Politica 89.8
Γράφει ο Μανώλης Σαρρής στο blog του στο Gentikoule.
Και… ξάφνου εκεί που οι “δεν ασχολούμαστε” και “ποιος ΟΦΗ”, δεν κάνουν τίποτα άλλο από το ν’ ασχολούνται με την ομάδα του Χρήστου Κόντη και το τι έχει καταφέρει μέχρι τώρα.
Την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας, την κατάκτηση του Super Cup, την πρόκριση στην league phase του Europa League και όλη την μέρα, όλη την εβδομάδα, 24/7 το μόνο που κάνουν είναι “οι δεν ασχολούμαστε με τον ΟΦΗ”, συζητούν, γράφουν, αρθρογραφούν, μιλούν στις εκπομπές οτυς για την ομάδα του Χρήστου Κόντη.
Εκείνοι που στο ποδόσφαιρο, έχουν την μεγαλοσύνη τους και βέβαια τους opinion makers που τους αξίζει ο δικός τους οργανισμός, είχαν φροντίσει να ειρωνεύονται (όχι όλοι, για να ειμαστε ειλικρινείς γιατί υπάρχουν και σοβαροί επαγγελματίες) τον ΟΦΗ αποκαλώντας τον “Μπαρτσελόνα” επειδή κέρδισαν την 2η αγωνιστική. Το πως κέρδισαν και το τι ακολούθησε τις επόμενες αγωνιστικές με το “τάληρο” στη Νέα Φιλαδέλφεια, είναι άλλη ιστορία.
Για να ξεμπερδεύουμε λοιπόν οριστικά, επειδή εκεί τα κρατούν μυστικά, πάμε για να τελειώσουμε οριστικά και αμετάκλητα το παραμύθι. Ο ΟΦΗ εδώ και χρόνια, πριν την κατάκτηση του Κυπέλλου, πριν τον τελικό του ΟΑΚΑ, ήταν η 5η ομάδα στην Ελλάδα και όχι γιατί τερμάτιζε σε αυτήν την θέση στο πρωτάθλημα, που δεν έχει τερματίσει, αλλά γιατί συνολικά ως ποδοσφαιρικός οργανισμός δεν τους… βλέπει.
Από που να ξεκινήσουμε και που να τελειώσουμε; Από τις υποδομές και το “Βαρδινογιάννειο” που έχει αναπτυχθεί και είναι ένα από τα κορυφαία αθλητικά κέντρα στην Ελλάδα, μέχρι την λειτουργία των τμημάτων υποδομής.
Στο 2026, για να τα διαβάσουν και εκτός Κρήτης, τα τμήματα υποδομής του ΟΦΗ έχουν τις δικές τους υποδομές, τα δικά τους αποδυτήρια, το δικό τους γυμναστήριο (αποκλειστικά για τους ποδοσφαιριστές της Elite Academy), τόσους ανθρώπους που βρίσκονται γύρω τους, μια ομάδα που φροντίζει για την διαμονή τους, το σχολείο τους, το φαγητό τους και την καθημερινότητα τους. Ο ΟΦΗ είναι η ομάδα που ο αντιπρόεδρος της ΠΑΕ, ο Ηλίας Πουρσανίδης πέρα από όλα τα καθήκοντα του, φροντίζει και ασχολείται προσωπικά με τις ανάγκες των τμημάτων υποδομής.
Στον Άρη, έχει καταντήσει ανέκδοτο στην Θεσσαλονίκη ότι παιδιά ποδοσφαιριστών του επειδή δεν υπάρχουν τμήματα υποδομής (Ρόουζ), τα πήγαιναν να παίξουν ποδόσφαιρο στον ΠΑΟΚ και μιλάμε για τα τμήματα υποδομής που πέρυσι η Κ19 ήρθε στο Ηράκλειο και τα παιδιά της, μετά το τέλος του αγώνα, φορούσαν διαφορετικά ρούχα.
Για να μην πούμε ότι σε ορισμένα παιχνίδια της Κ15 του Άρη, για να βγουν τα έξοδα, “τσόνταραν” γονείς προκειμένου να γίνουν τα ταξίδια για το πρωτάθλημα…
Ο φίλος μου ο Κώστας ο Κεφαλογιάννης το είχε προβλέψει τον Δεκέμβριο του 2020 και ακόμα και αν χρειάστηκε να περάσουν έξι χρόνια προκειμένου ν’ ασχοληθεί ολόκληρη η Ελλάδα, δικαιώθηκε πλήρως.
