Γράφει ο Μανώλης Σαρρής στο blog του στο Gentikoule.
Τι να πεις για αυτά τα παιδιά και τι παράπονο να έχεις από εκείνα που πριν από 15 ημέρες σε έβγαλαν στους δρόμους.
Οκ, δεν μπορείς να πηγαίνεις και να παίζεις και να σφυρίξεις την λήξη της χρονιάς από τις 25 του Απρίλη όμως όταν έχεις πετύχει τον μεγαλύτερο άθλο των τελευταίων 39 χρόνων, δεν μπορείς να έχεις κανένα παράπονο από κανένα που έπαιξε την φετινή αγωνιστική περίοδο.
Από τον πιο μικρό, μέχρι τον πιο μεγάλο.
Εγώ προσωπικά στα δύο τελευταία παιχνίδια με τον Άρη δεν είδα παίκτες αδιάφορους, ούτε παίκτες που έχουν το μυαλό τους στις διακοπές.
Και είναι δεδομένο πως όλοι όσοι παίζουν στα παιχνίδια των play offs, δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους.
Δεν είναι ότι δεν θέλουν, είναι ότι δεν μπορούν.
Το σώμα δεν μπορεί ν’ ακολουθήσει το μυαλό, ο Κόντης σωστά κάνει και τραβάει τα χαλινάρια και θέλει να κρατήσει ψηλό το κίνητρο για τα δύο τελευταία παιχνίιδα και έτσι πρέπει να κάνει ο προπονητής του ΟΦΗ.
Και το σημαντικότερο για μένα είναι πως δεν ψάχνει δικαιολογίες όταν μιλάει.
Οι παίκτες του ΟΦΗ προσπαθούν, δεν μπορούν όμως ν’ ακολουθήσουν νοητικά και βεβαίως εγώ προσωπικά δεν μπορώ να τους ψέξω ακόμα και αν κάνουν δύο ήττες στα παιχνίδια που απέμειναν.
Παίκτες που έπαιξαν στα “κόκκινα” μέχρι και τις 25 του Απρίλη, παίκτες που έδωσαν και την ψυχή τους μέχρι το τέλος για να έρθει το Κύπελλο στο Ηράκλειο.
Παίκτες που έκαναν ότι μπορούσαν στα 120 λεπτά του τελικού του Κυπέλλου Ελλάδας.
Προσπαθούν αλλά δεν μπορούν. Και τον άλλον τον κατηγορείς όταν δεν προσπαθεί, όχι όταν προσπαθεί και δεν μπορεί.
Μετά το κύπελλο,καθόλου δεν Μ ενδιαφέρει η ανούσια πορεία στο 5-8 , που γίνεται μόνο για κάποιο γόητρο, το ίδιο πιστεύω ότι αισθάνονται ολοι