Γράφει ο Μανώλης Σαρρής στο blog του στο Gentikoule.
Προσπαθώ με κάθε τρόπο να εξηγήσω αυτά που βλέπουμε φέτος και ειλικρινά δεν μπορώ. Το γράφω με σοκαριστική ειλικρίνεια και μπόλικο συναίσθημα και επειδή είχα πολλά νεύρα το Σάββατο, απέφυγα ν’ ανεβάσω blog γιατί δεν ξέρω τι μπορεί να έγραφα. Και επειδή ο εκνευρισμός είναι ο χειρότερος σύμβουλος σε τέτοιες στιγμές το απέφυγα όπως ο διάολος το λιβάνι.
Πίστευα, περίμενα πως μετά το παιχνίδι με την Λάρισα ότι θα βλέπαμε έναν ακομα καλύτερο ΟΦΗ, σε σχέση με το παιχνίδι της περασμένης Δευτέρας. Ήμουν σίγουρος για να είμαι ειλικρινής και πήγα στο γήπεδο με καλή ψυχολογία και θετικό προαίσθημα πως ο ΟΦΗ θα κέρδιζε τον Βόλο.
Όμως τελικά αντί να δούμε τον ΟΦΗ να επιχειρεί να κερδίσει, εμφανίστηκε μια ομάδα που ήταν σε ρόλο κομπάρσου σε όλο το 90λεπτο και μια πραγματική ομάδα (Βόλος) που έκανε το παιχνίδι της για 75 λεπτά, προσπαθούσε να σκοράρει με διαφορετικούς τρόπους. Το ποδόσφαιρο τις περισσότερες φορές είναι ένα δίκαιο σπορ, σπάνια θα δούμε να υπάρχουν αδικίες μέσα στον αγωνιστικό χώρο και το Σάββατο θα ήταν άδικο ακόμα και αν έπαιρνε τον βαθμο ο ΟΦΗ.
Ο ΟΦΗ πολύ απλά έχασε από μια καλύτερη ομάδα που έκανε τα βασικά μέσα στο γήπεδο ενώ εκείνος δεν έπαιξε ποτέ. Η εικόνα του στο δεύτερο μέρος δεν είναι απλά κακή, αλλά σοκαριστική. Έντεκα φανέλες που περιφέρονταν δεξιά και αριστερά, με προβλήματα στην ανάπτυξη, κακό positioning στην επίθεση, έλλειψη σχεδίου, έλλειψη καθαρού μυαλού και πολλά άλλα. Ακόμα και όταν ο Βόλος οπισθοχώρησε από το 75′ και μετά για να κρατήσει το διπλό, ο ΟΦΗ δεν έκανε ούτε μια φάση (εκτός από εκείνη του γκολ του Νους που είδαμε μια κάθετη της προκοπής από τον Αποστολάκη) και η σεμνή τελετή έλαβε τέλος.
Λέω στο ραδιόφωνο εδώ και καιρό ότι πραγματικά δεν μπορείς να έχεις μπέσα σε αυτήν την ομάδα και τι θα σου παρουσιάσει. Θα σου δείξει μια καλή – υποφερτή εικόνα; Θα σου δείξει αυτό το χάλι που σου έδειξε το Σάββατο; Ειλικρινά σηκώνουμε πλέον ψηλά τα χέρια.
Όση μεταγραφική ενίσχυση και αν θέλει ο ΟΦΗ (που ασφαλώς και θέλει και γενναία και άμεση), δεν μπορώ να βρω άλλοθι σε αυτό το κομμάτι στους παίκτες που έπαιξαν το Σάββατο. Όπως επίσης είναι ακατανόητη η δήλωση του Κόντη πως “δεν έπεισα τους παίκτες για την κρισιμότητα του αγώνα”. Με 7 Έλληνες στην 11αδα και τρεις ξένους που βρίσκονται στον ΟΦΗ από πέρυσι, δεν χρειάζεται καν να πεις ότι “δεν τους έπεισα να καταλάβουν την σημασία του αγώνα”, όταν οι ίδιοι οι παίκτες δεν ξέρουν πόσο σημαντικό είναι αυτό το παιχνίδι.
Εδώ που έχουμε φτάσει πλέον και με έναν μήνα – κόλαση όπου ο ΟΦΗ θα παίξει δύο φορές με την ΑΕΚ, μια με τον Ολυμπιακό, ένα ματς με τις Σέρρες που όλοι καταλαβαίνουμε όπως τα έκανε ο ΟΦΗ, τι σημασία έχει, και το Super Cup στις 3 του Γενάρη, γίνεται πλέον αντιληπτό ότι καλό είναι να έχουμε δίπλα μας 1-2 χούφτες από ηρεμιστικά χάπια για να περάσει αυτό το διάστημα.
Και μιας και έγραψα για το Super Cup, θέλω να μοιραστώ κάτι προσωπικό μαζί σας. Από το ξεκίνημα της χρονιάς, περίμενα πως και πως αυτό το παιχνίδι για 1 εκ. λόγους (αγωνιστικούς-εξωαγωνιστικούς) και με έκαναν πλέον αυτοί οι παίκτες να μην θέλω να έρθει…
Οτι κι αν γίνει απο δω και πέρα, οι παίκτες αυτοί θα ΜΕΊΝΟΥΝ στην ιστορία, ως το συνονθύλευμα που μας “χάλασε” τη γιορτή των 100 χρόνων.
Τέλος!
Μου θυμίζει ΠΟΛΥ τη σεζόν που πέσαμε, αλλα δε φοβάμαι, διότι η ομάδα έχει Μπουση και Ηλία.
Δεν ειναι κακό, 100 χρόνια δε σηματοδοτούν….μόνο επιτυχίες. 100 χρόνια δείχνουν , αντοχή-επάρκειά.
Η ομάδα ειναι εδώ, ειναι ΠΑΡΩΝ 100 χρόνια μετά.
Και θα συνεχίσει να είναι, ότι κι αν κάνουν οι άχρηστοι που έχουμε φέτος.
Η πιο τραγική ομάδα της super league όλων των εποχών.
Σήμερα με την ΑΕΚ στο κύπελλο, κάτι παίξαμε στο δεύτερο ημίχρονο ..όμως οι παίκτες μας δείχνουν λίγοι..χρειαζόμαστε ένα σκόρερ επειγόντως , ένα δεκαρι δημιουργικό και δύο σέντερ Μπακ.