Politica 89.8
Γράφει ο Μανώλης Σαρρής στο blog του στο Gentikoule.
Παρότι το ποδόσφαιρο είναι ένα άθλημα γεμάτο από συναισθήματα και από αυτό καταδεικνύεται και η μεγάλη του επιρροή στην κοινωνία, πλέον έχουμε περάσει στην εποχή του ακραίου επαγγελματισμού. Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να το αντιληφθούμε όλοι μας παρότι εγώ προσωπικά είμαι υπέρ της τάσης “against modern football”.
Στελέχη θα φύγουν από μια ομάδα, στελέχη θα πάνε σε μια άλλη και το πήρα μέσα μου βαθιά όταν η Μπαρτσελόνα δεν επέτρεψε στον Μέσι να γυρίσει πίσω. Οκ, άλλα παραδείγματα και άλλα μεγέθη αλλά σας δίνω ένα (ακραίο) παράδειγμα.
Πάμε στα του ΟΦΗ τώρα. Ο ΟΦΗ έχει αποδείξει στο πέρασμα του χρόνου πως δεν πρόκειται για έναν ποδοσφαιρικό οργανισμό που θα καταρρεύσει από μια απώλεια στελέχους του. Είναι ένας οργανισμός που ζει για το ποδόσφαιρο και όχι για το παρά-ποδόσφαιρο.
Έχει δυνατές και στέρεες βάσεις, δεν στηρίζεται σε πήλινα πόδια που μπορεί να καταρρεύσουν ανά πάσα ώρα και στιγμή, ακόμα και όταν έχει φτάσει (που έχει συμβεί) να χάσει την γη κάτω από τα πόδια του.
Σε αυτόν τον ΟΦΗ, εκτός από τον κόσμο του, μοναδικός αναντικατάστατος είναι ο Μιχάλης Μπούσης και ουδείς άλλος. Όλες οι άλλες θέσεις αναπληρώνονται και θα συνεχίζουν να καλύπτονται τα κενά τους.
Είναι λοιπόν πασιφανές πως στην εποχή Μπούση, υπήρξαν μεγάλες και τρανταχτές αποχωρήσεις σε αυτήν την 8ετια που όχι μόνο δεν έπληξαν τον οργανισμό του ΟΦΗ αλλά εκείνος μεγάλωσε σε όλα τα επίπεδα.
Η ευθεία γραμμή με την οποία λειτουργεί ο σύλλογος όλα αυτά τα χρόνια, φροντίζει να υπάρχει αναγέννηση των κυττάρων του και όχι να τα τρώει και να τα εξαφανίζει.
Και επειδή εγώ θέλω να μιλάω πάντα με ονόματα και όχι να κρύβομαι πίσω από τα λόγια μου. Ο ΟΦΗ συνεχίζει να λειτουργεί και να λειτουργεί ακόμα πιο δυναμικά παρότι όλα αυτά τα χρόνια έφυγαν (για διάφορους λόγους) στελέχη που στον τομέα τους είναι από τα κορυφαία στην Ελλάδα.
Ο ΟΦΗ συνέχισε να λειτουργεί, κόντρα σε κάθε λογής καταστροφολόγους που έβγαιναν και φοβέριζαν τον κόσμο πως δεν θα έχει συνέχεια.
Ο οργανισμός του ΟΦΗ συνέχιζε να λειτουργεί σε υψηλότατο επίπεδο, ακόμα και όταν έφυγαν ο Γιάννης με τον Γιώργο Σαμαρά, ακόμα και όταν έφυγε ο Λεωνίδας Παπαβασιλάκης, ακόμα και όταν έφυγαν ο Μήνας Λύσανδρου με τον Θοδωρή Ελευθεριάδη.
Ειδικά πέρυσι, το τι ακούστηκε και το τι γράφτηκε, δεν λεγόταν… Και όμως στο τέλος της χρονιάς, ο ΟΦΗ όχι μόνο πήγε σε δεύτερο συνεχόμενο τελικό αλλά έκανε και την πιο μαγική χρονιά των τελευταίων δεκαετιών κατακτώντας τον δεύτερο τίτλο του.
Η σεζόν εξελίχθηκε σε έναν θρίαμβο για τον ΟΦΗ, παρά τις δυσκολίες στο ξεκίνημα της. Και πιστέψτε με δεν είναι εύκολο, για μια ομάδα που έχει αυτό το πολύ δύσκολο τρίμηνο, ειδικά όταν μιλάμε για ένα club του μεγέθους, των απαιτήσεων και της δυναμικής του ΟΦΗ, να τα γυρίσει όλα τούμπα και να φτάσει και στην διεκδίκηση της 5ης θέσης αλλά και στην κατάκτηση του κυπέλλου.
Επειδή λοιπόν το παρελθόν μας έχει δείξει πως ο ΟΦΗ δεν σταματάει σε πρόσωπα αλλά κυρίως ο μηχανισμός που έχει δημιουργήσει, τον κάνει όχι μόνο να ξεπερνάει τα εμπόδια αλλά και να γίνεται καλύτερος, ας προσδεθούμε για τη νέα χρονιά και… βζζιν!
