Politica 89.8
Γράφει ο Μανώλης Σαρρής στο blog του στο Gentikoule.
Σε μια ομάδα που αλλάζει προπονητή, ο τελευταίος είναι εκείνος που έχει την μικρότερη ευθύνη αλλά και την συνεισφορά του στα θετικά ή τα αρνητικά αποτελέσματα. Είναι γεγονός πως ο ΟΦΗ για 45 λεπτά παρουσιάστηκε ανταγωνιστικός έστω και αν δεν κατάφερε ν’ απειλήσει όπως πρέπει και όπως θα ήθελε ο ίδιος ο Χρήστος ο Κόντης.
Προφανώς είναι ανησυχητικό, θα διαφωνήσω εδώ με τον Κόντη, πως μετά το 0-1 ο ΟΦΗ δεν κατάφερε να βγάλει αντίδραση και να ακουστεί ένα “αχ” από την εξέδρα ή ότι εγώ είδα στο δεύτερο ημίχρονο έναν πανικό και ένα άγχος για να αποβληθεί αυτή η πίεση που έχει βάλει στον εαυτό του μετά το κάκιστο ξεκίνημα φέτος. Οι απομακρύνσεις στο πουθενά, τα διωξίματα της μπάλας όπου να’ ναι, παρότι ο ΟΦΗ στο πρώτο ημίχρονο έδειξε ότι μπορεί να γίνει απειλητικός προς την ΑΕΚ, στα δικά μου μάτια, δείχνουν πως υπάρχει πίεση και άγχος για να έρθει μια νίκη.
Ο καθένας μπορεί να κάνει για έλλειψη ταλέντου, έλλειψη ποιότητας όμως εγώ συμφωνώ με τον Κόντη πως υπάρχει ποιότητα μεσοεπιθετικά για τον ΟΦΗ και δεν γίνεται προφανώς ξαφνικά να ξέχασαν την μπάλα μέσα σε τρεις μήνες.
Προφανώς και ο τεχνικός του ΟΦΗ ξέρει καλύτερα τους παίκτες του, απ’ όλους μας, και εκφράζει την αισιοδοξία του επειδή κάτι βλέπει στην καθημερινότητα της ομάδας.
Είναι γεγονός ότι ο Κόντης εκφράζει την αισιοδοξία του γιατί ξέρει καλύτερα από εμάς, αλλά πρέπει να ξεκινήσει να κερδίζει γιατί τέσσερις συνεχόμενες ήττες είναι πολλές.
Ο ΟΦΗ θα βγάλει την πίεση με μια νίκη, αυτό είναι γεγονός και τώρα έρχεται η διακοπή σε πολύ καλό, χρονικά σημείο για τους ίδιους τους παίκτες να αντιληφθούν πως η χρονιά δεν έχει τελειώσει από το Νοέμβρη, έστω και αν οι περισσότεροι σκέφτονται το χειρότερο.
Δεν μπορούμε να σκεφτόμαστε πάντα το αρνητικό σενάριο, ούτε το χειρότερο. Αυτήν την στιγμή, επειδή βλέπω πως γράφεται παντού για μεταγραφές, με αυτούς είμαστε, με αυτούς θα πορευτούμε μέχρι την 1η Γενάρη. Δεν γίνεται διαφορετικά.
Το χειροκρότημα του κόσμου του ΟΦΗ μετά το τέλος του αγώνα, αναγνώρισε την προσπάθεια που δεν είναι όμως αρκετή για να κερδίζει και να παίρνει νίκες.
Πρέπει ν’ αφαιρεθεί η πίεση, ο κόσμος του ΟΦΗ στο γήπεδο δεν πρόσθεσε καμία παραπάνω, ίσα ίσα στήριξε μέχρι το τέλος και το τελευταίο δευτερόλεπτο.
Ήταν εκεί μέχρι το τέλος κόντρα στους Γενίτσαρους, το χείριστο είδος Κρητικών οπαδών και δεν σταμάτησαν να στηρίζουν την ομάδα.
Όπως φαίνεται, από εδώ και στο εξής σκεφτόμαστε πλέον το ματς με την Λάρισα, την πίστη του Κόντη στο πλάνο του και τα δύο επόμενα παιχνίδια που ακολουθούν απέναντι στις ομάδες της Θεσσαλίας (ΑΕΛ, Βόλος) για να προλάβει να σώσει την χρονιά.
Δεν μπορούμε να πιστεύουμε και στα τυφλά…τι έχει ο Κόντης για να πιστέψω ότι μπορεί να αλλάξει κάτι;Αλλά όπως είπες το πρόβλημα δεν είναι ο Κόντης… είναι το ρόστερ χαμηλής ποιότητας που αποτυπώνεται στον βαθμολογικό πίνακα..
26 – 2 τελικές (9 – 0 εστία) η χειρότερη επίδοση, αναμφίβολα, εντός έδρας τουλάχιστον, στην εκατονταετή ιστορία του ΟΦΗ.
Ωραία τα λόγια τα μεγάλα αλλά το ρόστερ μας είναι για κλαμματα..δεν ξέχασαν τη μπάλα, απλά δεν ήξεραν πότε μπάλα οι μισοί μας παίκτες..ο Κόντης δεν είναι θαυματοποιός ούτε θα κάνει το νερό κρασί
Όχι, δεν μας κάνει ο γερεμεγεφ, εμείς ψάχνουμε μόνο παλτά και παλαίμαχους.