Γράφει ο Μανώλης Σαρρής στο blog του στο Gentikoule.
Θέλω να ξεκινήσω αρχικά με ένα πολύ ωραίο στιγμιότυπο που δείχνει τι έχει πετύχει ο ΟΦΗ (και δεν μιλάω αγωνιστικά) με την πορεία του μέσα στον τελευταίο 1,5 χρόνο: Με τους back to back τελικούς, την κατάκτηση δύο τροπαίων, την πρόκριση στην league phase του Europa League. Ήμουν στην Γαλιά και την Μεσαρά για το ντέρμπι πρωτοπόρων ανάμεσα στην Δόξα και την Snakes FC. Το παιχνίδι έχει τελειώσει, η εξέδρα ειναι γεμάτη από μικρά παιδάκια και στα μεγάφωνα παίζει στην διαπασών το “ανάψαμε φωτιά και μεγαλώνει”. Όλα τα παιδάκια ακούγοντας το τραγούδι, παιδάκια της περιοχής, αρχίζουν και τραγουδάνε ρυθμικά.
Αυτό έχει πετύχει ο ΟΦΗ μέσα στους τελευταίους 18 μήνες. Να γίνει ξανά η ομάδα σε όλη την Κρήτη που τα μικρά παιδιά συνδέονται μαζί της και δεδομένα αυτά τα παιδιά θα γίνουν ΟΦΗ μεγαλώνοντας και θα υποστηρίζουν την ομάδα του νησιού.
Τέλος της παρένθεσης και συνεχίζουμε.
Ο ΟΦΗ κέρδισε στο Αγρίνιο και βάσει της εικόνας του, με εξαίρεση το πρώτο 10λεπτο του παιχνιδιού, το άξιζε πέρα ως πέρα.
Με xGoals 1,40, με 387 πετυχημένες πάσες και συνολικά 205 στο επιθετικό τρίτο του Παναιτωλικού έναντι μόλις 88 των γηπεδούχων, είναι μερικά από τα στατιστικά που προκύπτουν από το Αγρίνιο.
Προφανώς το τρίποντο δεν ήρθε εύκολα, προφανώς στην ζωή δεν είναι τίποτα δεδομένο και εύκολο αλλά στο τέλος αυτό που μετράει είναι η νίκη και πραγματικά θα ήταν κρίμα για τον ΟΦΗ που ήταν καλύτερος στα 80 από τα 90 λεπτά να μην κερδίσει.
Δικαιολογημένα ο Χρήστος Κόντης μετά το τέλος του αγώνα εξέφρασε την ικανοποίηση του για τον τρόπο με τον οποίο ήρθε το νικητήριο γκολ και όντως η υπομονή που έδειξε ο ΟΦΗ με την πίεση να είναι στα… κόκκινα στο 90’ και την πανέμορφη, κάθετη, κίνηση του Κενάν Κόντρο για το 0-1.
Γιατί ο ΟΦΗ σε μια από τις ελάχιστες φάσεις που παρουσίασε υπομονή στο παιχνίδι του, κατάφερε να σκοράρει και να πάρει το ματς. Από το βράδυ της Τετάρτης φωνάζω πως δεν είναι ούτε θέμα ρόστερ, ούτε συμμετοχής των ποδοσφαιριστών αλλά όλα είναι θέμα συγκέντρωσης.
Καταλαβαίνω πως ο ΟΦΗ έχει βάλει ψηλά τον πήχη φέτος και όλοι μαζί πρέπει να μαθαίνουμε από την πορεία και τα μαθήματα του πως μεγαλώνει όλη η ομάδα.
Όλο το μυστικό είναι στην υπομονή που πρέπει να παρουσιάζει η ομάδα γιατί έτσι κάνει την ζωή της πιο εύκολη. Όταν δεν μπλοκάρει το μυαλό της, που πήγε πάλι να μπλοκάρει στο πρώτο πεντάλεπτο μετά την αποβολή του Προδρομίτη, είναι μια από τις καλύτερες ομάδες της Ελλάδας στην κυκλοφορία της μπάλας, στο high pressing και στην δημιουργία φάσεων.
Αντιλαμβάνομαι πως ο ΟΦΗ που ηθελημένα έχει ψηλά τον πήχη και βάζει από μόνος του πίεση στον εαυτό του, όντας μέσα σε όλους τους στόχους του σε Ελλάδα και Ευρώπη, μπορεί να κάνει πιο σωστή διαχείριση συναισθημάτων γιατί το αξίζουν οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές και ο ίδιος ο Χρήστος Κόντης, που αποτελεί τον κορυφαίο Έλληνα προπονητή.
Όσο και αν θέλουν ορισμένοι να παραποιήσουν την πραγματικότητα και να στέκονται στις ήττες που έκανε ο ΟΦΗ μέσα στον Οκτώβρη, αμελώντας ότι αυτές ήρθαν από ομάδες καλύτερες όπως οι ΑΕΚ, Ρεν, Λεβερκούζεν και πως μήνα Νοέμβρη η μοναδική γκέλα που έχει κάνει μέχρι τώρα στην σεζόν είναι η ήττα από την Καλαμάτα.
Ο ΟΦΗ είναι πολύ καλή ομάδα και μόλις ηρεμήσει ακόμα περισσότερο και πνευματικά έρθει στα ίσια του τότε θα δούμε ακόμα πιο ωραία πράγματα γιατί το έλεγα και μετά την ήττα από την ΑΕΛ ότι από φέτος δεν έχουμε δει ούτε το 60% των πραγματικών δυνατοτήτων του.