Politica 89.8
Γράφει ο Μανώλης Σαρρής στο blog του στο Gentikoule.
Είναι συγκίνηση, είναι κάτι παραπάνω, είναι πράγματα που δεν περιγράφονται με απλά συναισθήματα. Είναι συναισθήματα που δύσκολα περιγράφονται. Είναι συναισθήματα που δεν μπορείς να πεις τίποτα για αυτά και τι να πεις, δεν βρίσκεις λόγια, δεν βρίσκεις φωνή, δεν βρίσκεις τίποτα απολύτως για να τα περιγράψεις.
Σκέφτομαι τώρα ότι θέλω να γράψω ένα blog και να βρω κάτι να γράψω.
Να γράψω τι; Με τι λόγια να περιγράψω την εμφάνιση αυτής της ομαδάρας; Μια πραγματική ομαδάρα, δίχως καμία υπερβολή, είτε δημοσιογραφική, είτε προσωπική.
Μια ομαδάρα που τρομοκράτησε ολόκληρη την Σόφια και ανάγκασε τους Βούλγαρους να την αποθεώσουν μέσα στο αγωνιστικό χώρο για αυτά που έδειχναν.
Από το πως έσπαγαν το high pressing της ΤΣΣΚΑ μέχρι το πως εξελισσόταν το build up από την περιοχή του Χριστογεώργου και απλωνόταν μέχρι και εκείνη των γηπεδούχων.
Είναι πραγματική αξιοπρόσεκτο, είναι δύσκολο να περιγραφούν με λόγια όλα όσα ζήσαμε στο “Βασίλ Λέφσκι” και να περιγραφούν με χιλιάδες συναισθήματα.
Αυτή δεν είναι τελικά, μια ομάδα αλλά είναι τρομοκρατική οργάνωση. Από το πως τρομοκρατεί τον αντίπαλο της και τον κάνει να μην βλέπει τι του έρχεται παρά μόνο όταν μπει η μπάλα στα δίχτυα της εστίας του.
Είναι εντυπωσιακό το πως ο ΟΦΗ έχει μετατραπεί σε μια ομάδα που είναι πραγματικό φόβητρο και δίχως καμία υπερβολή, το δείχνει και το παρουσιάζει μέσα στο γήπεδο με τόσο εμφατικό τρόπο που δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφισβήτησης στον αντίπαλο του. Είναι ένα club τρομοκρατών που με την μπάλα που παίζει, δεν αφήνει τον αντίπαλο της να πάρει ανάσα. Είναι τόσο μεγάλη η υπόθεση της παρουσίας του ΟΦΗ στην league phase του Europa League και παράλληλα ο τρόπος με τον οποίο οι ποδοσφαιριστές του Χρήστου Κόντη επιβάλλουν τον ρυθμό τους στο παιχνίδι που μέχρι να καταλάβουν τι τους έχει συμβεί, έχει πέσει η σφαλιάρα που έχει πάει σύννεφο.
