Politica 89.8
Γράφει ο Μανώλης Σαρρής στο blog του στο Gentikoule.
Η μαγκιά είναι να τα γράφεις όταν καίει το σίδερο αλλά επειδή πλέον στην σύγχρονη εποχή, καταγράφονται όλες οι απόψεις, επαγγελματιών και μη, όλοι κρίνονται από τον υπόλοιπο κόσμο, οπότε και εγώ δεν έχω την επιθυμία να κρίνω τον οποιονδήποτε.
Άλλωστε είναι μέρα (και περίοδος) που πρέπει να είμαστε χαρούμενοι και ευτυχισμένοι για όλα όσα ζούμε μέσα στο 2026 και εγώ προσωπικά, αλλά παράλληλα το συστήνω και στους υπόλοιπους, δεν πρόκειται να χαλάσω την διάθεση μου για κανέναν από αυτούς.
Όμως, επειδή δυστυχώς, ζούμε σε μια εποχή τοξικότητας που γιγαντώνεται μέσω των social media, δεν πρέπει να έχουμε κοντή μνήμη αλλά αντιθέτως να θυμόμαστε συνεχώς, να φροντίζουμε να είμαστε αυτοί που πρέπει να είμαστε, και στα καλά και στα κακά.
Στην 8ετία του Μπούση λοιπόν, ο ΟΦΗ έχει δώσει ξεκάθαρες απαντήσεις για το τι θέλει για το ποδόσφαιρο, τι πρεσβεύει για το ελληνικό ποδόσφαιρο παίρνοντας αποφάσεις που και εμένα προσωπικά μου είχαν ξινίσει και δεν τις είδα θετικά. Δεν μπορώ να βγάζω απ’ έξω τον εαυτό μου, όταν κρίνω τους άλλους. Είναι προσωπικός κανόνας.
Από το pasillo στον Ολυμπιακό το 2020, τα συγχαρητήρια σε άλλες ελληνικές ομάδες για τις ευρωπαϊκές τους επιτυχίες; Τι να θυμηθώ και τι να αφήσω στην άκρη; Ακόμα και στον πρόσφατο ντόρο που έγινε με την μεταγραφή του Γιάννη Αποστολάκη και του Τιάγκο Νους στον Ολυμπιακό; Πολλοί βρήκαν την ευκαιρία (και όχι αφορμή), όχι να μπουν στην διαδικασία να κριτικάρουν τις μεγαλύτερες πωλήσεις στην ιστορία του ΟΦΗ, όχι για να σκεφτούν έναν τρόπο ν’ ασκήσουν κριτική, που θεμιτή είναι και ουδείς δεν είναι υπεράνω αυτής, αλλά αντιθέτως να χυδαιολογήσουν εις βάρος της ομάδας, εκείνων που είχαν αντίθετη άποψη, να στοχοποιήσουν τον καθένα που έβλεπε μια λογική πίσω από αυτές τις κινήσεις και στο τέλος ν’ αμφισβητήσουν την τιμιότητα και την καθαρότητα αυτού του ΟΦΗ.
Για τόσο χαμηλό επίπεδο ανθρωπιάς μιλάμε, για τόσο χαμηλό επίπεδο αντίληψης των πραγμάτων κάνουμε συζήτηση. Θα πει κάποιος; Πως δεν είναι η πλειοψηφία, ούτε το 10% όλων εκείνων που έχουν διαφορετική άποψη για τον ΟΦΗ;
Σωστά, όμως όταν (τελικά) δεν λες την γνώμη σου (σωστή ή λάθος), τότε και αποθρασύνονται αλλά και νομίζουν πως με την σιωπή ή την απαξίωση, τους δικαιώνεις.
Και φτάνω στο τελικό συμπέρασμα που κατακερματίστηκε μετά την πανάξια νίκη του ΟΦΗ στο Φάληρο; Ποιοι είναι εκείνοι που θ’ αμφισβητήσουν την τιμιότητα του ΟΦΗ; Ποιοι είναι εκείνοι που νομίζουν πως η άποψη τους έχει αξία και πρέπει όλοι οι υπόλοιποι να την λαμβάνουν υπ’ όψιν τους;
Η τιμιότητα και η καθαρότητα του ΟΦΗ, ρε λακέδες, κάθε είδους και κάθε χρωματισμού και κάθε… επαγγελματικής πένας δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ούτε στο 0,001% για όλους εκείνους που πραγματικά γνωρίζουν τι συμβαίνει στον ΟΦΗ. Και αν δεν μιλήσεις στο τέλος, το μόνο που θα κάνεις, θα είναι να τους δίνεις χώρο και ανάσες για να νιώθουν σπουδαίοι και σημαντικοί.
Που η μόνη έγνοια τους είναι να μην χαίρονται με την χαρά του διπλανού τους αλλά να την γειώνουν.
Ο κόσμος του ΟΦΗ έδειξε και χθες τα ξημερώματα στο αεροδρόμιο πως ξέρει πολύ καλά τι παίζει στον ΟΦΗ και απέδειξε πως είναι η πλειοψηφία, ακόμα και της σκληρής κριτικής που επιβάλλεται να γίνεται, απέναντι σε όλους εκείνους τους λακέδες της καθημερινότητας μας…
