Politica 89.8
Ο Μανώλης Σαρρής γράφει στο blog του στο Gentikoule και υπενθυμίζει τον βασικό κανόνα των καλοκαιρινών φιλικών.
Κόντρα στην λογική του “κρίνω ματς από την tv” και παρακολουθώντας το παιχνίδι του ΟΦΗ με την Βίλεμ από τις εξέδρες του υπέροχου γηπέδου στο Τίλμπουργκ, τολμώ να γράψω τέτοια ώρα, βράδυ Σαββάτου ότι αγωνιστικά ο ΟΦΗ βρίσκεται στον σωστό δρόμο.
Και βρίσκεται γιατί απέναντι σε μια ομάδα που έχει δώσει ήδη πέντε φιλικά, εκ των οποίων το σημερινό με τον ΟΦΗ ήταν και το τελευταίο της (άρα βρίσκεται σε μεγαλύτερο βαθμό ετοιμότητας), οι ποδοσφαιριστές του Χρήστου Κόντη το τελείωσαν με σχεδόν 70% κατοχή της μπάλας. Και όχι παροδικά ή προσωρινά ή κατά διαστήματα, αλλά από το ξεκίνημα του αγώνα μέχρι και το τέλος του.
Αντιμετωπίζοντας μια ομάδα που βρίσκεται στην τελική φάση της προετοιμασίας της, ο ΟΦΗ την καθήλωσε αγωνιστικά, στο πρώτο ημίχρονο είχε μόλις 3 τελικές προς την εστία του και συμφωνώ απόλυτα με ότι είπε ο Κόντης μετά το παιχνίδι με την Μπρέντα, πως τα λάθη δεν είναι θέμα ικανοτήτων αλλά συγκέντρωσης.
Γιατί και τα δύο γκολ που δέχεται ο ΟΦΗ δεν είναι θέμα ικανότητας του Σιέλη ή του Μπουχαλάκη αλλά στιγμές που ακόμα η ομάδα ψάχνει να τις εξαφανίσει και να τις διαλείψει. Η εικόνα του ΟΦΗ στο φιλικό με την Βίλεμ, ήταν κατά πολύ πιο βελτιωμένη σε σχέση με τα δύο προηγούμενα φιλικά όπου δεν είχε την κατοχή της μπάλας σε τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, όσο το Σάββατο κόντρα στην Βίλεμ ενώ στο δεύτερο ημίχρονο θα μπορούσε να είχε πετύχει και άλλο γκολ και όχι μόνο αυτό με τον Κωστούλα.
Ο ΟΦΗ βρίσκεται στον σωστό δρόμο γιατί κυρίως το παιχνίδι που θέλει ο προπονητής του να παίξει, το κυριαρχικό στυλ ποδοσφαίρου, μπαίνει σιγά σιγά στον δικό του δρόμο.
Ο Αποστολάκης που προσαρμόζεται στον ρόλο του δεξιού full back (και όχι δεν είναι απόφαση της στιγμής λόγω της απουσίας του Μπόρχα – γιατί στο Super Cup παίζουν στην 11αδα δύο παίκτες U22) παρουσιάζει ολοένα και καλύτερη εικόνα και σήμερα ήταν πραγματικά απολαυστικός, ο Νους ήταν στον βαθμό που πρέπει να είναι, για την εποχή, καλός, ο Σιέλης και ο Πούγγουρας παρουσιάστηκαν ακόμα καλύτεροι (για τον Κωστούλα πλέον ξέρουμε ότι το παιδί δεν έχει δείξει ακόμα το 70% των όσων μπορεί – ακόμα και μετά την περσινή μαγική σεζόν) και η ομάδα θα βρει ακόμα μεγαλύτερη ποιότητα στην επίθεση της.
Παίζοντας απέναντι σε μια ομάδα που σε όλο το παιχνίδι επέλεξε να παίζει πίσω από την μπάλα, ν’ αμύνεται στο μισό γήπεδο, ο ΟΦΗ είχε την ψυχραιμία να κυκλοφορήσει την μπάλα, να μην δεχθεί επιθέσεις στο transition, ούτε αντεπιθέσεις και παράλληλα να φροντίσει να απλώνει το παιχνίδι από τ’ άκρα μιας και λόγω της… στενοκοπιάς στον άξονα, αδυνατούσε να την περάσει μεταξύ των γραμμών.
Ειδικά όταν ο Αϊτόρ θα μπει ακόμα περισσότερο μέσα στο παιχνίδι, θα μάθει καλύτερα τους συμπαίκτες του, τότε ο ΟΦΗ μεσοεπιθετικά θα είναι ένα level παραπάνω σε σχέση με πέρυσι.
Όταν βλέπεις τον προπονητή σου να χαμογελάει (γιατί εκείνος ξέρει καλύτερα απ’ όλους την ομάδα του) και να σου εξηγεί γιατί είναι ικανοποιημένος, στα κομμάτια που θέλει και γιατί βλέπει βελτίωση τότε εγώ δεν μπορώ να είμαι τυφλός.
Και όταν με το καλό κλείσει και ο φορ, που στόχος είναι να έρθει παίκτης που θα κάνει την διαφορά, τότε όλα θα έχουν πάρει τον δρόμο τους.
Γιατί κατά τ’ άλλα, όλα τα κενά που άφησαν οι παίκτες που έφυγαν, όχι μόνο αναπληρώθηκαν με τον καλύτερο τρόπο αλλά έγινε και αναβάθμιση στις θέσεις – σε σχέση με την περασμένη σεζόν.
Άλλωστε, επειδή στην Ελλάδα έχουμε μια συνήθεια να δίνουμε ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα στα τελικά αποτελέσματα, από ότι στον υπόλοιπο κόσμο – εξ’ ού και έχει ανακαλυφθεί η φράση – παγκόσμια πρωτοτυπία “πρωταθλητές των φιλικών”, από Σεπτέμβρη θα τα έχουν ξεχάσει όλοι…
