Γράφει ο Μανώλης Σαρρής στο blog του στο Gentikoule.
Ήταν προφανές πως το παιχνίδι του ΟΦΗ με τον Λεβαδειακό θα ήταν πολύ διαφορετικό σε σύγκριση με εκείνο του περασμένου Σεπτέμβρη.
Ο ΟΦΗ εκείνου του Σεπτέμβρη με τον τωρινό, είναι η μέρα με τη νύχτα. Όμως μέσα στο γήπεδο φάνηκε ξεκάθαρα πως εν τέλει, σύμφωνα και με τους ειδήμονες, η διαφορά μεταξύ των δύο τους δεν είναι χαώδης όπως παρουσιάζεται από τα mainstream media. Και μόνο που ο Παπαδόπουλος, για πρώτη φορά (πιθανόν και δεν το γράφω με σιγουριά) αποφάσισε ν’ αφήσει στην άκρη τις ποδοσφαιρικές του αρχές και να παρατάξει την ομάδα του με φοβική νοοτροπία, τα λέει όλα. Προφανώς και η απουσία του Μάγκνουσον τον επηρεάζει σε πολύ μεγάλο βαθμό, γιατί η συνεισφορά του στο build up είναι μεγάλη, όμως και πάλι ο Λεβαδειακός παρουσιάστηκε εντελώς διαφορετικός και αλλαγμένος σε σχέση με ότι έχουμε δει όλη την χρονιά.
Δεν κατάφερε σε κανένα σημείο του αγώνα να επιβάλει τον δικό του τρόπο παιχνιδιού, δεν επιχείρησε να παίξει ποδόσφαιρο παρά μόνο να χτυπήσει στις μεταβάσεις με την ταχύτητα του Παλάσιος. Άσε που αυτό το πράγμα με τις καθυστερήσεις, το βλέπαμε σε άλλες εποχές ποδοσφαίρου. Και είναι κρίμα για μια από τις καλύτερες φετινές ομάδες του πρωταθλήματος να δείχνει αυτήν την εικόνα μικροπρέπειας από το πρώτο λεπτό του δευτέρου ημιχρόνου. Δεν τίμησε τον Λεβαδειακό η εικόνα του “πέσε κάτω και ξανασηκώσου”.
Αντιθέτως ο ΟΦΗ ήταν εκείνος που με εξαίρεση ένα σκάρτο 15λεπτο, επέβαλλε πλήρως τον ρυθμό του σε όλο το παιχνίδι, ήταν η μοναδική ομάδα που προσπάθησε να παίξει ποδόσφαιρο ακόμα και όταν μετά το εκρηκτικό του ξεκίνημα ο αέρας του τα χάλασε όλα. Με υπομονή, σωστή τακτική από τον Κόντη ώστε να κόψει τις γρήγορες μεταβάσεις του Λεβαδειακού και με σωστές αποστάσεις στα μεσοδιατήματα, ο ΟΦΗ έκανε τακτικά ένα άψογο παιχνίδι που μόνο λόγω δοκαριών και Λοντίγκιν δεν κατάφερε να το κερδίσει.
Κοντολογίς, τα χθεσινά 99 λεπτά έδειξαν πως ο ΟΦΗ, τώρα είναι καλύτερη ομάδα από τον Λεβαδειακό και όπως είπε ο Κόντης εκείνος έχει την βαριά φανέλα. Και στα ματς αυτά, όπως έγραφα και έλεγα, δεν παίζει μόνο το αν είναι… 4ος ή 45ος ο αντίπαλος. Παίζουν και άλλα πράγματα σημασία και είναι σε θέση να κάνουν την διαφορά σε παιχνίδια που καίει η μπάλα.
Τα λέμε λοιπόν την επόμενη εβδομάδα στην Λιβαδειά και τότε τα πράγματα θα είναι διαφορετικά…
Συμφωνώ σε όσα γράφεις αλλά στο φάουλ που μπήκε το γκολ του λεβαδειακου έπρεπε να μπου δύο παίκτες στο τείχος.διοτι ο αέρας με την ταχύτητα της μπαλλας παίζει παιχνιδια επίσης στο δεύτερο παιχνίδι πρέπει να οριστεί διαιτητής με πειρα και όχι διαιτητής τυπου τσακαλιδη ας το δει η διοίκηση
Ο Λεβαδειακός θα κάνει τα πάντα για την πρόκριση την Τετάρτη, για αυτό πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για όλα και κυρίως να έχουμε ψυχραιμία και θάρρος..πρέπει να παίξουμε επιθετικά, να τον βραχυκυκλωσουμε.
Δύσκολο παιχνίδι.θεωρω ότι θα χάσουμε.ειναι η πιο φορμαρισμένη ομάδα της Ευρώπης
Γάτα είσαι τελικά…