Politica 89.8
Γράφει ο Μανώλης Σαρρής στο blog του στο Gentikoule.
Έχω αφήσει εδώ και καιρό την συνήθεια να γράφω blog όταν έχω νεύρα. Και χθες το απόγευμα είχα νεύρα. Όχι τόσο με την ήττα ή το 2-0 και το 3-1 αλλά περισσότερο με το 4-3.
Γιατί όταν είσαι κακός, γιατί στην πραγματικότητα ο ΟΦΗ ήταν συνολικά κακός και όχι μόνο αμυντικά επειδή δέχθηκε τέσσερα φτηνά γκολ, και καταφέρνεις να γυρίσεις τούμπα το παιχνίδι από το 2-0 και το 3-1 σε 3-3 τότε απαγορεύεται να χάσεις.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ.
Και ξέρετε πως είμαι από εκείνους που και τις ήττες μπορώ να δικαιολογήσω και μαζί με την περίφημη φράση “διδακτική ήττα” που χρησιμοποιεί ο Ομπράντοβιτς να το δικαιολογήσω. Και μπορεί και να φανεί στο τέλος πως η ήττα εν τελεί του έκανε καλό, όχι για τα αγωνιστικά κενά αλλά γιατί είναι αυτό που φωνάζουν όλοι, εντός του ΟΦΗ, από το καλοκαίρι και πρέπει να το μάθει ο οργανισμός πως είναι δύσκολο να γυρίσει το τσιπάκι για έναν ποδοσφαιριστή παίζοντας την Πέμπτη στην Ρεν και την Κυριακή να πάει να αγωνιστεί στη Νίκαια.
Θυμάμαι πως το είχε πει και ο Μπουχαλάκης στην συνέντευξη που είχε δώσει το καλοκαίρι στο Gentikoule ότι αυτή είναι η δυσκολότερη διαδικασία για έναν ποδοσφαιριστή που έχει περισσότερο το μυαλό του στα ευρωπαϊκά παιχνίδια από ότι σε εκείνα του εγχώριου πρωταθλήματος. Βέβαια εδώ που τα λέμε, για να είμαστε απόλυτα δίκαιοι, δεν είναι πρόβλημα μόνο του ΟΦΗ αλλά όλων των ομάδων που αγωνίζονται σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Όλα είναι θέμα μυαλού και συγκέντρωσης. Ούτε θέμα rotation που έκανε ο Κόντης (γιατί ποιοι ξεκίνησαν βασικοί χθες και θεωρούνται δευτεροτρίτες επιλογές για τον ΟΦΗ), όπως ισχυρίζονται και εκείνοι που ψάχνουν πάντα την αλήθεια (όχι στους Sex Pistols) αλλά στο γιατί δεν έκανε “2-3 μεταγραφές” και αρνούνται να δουν την αλήθεια κατάματα: Πως ο ΟΦΗ έχασε χθες από τον κακό του εαυτό συνολικά και όχι επειδή δέχθηκε τέσσερα γκολ “επιπέδου Κ17” που είπε και ο Κόντης.
Όλες οι απαντήσεις βρίσκονται στο πως μια ομάδα μπαίνει συγκεντρωμένη και όταν ο ΟΦΗ χάνει με 2-0 στο 19’ προφανώς δεν φταίει μόνο ο Χ, Ψ παίκτης που έχει ευθύνη στα δύο πρώτα γκολ.
Και αυτό αποδείχθηκε στην τελευταία φάση του αγώνα που η Καλαμάτα έκανε το 4-3 και πως εν τελεί τα τρία πρώτα γκολ δεν ήταν μεμονωμένα λάθη αλλά η συγκέντρωση είχε πάει περίπατο. Γιατί όταν γυρίζεις το παιχνίδι από το 3-1, στο 3-3 και με τόσο κακή εμφάνιση, αυτό που θα έπρεπε να κάνει ο ΟΦΗ ήταν να κλειδώσει την ισοπαλία που μέχρι 10 λεπτά νωρίτερα φαντάζε ενδεχόμενο με ελάχιστες πιθανότητες.
Το ίδιο συνέβη και στο παιχνίδι με τον Αστέρα όταν και προηγήθηκε με 1-0 και αντί να σβήσει το παιχνίδι, το άναψε ακόμα περισσότερο και δεν κατάλαβε πότε βρέθηκε να χάνει. Ο ΟΦΗ ναι τώρα βρίσκει τις παραστάσεις του, τώρα αποκτά τις εμπειρίες μιας σεζόν με υποχρεώσεις σε δύο διοργανώσεις αλλά θα πρέπει να μάθει να ωριμάζει και από ματς σε ματς και να γίνεται εξυπνότερος μέσα στον αγωνιστικό χώρο.
Και αν θέλουμε να είμαστε και πιο νηφάλιοι, η ήττα από την Καλαμάτα ήταν η πρώτη εκτός προγράμματος στο φετινό πρωτάθλημα.
Ήρθε τώρα, παραμονές του ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ που ίσως και να του κάνει και καλό ώστε ν’ αναθεωρήσει κάποια πράγματα, ως προς εκείνον και όχι ως προς τους άλλους. Γιατί δίχως να θέλω να υποτιμήσω την Καλαμάτα, όταν ποδοσφαιρικά έχεις αποδείξει πως είσαι ομάδα υψηλότατου επιπέδου, δεν γίνεται να χάνεις με αυτόν τον τρόπο.
Θα το ξαναπώ..δεν είμαστε ομάδα που με ροτεισον θα περάσουμε ευχάριστα..όλες οι ομάδες της σούπερ λιγκ παίζουν σα σκυλιά και όλες θέλουν να νικήσουν τον ΟΦΗ για πολλούς λόγους..αν δεν παίζουμε απόλυτα πλήρεις σε κάθε ματς, θα χάνουμε βαθμό ή βαθμούς..εκεί κολλάει και το ότι χρειαζόμασταν κι άλλους παίκτες, κυρίως επιθετικούς.