Politica 89.8
O Nίκος Νιόπλιας παραχώρησε τηλεοπτική συνέντευξη μιλώντας για τον τωρινό ΟΦΗ κάνοντας παράλληλα την σύγκριση με την δική του εποχή, ως ποδοσφαιριστής.
Ένας legend του ΟΦΗ, ο Νίκος Νιόπλιας μίλησε στην Τηλεόραση Creta και την εκπομπή Box Out όπου αναφέρθηκε σε όλα όσα έχουν να κάνουν με τον τωρινό ΟΦΗ.
Για το μαγικό 2026 για τον αγαπημένο του ΟΦΗ, ο Νίκος Νιόπλια στάθηκε στην αλλαγή νοοτροπίας που υπάρχει στο ποδοσφαιρικό τμήμα τονίζοντας χαρακτηριστικά πως: “Το 2026 είναι η χρονιά που συνέβησαν σε όλα τα υπόλοιπα 99 της ιστορίας του. Είναι ένας χρόνος που πέτυχε, όσα πέτυχε στα υπόλοιπα 99. Υπήρξε η πενταετία 1985 που στην δική μας εποχή δεν μπορούσε να κρατηθεί, δεν υπήρχαν όμιλοι όπως τώρα. Ήταν η πενταετία του ΟΦΗ, τώρα είναι σημαντικό πράγμα αυτό που συμβαίνει και το σημαντικότερο είναι να γεννάει φιλάθλους ο ΟΦΗ. Έφυγε ο φόβος της ήττας από τον ΟΦΗ και είναι μεγάλο πράγμα. Αυτό του δίνει αποτελέσματα και είναι πολύ σημαντικό. Παίζεις, θα χάσεις, είναι φυσιολογικό όμως ο ΟΦΗ δεν πάει να χάσει”.
Όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο αγωνίζεται ο ΟΦΗ υπογράμμισε πως: “Ακόμα δεν υπάρχει καμία ομάδα που παίζει με τριάδα στην άμυνα και είναι χτισμένη για την επιτυχία όμως παράλληλα να μην την χαρακτηρίσω ομάδα παλιάς κοπής, όμως έχει μεγαλύτερη σχέση με την επιτυχία. Και την επιτυχία την αξίζει ο ΟΦΗ, δεν του την χαρίζει κανένας. Θα φέρω ένα παράδειγμα, στο παιχνίδι με την ΑΕΚ: Μπήκε ορμητικά, πέτυχε γκολ και μετά έδωσε την μπάλα στον ΟΦΗ για να τον χτυπήσει στην αντεπίθεση. Στο Καραϊσκάκη ο ΟΦΗ το έκανε πολύ καλά. Τι καλό έχει ο ΟΦΗ; Θα σε χτυπήσει γρήγορα στην επίθεση γιατί διαθέτει τρεις παίκτες που το πρώτο πράγμα που σκέφτονται είναι να πάνε στο τέρμα. Ο ΟΦΗ ζορίζεται όταν του δίνουν την μπάλα”.
Για το αν τίθεται θέμα σύγκρισης με τον ΟΦΗ την εποχή που εκείνος ήταν ποδοσφαιριστής: “Δεν υπάρχουν κοινά σημεία με την δική μου εποχή, έχει αλλάξει το ποδόσφαιρο και η κοινωνία. Ήμασταν τυχεροί που είχαμε έναν προπονητή που τα είχε όλα πάνω του, που είχαμε μια οικογένεια, με πολλούς Έλληνες όπως συμβαίνει και τώρα. Εκείνη η πενταετία είχε ένα καλό ακόμα. Όλοι ήμασταν κουμπάροι μεταξύ μας. Όταν είχα πάθει χιαστό, ο Γκέραρντ ερχόταν κάθε μέρα στο σπίτι μου. Έπινε ένα ποτήρι ουίσκι και έτρωγε ένα πορτοκάλι”.
