Politica 89.8
Γράφει ο Μανώλης Σαρρής στο blog του στο Gentikoule.
Έρχομαι συνεχώς στην Ολλανδία από το 2021, το φετινό είναι το πέμπτο σερί καλοκαίρι που περιπλανιέμαι στα κέντρα προετοιμασίας της χώρας και η πραγματικότητα είναι πως ποτέ δεν σταματάω να εκπλήσσομαι από το επίπεδο των αθλητικών κέντρων.
Φέτος που μετά από τέσσερα χρόνια, φύγαμε από το Όοστερμπεκ και ήρθαμε στο Ρόζενταλ, ήταν… μια από τα ίδια: Εντυπωσιακές εγκαταστάσεις, τέσσερα, πέντε και έξι γήπεδα για όλα τα γούστα (πλαστικό τάπητα, φυσικό) και πάει λέγοντας.
Προφανώς δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει σύγκριση ανάμεσα στο τι επικρατεί στην Ελλάδα και την Ολλανδία όπου αποτελεί must προορισμό των ομάδων από την υπόλοιπη Ευρώπη που έχει υψηλές θερμοκρασίες ή ακόμα και από την Σαουδική Αραβία!
Όμως το γεγονός ότι επισκέφθηκα περιοχές που δεν τις ειχα δει ξανά στο παρελθόν όπως το Μπουργκ – Χάμσταντ και το Ρόζενταλ, με έκαναν να σκεφτώ πως το Ηράκλειο έχασε μια ιστορική ευκαιρία ν’ αναδειχθεί σε δημοφιλή προορισμό για τον αθλητικό τουρισμό κατά τους χειμερινούς μήνες όπου επιλέγονται χώρες όπως η Τουρκία, με παρόμοιο κλίμα, αντί για την Ελλάδα και την Κρήτη.
Δεν μπορώ να μην βάλω στο μυαλό μου όλες εκείνες τις παλινωδίες, γραφειοκρατικές και μη που έζησε ο ΟΦΗ και ο ίδιος ο Μπούσης ώστε να μετατρέψει τον σκουπιδότοπο του Σκαφιδαρά (κεντρική φωτογραφία) σε ένα αθλητικό κέντρο που θα το ζήλευαν σε ολόκληρη την Ελλάδα!
Επτά χρόνια μετά την έλευση του Μπούση στην Ελλάδα και τον ΟΦΗ, δεν άλλαξε τίποτα. Ο Σκαφιδαράς παραμένει ένας απέραντος σκουπιδότοπος, που μπορεί να δηλώθηκε και στον ΟΠΕΚΕΠΕ ως βοσκοτόπι αφού συχνά – πυκνά βλέπουμε να βόσκουν πρόβατα εκεί και μια φορά που το κατάφερε ο σύλλογος, ήρθε η Άντερλεχτ και το Ηράκλειο απέκτησε χειμερινό τουρισμό!
Την ίδια ώρα που στην Ολλανδία, ομάδες που δεν αγωνίζονται καν στις εθνικές κατηγορίες, διαθέτουν τα αθλητικά τους κέντρα με πέντε και έξι γήπεδα και εισπράττουν χιλιάδες ευρώ κάθε καλοκαίρι από την παρουσία ομάδων που έρχονται για να κάνουν προετοιμασία στην Ολλανδία.
Το Ηράκλειο που θέλουν ορισμένοι να αποκαλείται, ω τι ειρωνεία, “Μητρόπολη της Μεσογείου” διαθέτει έναν χώρο που θα μπορούσε ν’ αποτελεί έναν προορισμό για χειμερινό και αθλητικό τουρισμό και αντί να συμβεί αυτό με συνοπτικές διαδικασίες, σύννομα και σύντομα, συνεχίζει να αποτελεί εστία μόλυνσης δίπλα σε χώρους που αθλούνται μικρά παιδιά σε ποδόσφαιρο, μπάσκετ και βόλει…
Κάτω ένα από τα γήπεδα, ενός από τα αθλητικά κέντρα που βρίσκονται στο Μπουργκ-Χάμσταντ… Οι συγκρίσεις σε κάνουν να νιώθεις κατάθλιψη και στενοχώρια…
Εμείς θέλουμε χωματερές Μάνο, που θα πετάμε τα σκουπίδια του καταρρέοντος πολιτισμού μας;
Επίσης οι δημοτικοί μας ηγέτες είναι ανεπαρκείς, λαϊκιστές, και δειλοί. Είναι ανίκανοι να πάρουν σωστές αποφάσεις. Η ανικανότητα τους είναι πλέον στο φώς με τα δημοτικά συμβούλια που μεταδίδονται ζωντανά στο YouTube.
Η χώρα του παραλόγου. Αντί να γίνει μια δουλειά νόμιμα και έγκαιρα, τρελαίνεσαι όταν ακούς ότι κάποιος κάποιοι,έκαναν τη δουλειά τους ενώ είχαν μιζαρει το οποίο είναι και όλος διόλου παράνομο.
Γιαυτό δεν λειτουργεί τίποτα.