Θέλετε να πάμε στο ελληνικό στοιχείο; Εδώ η συζήτηση ξεφεύγει αλλά αφού δεν τους ενδιαφέρει αυτούς, θα μας νοιάζουν εμάς; Αφού τους αρέσει να βλέπουν μια ομάδα με τις 100 φυλές του Ισραήλ και δεν υπάρχει ούτε ένας Έλληνας, στο ρόστερ τους, τι μας ενδιαφέρει εμάς;
Αφού την ίδια ώρα στο Κύπελλο Ελλάδας, δεν βρίσκουν μικρούς για να παίζουν στην βασική 11αδα και βάζουν παιδιά από τα τμήματα υποδομής, μόνο για να συμπληρώνουν το φύλλο αγώνα, τι δουλειά έχουμε εμείς ν’ ασχοληθούμε μαζί τους;
Από το εμπορικό κομμάτι, στο οργανωτικό; Ο ΟΦΗ τρέχει με χιλιόμετρα απόσταση από εκείνους γιατί δεν τον ενδιαφέρει μόνο η “βιτρίνα” που είναι το ποδοσφαιρικό τμήμα αλλά και όλα τα υπόλοιπα;
Η διαφορά ανάμεσα στην φιλοσοφία του Μπούση και εκείνη του Καρυπίδη είναι χαώδης. Ο ένας φροντίζει και κοιτάζει συνολικά την λειτουργία του ΟΦΗ, ο άλλος κοιτάζει εφήμερα και δίχως να τον ενδιαφέρει συνολικά τι γίνεται με την ίδια του την ομάδα.
Μιλάμε για μια ομάδα που εδώ και 8 χρόνια, έχει κάνει πάνω από 100 μετάγραψες (κάθε είδους) αφού ανάλογες αποφάσεις θέλει και το… πόπολο.
Ποιος σοβαρός προπονητής θα πάει να δουλέψει στον Άρη;
Ανεξάρτητα από τις προπονητικές ικανότητες του καθενός, θα πήγαινε ποτέ να δουλέψει στον Άρη ένας χαρακτήρας και μια προσωπικότητα όπως αυτή του Χρήστου Κόντη; Στον πρώτο μήνα θα τα παρατούσε και θα έφευγε. Δεν είναι τυχαίο πως, στην ποδοσφαιρική πιάτσα, όλοι όσοι γνωρίζουν τι συμβαίνει στην Ελλάδα, ακούνε Άρη και… τρέχουν φεύγοντας. Ότι δεν πάει Έλληνας ποδοσφαιριστής ούτε για… δοκιμή επειδή γνωρίζει ακριβώς τι παίζει εκεί πάνω.
Όλοι εκείνοι που “δεν ασχολούμαστε με τον ΟΦΗ” και “ποιος ΟΦΗ”, ξέρουν την πραγματικότητα πως πέρα από τις αγωνιστικές επιτυχίες, οι Κυπελλούχοι Ελλάδας λειτουργούν ως ένα ευρωπαϊκό club που θα έχει και τα πάνω του και τα κάτω του, όπως συμβαίνει στον αθλητισμό παγκοσμίως.
Αγαπημένοι μου κομπλεξικούληδες, κρίμα που συμπεριφέρεστε έτσι στην ίδια σας την ομάδα, που ουδείς αμφιβάλει πως είναι μια από τις μεγαλύτερες της Ελλάδας. Αλλά πλέον η ψαλίδα έχει ανοίξει τόσο πολύ που ο ΟΦΗ είναι χιλιόμετρα μπροστά από τον Άρη.
Και αυτό δεν συμβαίνει επειδή ο ΟΦΗ (δεν έτυχε) πήρε δύο τίτλους μέσα στο 2026 αλλά γιατί κάποια στιγμή θα βρισκόταν το πρόσωπο στην άκρη του πάγκου του (Κόντης) που θα μετέφερε όλη την επιθυμία και την δίψα του οργανισμού, μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου.
Ο ΟΦΗ έχει αλλάξει πίστα και δεν άλλαξε επειδή παίζει στο Europa League. Έχει αλλάξει πίστα εδώ και αρκετά χρόνια απλά τώρα είναι που κάνει… τζιζ όλη αυτή η επιτυχία που ζει και φροντίζουν να το δείχνουν με συναισθήματα ζήλιας και κομπλεξισμού.
Σε σημείο να φτάνουν να μιλούν για τον κόσμο του, που πέρυσι σε σεζόν που η επιτυχία της ξεκίνησε από τον Γενάρη του 2026, τους πέρασε σε εισιτήρια και ήδη φέτος έχει τον διπλάσιο κόσμο το Παγκρήτιο, από το “Κλεάνθης Βικελίδης”.
