Politica 89.8
Γράφει ο Μανώλης Σαρρής στο blog του στο Gentikoule.
Δεν χρειάζεται, ούτε έχει ανάγκη μήτε ο ΟΦΗ, μήτε ο κόσμος του εμένα για να προχωρήσω σε μαθήματα ιστορίας.
Όπως δεν χρειάζεται ν’ ασχοληθώ με τα mainstream media που ξαφνικά ανακάλυψαν το μέγεθος του ΟΦΗ, έστω και αν ούτε τώρα, μετά από δύο τρόπαια δεν τον κατατάσσουν στους “μεγάλους”. Άλλωστε φίλοι μου τι σημασία έχει το μέγεθος και η κρίση των άλλων όταν ξέρεις εσύ ποιο είναι το δικό σου.
Ο ΟΦΗ μέσα σε λίγους μήνες, από τον Απρίλη μέχρι και τον Αύγουστο του 2026 πήρε δύο τρόπαια.
Και τα πήρε πανάξια, στα ίσια και όχι παίζοντας κλεφτοπόλεμο για να τα κατακτήσει. Τελεία και παύλα.
Η ατάκα του Ταξιάρχη Φούντα χθες το βράδυ έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από ότι πιστεύουμε και εμείς οι ίδιοι που πολλές φορές, παραπάνω από το κανονικό, είμαστε αφελείς και αυτομαστιγωνόμαστε δίχως την βοήθεια των άλλων.
Ναι, τον ΟΦΗ δεν τον υπολόγιζαν, παραμονές του Super Cup, έφταναν στο σημείο να γράφουν σωρηδόν για τη νίκη της “κιτρινόμαυρης εξέδρας” στο Παγκρήτιο Στάδιο δείχνοντας έλλειψη σεβασμού τόσο στο ίδιο το club, όσο και στον κόσμο του.
Ας όψεται όμως. Δεν χρειάζεται ν’ ασχολούμαστε με ότι χαλάει το μυαλό μας παρά μόνο με αυτό που το φτιάχνει. Και ο ΟΦΗ δεν μπορεί να το αμφισβητήσει ουδείς, είναι γενική παραδοχή πλέον, ότι αποτελεί την 5η ομάδα στην Ελλάδα. Όχι επειδή δεν βγαίνει 5ος κάθε χρόνο στο πρωτάθλημα αλλά ως οργανισμός είναι μια μεγάλη ομάδα που λειτουργεί ως μεγάλη στα πάντα της: Από τον σχεδιασμό της, την καθημερινότητα της, μέχρι τα τμήματα υποδομής του και την λειτουργία της πρώτης ομάδας.
Βλέπω από το βράδυ της Τετάρτης όλους εκείνους που ξεσπούν σε κλάματα και πανηγυρισμούς για το δεύτερο τρόπαιο μέσα σε λίγους μήνες και δεν μπορώ να μην σκεφτώ και να θυμηθώ, ανεξάρτητα από τα λάθη που έγιναν στο παρελθόν, τι “φερετζέ” ήθελαν να κολλήσουν στον ΟΦΗ. Τι ταμπέλες του έβαζαν, τι χαρακτηρισμούς χρησιμοποιούσαν γνωστοί και άγνωστοι, ουδέτεροι και μη ουδέτεροι. Δεν ξεχνάμε και αυτό είναι σίγουρο.
Τόσα χρόνια δεν ξεχνάμε ποτέ, όλα όσα προσπαθήσατε να μας πάρετε. Δεν ξεχνάμε, τόσα χρόνια, που προσπαθούσατε ν’ αγοράσετε την ψυχή μας, και όμως αντέξαμε.
Τα δύο τρόπαια, οι 9 Έλληνες που ξεκίνησαν στην 11αδα, τα πιτσιρίκια που έρχονται από πίσω, η ακαδημία που αποτελεί μια εκ των κορυφαίων στην Ελλάδα.
Οι 15.000 που γέμισαν το Παγκρήτιο Στάδιο και που αν υπήρχαν άλλα 5.000 θα τα έπαιρναν και αυτά, οι μεγαλειώδεις παρουσίες του κόσμου του ΟΦΗ σε ΟΑΚΑ και Βόλο, οι νέες γενιές που δημιουργούνται για τα επόμενα χρόνια.
Ο ΟΦΗ, για όσους δεν το ξέρουν, δεν ήρθε τώρα, ούτε έφτασε… τον περασμένο Απρίλη. Έχει ξεκινήσει το ταξίδι του και είναι ακόμα στην αρχή.
