον δεν γυρίζει πίσω.
Σε ένα Παγκρήτιο – φωτιά με περισσότερους από 15.000 φιλάθλους, ο ΟΦΗ ήταν ανώτερος της ΤΣΣΚΑ Σόφιας και έφτασε στο σημείο να κάνει όνειρα και όχι άδικα!
Ένας ΟΦΗ που βγήκε μέσα από τα υγρά όνειρα κάθε οπαδού του που καμαρώνει για αυτό το δημιούργημα του Μπούση και του Κόντη. Ένας ΟΦΗ που βγαίνει μέσα από κάθε ονείρωξη γιατί έχει τον καλύτερο Έλληνα προπονητή στον πάγκο του και εκείνος δεν σταματάει να δέχεται την αγάπη του κόσμου, τόσο πολύ που πλέον δεν είναι ούτε υπερβολή, ούτε ιεροσυλία, να λέμε ότι το όνομα του έχει μπει δίπλα σε εκείνο του Ευγένιου Γκέραρντ.
Μια ομαδάρα που δεν μπορέι να μην την θαυμάζουν φίλοι και εχθροί, όχι τόσο λόγω των αποτελεσμάτων, όσο του ποδοσφαίρου που παίζει, του τρόπου με τον οποίο βγάζει μέσα στον αγωνιστικό χώρο όλες τις ιδέες του Κόντη και των συνεργατών του.
Μια εβδομάδα έμεινε, η ρεβάνς στην Σόφια θα είναι κόλαση, το γνωρίζουν όλοι στον ΟΦΗ και τίποτα δεν κερδίθηκε πριν παιχτεί. Η μισή δουλειά έγινε και έμειναν ακόμα 45 λεπτά για να ολοκληρωθεί το κόλπο.
Προσώρας: Τον Βόλο να κερδίσω…
